Todos sabemos que a liberdade é un concepto difícil, de marxe múltiple, difícil de definir con palabras. A miúdo definímolo con inmensidade, con poder decidir sen condicionamentos, sen consecuencias ou sen asumir a responsabilidade das accións. Pero como non hai nada sen límites, ningunha relación que non condicione, ningunha acción que non produza efectos, ningunha sociedade de benestar sen responsabilidade nas accións, que é a liberdade, algo imposible? E que sendo así, alguén nos necesitará guiar e canalizar? Efecto perigoso.
O feito de falar de educación libre fíxome reflexionar moito sobre este tema, porque hai que determinar onde está a verdadeira diferenza entre crecer de forma libre ou non libre, a clave. A exhortación de respostas e a "pregunta" á filosofía, á psicoloxía, á política e á sociología, esta é a imaxe que agora fago da liberdade na miña cabeza: liberdade, poder ser.
Creo que expor así serve polo menos para pór a mirada noutro lugar, "límites si, non límites", "consecuencias si, non consecuencias", máis aló das preguntas habituais, a forza para tentar alimentar o que un neno necesita para ser.
Saber que un neno necesita xogo libre, por exemplo, e preguntarse si ten tempo, espazo e forma suficientes para facelo. Aínda que non poderá xogar en calquera momento ou en calquera espazo, polo menos de calquera xeito. Dámoslle o que necesita, pero cun límite (é dicir, forma). Por exemplo.
Non me gusta o sentido excesivamente utópico que se lle dá á liberdade, e como intento dar un carácter máis real e utilitario, noutro tempo inventei a idea do instrumento da liberdade para regalar á xente que viña aos cursos, como un dispositivo imprescindible que sempre se debe levar no peto se se aprende a usalo correctamente.
A consecuencia é outro mundo; como a usamos como eufemismo da pena
A ferramenta consta de dous cables. Unha hai que conectarnos a nós mesmos para saber o que queremos e a outra co exterior para saber como é esa realidade concreta. A fórmula da liberdade sería facer o que queiramos ou necesitamos, dentro da forma e os límites dunha realidade concreta, consciente das consecuencias que nos traerá o que facemos, como responsable do dano que poidamos causar, disposta a realizar unha reparación.
Pódense aceptar os límites da realidade no sentido da forma ou da natureza que ten esa realidade e adaptar a miña vontade a ela. Pero tamén se pode adaptar a realidade para que o que eu necesito sexa posible. Logo, por suposto, hai límites que hai que superar e romper, simplemente porque son contrarios ás necesidades das persoas. Si, refírome á revolución e á lexítima defensa dos dereitos. Porque o cableado á realidade tamén debe servir para detectar opresiones, e neste caso a liberdade serve para emanciparse psicoloxicamente polo menos. Sei que estou oprimido e sei quen é o que me ten así.
A consecuencia é outro mundo; como a usamos como eufemismo da pena, canta sede de vinganza, violencia e exceso de moreira hai detrás do que supostamente presentamos como consecuencia. A consecuencia de algo non é senón aquilo que aprendemos a través da consecuencia que nos achega unha acción. Máis o intento de reparación do dano xerado na contorna en función da súa idade.
É un tema moi complexo, seino, pero hai un principio que sempre hai que lembrar: a liberdade é dun mesmo. Porque si vai darllo outro, é sinal de que llo quitou antes. Está en nós, no peto.
Bidali zure iritzi artikuluak iritzia@argia.eus helbide elektronikora
ARGIAk ez du zertan bat etorri artikuluen edukiarekin. Idatzien gehienezko luzera 4.500 karakterekoa da (espazioak barne). Idazkera aldetik gutxieneko zuzentasun bat beharrezkoa da: batetik, ARGIAk ezin du hartu zuzenketa sakona egiteko lanik; bestetik, egitekotan edukia nahi gabe aldatzeko arriskua dago. ARGIAk azaleko zuzenketak edo moldaketak egingo dizkie artikuluei, behar izanez gero.
As estacións de tren de moitas cidades mostran a beleza máis alta da estrutura de ferro do século XIX, xunto co auxe da chegada ao epicentro da cidade. É como entrar na cidade pola porta principal, unha perla de arquitectura e de lugar. Con todo, en moitas cidades, nos... [+]
Os seres humanos estamos en contacto connosco e coa contorna no que vivimos, todo o que facemos inflúe tanto no ben como no mal. Os valores persoais, a cultura, as relacións e as posibilidades materiais son decisivas para reducir o impacto negativo que podemos xerar.
Moitas... [+]
Por que non deixalo. O que escribe as columnas sempre segue as apologias da retirada a tempo. Antes de esgotar existencias. Os temas, a min, non os puiden esgotar, porque non son experto en nada, e nunca tiven mensaxes que transmitir a Euskal Herria. Non me serviría de... [+]
Comezo do verán. Resaca do festival EHZ (atx, dor de cabeza). Ganas de respirar despois dun curso cargado. Baleirar a cabeza. Reconectar elementos crave. Tomarse un tempo en familia, volver ver a vellos amigos e descansar (un pouco) na loita diaria. De verdade? !...
En... [+]
Hai palabras, formas, xestos e actitudes que non poden entrar e saír do corpo. Os que se introducen no corpo e podrecen nel. Perforan o corpo. Descompoñan o corpo. Eliminan o corpo. E acabouse. Non se pode volