Perdón coma se non existise
Mariana Travacio
Erein, 2024
---------------------------------------------------
Aínda que o título poida parecer un libro de autoaxuda, este é un texto en forma de western que Erein publicou na sección de narrativa. Na excelente tradución de Fernando Rey, podemos ler a obra de Mariana Travacio por primeira vez en eúscaro.
Alí onde viviamos, sempre tocaba o norte. Así comeza este texto que nos levará da man con curiosidade e fascinación. A novela fálanos das consecuencias de actuar con odio e vinganza, pero narrada a través dunha forma de vida dentro da lóxica do odio e a vinganza. É dicir, sen pretender impor ningunha moralidade. Os homes son os protagonistas, pero cóntanos as achegas das mulleres a este mundo dunha maneira sutil pero contundente.
A voz do narrador foi usada polo autor de maneira excelente. Aínda que comeza coa primeira persoa plural (nós), saltou con frecuencia á primeira persoa singular e deunos a voz de Manoel. Tamén mostra os conflitos internos (culpa, ansia, impaciencia, dúbida, etc.) daqueles que actúan desta maneira con odio e vinganza.
Tamén utiliza a unha terceira persoa para contar algunhas cuestións relacionadas cos Lopretet nun rexistro máis próximo á oralidad. A historia esperta no lector a mesma curiosidade que sentirán os que a escoitan.
Si fixámonos na estrutura, descubriremos que as 139 páxinas que ten o libro están divididas en 62 capítulos curtos. E que algúns capítulos só abarcarán media páxina, deixando moita blancura ao longo da lectura (que poden ser o sinal de todo o que non imos saber). Desde o punto de vista do estilo, mestúranse os relatos dalgunhas accións duras, pero poucas, con seccións descritivas. Estas partes son repousadas, fermosas, que mostran a grandeza da paisaxe, e son capaces de penetrar até os nosos narices o po que xera o trote dos cabalos (desde que os vimos levantando po no horizonte). Profundas e persuasivas son descricións que nos activarán todos os sentidos.
Crea un efecto que me pareceu especial pola súa estrutura e estilo: lese rápido, é lixeiro e moi intenso. Pero, ao mesmo tempo, temos a sensación de que o tempo interior do libro vai lento e lento. O odio recupera aos poucos o interior dos personaxes. E aínda que eles non se esquecen do que ocorreu, tiven que reler o principio do libro para lembrar que foi o que provocou todo o escándalo. Lémbranos á condición humana: unha especie autodestructiva que se comporta con odio e necesidade de amor.
Josefa, neskame
Alaitz Melgar Agirre
Elkar, 2022
-----------------------------------------------------
Josefa Agirre Etxeberria foi unha das mulleres que serviu de criada durante o franquismo. Despois de exiliarse ao catorce anos, estivo obrigado a cambiar de residencia... [+]
No labirinto do
teatro I Ander
Lipus EHAZE e Susa
---------------------------------------------
O dramaturgo Ander Lipus publicou xunto a EHAZE e Susa as súas publicacións sobre autobiografía teatral e teatro. No labirinto do teatro I. Caderno de Bitácora e no ... [+]
-Era unha tarde corrente. Para o rape”. Esta noite é a que nos conta Maite Mutuberria neste álbum. O libro ten moi poucos textos e as imaxes cóntannos moi ben o desenvolvemento da historia.
Desde o principio podemos ver nas ilustracións un rape grande e tranquilo, ben... [+]
O que se achegue a este libro, en primeiro lugar, estará con G. Atópase coas imaxes de Mabire. Son imaxes de estilo cómic, trazos moi precisos e vivencias de cor celestial que axudan a interpretar con facilidade personaxes e situacións. Estas imaxes coinciden co texto, que... [+]
Por unha cuestión de traballo tiven que reler este marabilloso libro. Un libro curto que aúna teoría, genealogía e historia feminista, e que seguramente terá moitas críticas mirando na rede e, sorpresa! Atopei unha, a que escribiu Irati Majuelo en Berria.O
libro... [+]
O libro que acaba de publicar a editorial Consonni foi unha gran sorpresa para o público. Non coñecía a obra de Montserrat Roig e o achado foi verdadeiramente sorprendente. Por unha banda, porque a novela se publicou por primeira vez en pouco máis da morte de Franco (en... [+]
A memoria dunha vaca vasca foi publicada por Bernardo Atxaga en 1991. O libro tivo unha longa traxectoria e éxito tanto en eúscaro como noutros idiomas. Un dos libros máis vendidos de Alemaña foi J. O editor británico Eccleshare considerouno unha obra a ler nos primeiros... [+]
A primavera adoita ser unha promesa dun nariz invernal fría e que pode vir tras a aterraxe, e foi anotada en varias ocasións para que se someta ao soño. Promesa, con todo, nunca é unha primavera segura nun terreo en ruínas. Non polo menos si falamos de cambio ou, en... [+]
Todo comezou nunha excursión ao campo coa súa curmá e o seu marido. Eles foron cear e non volveron a casa. O protagonista saíu a buscalos e atopouse cunha parede. A partir de aí, a parede non lle deixa avanzar e ve a dous personaxes conxelados como mortos. Máis aló da... [+]
Considérasche feminista e anti-racista? Ocorréuseche que a historia do feminismo que coñeces é é branca e colonialista? Cuestionaches o teu coñecemento ou a túa mirada sobre as culturas non brancas? Fixo unha lectura crítica do empoderamiento feminista? Queres saber que... [+]
Levan a casa os carafio, como unha mochila enrolada, transportando aos que necesitan para vivir. Con todo, as casas pódense rascar e dividir en dúas. Mesmo se duplican de cando en vez, aínda que de forma provisional, pasando de ser fortaleza a ser carga. Ane Labaka Mayoz... [+]
O son da porta escoitouse mentres ceaban. As estrelas do ceo dicían que a sabbata era madura”, así comeza esta breve novela de Gaizka Arostegi, cando os "cans" de Gestapo tocan a porta de casa de Sara e os seus pais. Como o lector concluiría, trátase dunha novela ambientada... [+]
Abrimos o libro de poemas de Oihana Jaka e atopamos dúas ofertas. Un pai e outro fillo. Cabe destacar pola súa relación directa cos poemas que atoparemos. O libro estrutúrase en
tres partes: Hamaika urte, Hamaika hilabete eta Hamaika egun. O número once tamén é unha... [+]
Karmele Mitxelena publicou nesta colección Xaguxar o conto O verán de Fresa en 2022. Nel narrábanse as aventuras estivais duns nenos e nenas. Agora, en cambio, o libro de Aitona Flora é unha historia moito máis interiorizada, emocionante narrada desde o punto de vista do... [+]