Entre moitas caídas tamén hai logros. Unha nai nova duns 35 anos preguntábame o outro día como conseguían na súa escola que os compañeiros que non recibiran o eúscaro en casa aprendan e falen tan ben como os nenos e nenas que eran euskaldunes de casa. Na escola había moitos nenos de casas non vascófonas, non se agrupaban en función do idioma materno, a escola estaba situada nun pobo e unha contorna castellanizado, moitas actividades extraescolares funcionaban no pobo en castelán… A pregunta deume que pensar, e falamos das claves daquel éxito de entón. Si era o número de alumnos da aula, o sistema de agrupamiento, o compromiso dos pais, a militancia dos profesores, a pedagoxía que se utilizaba, a forza daquela comunidade… Tería un pouco de todo, pero é certo que conseguía euskaldunizar a estes nenos e mozos.
Hoxe é difícil que unha escola dunha contorna non moi euskaldun euskaldunice euskaldunice aos nenos, e non é fácil debullar as claves da falta de éxito. Será un pouco de todo, pero o certo é que non o consegue. Nos últimos anos coñecín diversas iniciativas, tanto públicas como voluntarias, para axudar a mellorar a competencia en eúscaro dos nenos. A maioría, ou todos, están dirixidos a nenos e mozos de familias recentemente chegadas e todos eles ofrécense fóra do horario escolar. Con respecto e admiración cara a estas iniciativas (coñezo tamén aos militantes que dan clases nas súas casas particulares aos nenos e nenas que viñeron ao pobo durante o verán), non sei si é mellor pedir unha hora ou algo así aos nenos que pasan cinco ou seis horas na escola.
O programa catalán ofrécese a adolescentes recentemente chegados para que adquiran o coñecemento mínimo do catalán antes da súa incorporación á escola
En relación a estes reforzos, pareceume interesante unha experiencia que se fixo en Cataluña. Trátase dun programa piloto que se puxo en marcha ao longo do curso en oito centros públicos da cidade de Barcelona. A finais de xuño lin na prensa o artigo que facía a avaliación da iniciativa. Todos eles son centros de Secundaria e o programa está dirixido a adolescentes recentemente chegados para que adquiran o coñecemento mínimo do catalán antes da súa incorporación á escola. Foi un programa de seis meses, de setembro a febreiro, no que se lles ensinou o catalán de forma intensiva, pero non a sintaxe e a gramática, senón que traballou principalmente a comprensión, a oral e a escrita e a expresión oral. Ademais, analizaron o coñecemento da cultura e os costumes cataláns e, ademais dos titores especializados no ensino da lingua, contaron con axudantes especialistas en duelo e en situacións difíciles nos procesos migratorios. Esta iniciativa, denominada “Aules d'acollida accelerada” (Aulas de Acollida Rápida), foi ben valorada polos propios alumnos e titores en xeral, e o Departamento de Educación manifestou a súa intención de estender a experiencia a todos os centros educativos no curso que comeza. Tamén hai opinións en contra: hai sociólogos que afirman que a aula de acollida prexudica a integración, e que o que prefiren é dar o reforzo intensivo na aula habitual.
No noso caso, é duro que os alumnos que chegan a partir dos 11-12 anos incorpórense de súpeto a unha escola de modelo en eúscaro, que poidan continuar os seus estudos con normalidade e integrarse no grupo. E esa imposibilidade resólvese moitas veces enviando ao recentemente chegado a unha escola do modelo A, conculcando o dereito a estudar en eúscaro e perdendo a posibilidade de euskaldunizarlo.Haberá que experimentar
diferentes formulacións para buscar novas claves.
Bidali zure iritzi artikuluak iritzia@argia.eus helbide elektronikora
ARGIAk ez du zertan bat etorri artikuluen edukiarekin. Idatzien gehienezko luzera 4.500 karakterekoa da (espazioak barne). Idazkera aldetik gutxieneko zuzentasun bat beharrezkoa da: batetik, ARGIAk ezin du hartu zuzenketa sakona egiteko lanik; bestetik, egitekotan edukia nahi gabe aldatzeko arriskua dago. ARGIAk azaleko zuzenketak edo moldaketak egingo dizkie artikuluei, behar izanez gero.
Un dos motivos para a investidura de Salvador Illa como president da Generalitat foi o pacto PSC-ERC. Non é un pacto soberanista en absoluto, pero nalgúns aspectos poderíanse abrir novas portas, a menos que a estratexia política de freado do PSC-PSOE, que é habitual, volva... [+]
Xa non sei si estamos golpeados polas ondas de calor, si é unha hipocrisía de sempre ou unha lóxica sistémica, pero a brecha entre o que sabemos, o que dicimos e o que facemos, máis aló da preocupación, sorpréndeme, sobre todo nun ambiente estival. Noticias,... [+]
Coa caravana Zabalduz, na cidade de Bihac, en Bosnia Herzegovina, a activista Nihad Suljic explicounos que o río Drina é a maior tumba dos Balcáns. Para que non se esquezan, encárgase de identificar os cadáveres que se atopan e de darlles sepultura, co fin de recoñecer a... [+]
No verán, os xubilados non adoitamos ter fame de vacacións e podemos analizar con calma todo o que nos rodea. Velaquí algúns temas que me sorprenderon.
España. A Eurocopa e os Xogos Olímpicos han cumprido todo o verán. Teño que dicir de antemán que a competitividade... [+]
Os meus ciclos comezan en setembro e terminan en xuño, en realidade, (ía porme, pero cada vez que utilizo o plural grítame un anano na cabeza, “serán teus!”), e así foi na miña vida, haxa ou non vacacións, teña ou non traballo remunerado no horario. Nin os... [+]
A rexión de Mérida (México) foi obxecto este ano de gran polémica pola colocación nunha praia dunha escultura en homenaxe ao deus grego Poseidón. Merida atópase na península de Yukatán, onde o pobo de Maia trata de preservar a súa cultura, dentro das transformacións... [+]
A situación actual require unha análise minuciosa do que hai detrás dos títulos, as manifestacións, a difusión manipulada dalgúns feitos, a ocultación escura doutros e a propaganda disfrazada de análise na maioría dos grandes medios de comunicación. A situación esixe... [+]
Os empresarios e responsables políticos do sector dinnos que o turismo xera riqueza e emprego, pero que é o traballo turístico? Que tipo de traballo xera o turismo? E quen gana con iso?
A entidade San Sebastián Turismo di que máis de 15.000 persoas traballan no sector en... [+]
A principal característica do meu equipo de baloncesto é a súa personalidade. Adóitase dicir que isto é unha característica común entre o equipo e a afección. Con todo, desde a dirección non se ten en conta esa identidade de todos os afeccionados. De feito, os... [+]
Todos sabemos que a liberdade é un concepto difícil, de marxe múltiple, difícil de definir con palabras. A miúdo definímolo con inmensidade, con poder decidir sen condicionamentos, sen consecuencias ou sen asumir a responsabilidade das accións. Pero como non hai nada sen... [+]
Expertas e vítimas participaron nos encontros do Departamento de Glotodidáctica da UEU sobre os euskaltegis e a interseccionalidad. Houbo estudantes no centro, estudantes sen privilexios, oprimidos, nos recunchos. Porque os xéneros disidentes, os xordos, os cegos, os que... [+]
Hai palabras, formas, xestos e actitudes que non poden entrar e saír do corpo. Os que se introducen no corpo e podrecen nel. Perforan o corpo. Descompoñan o corpo. Eliminan o corpo. E acabouse. Non se pode volver a un estado anterior a un corpo que se descompuxo. Non... [+]
Comezo do verán. Resaca do festival EHZ (atx, dor de cabeza). Ganas de respirar despois dun curso cargado. Baleirar a cabeza. Reconectar elementos crave. Tomarse un tempo en familia, volver ver a vellos amigos e descansar (un pouco) na loita diaria. De verdade? !...
En... [+]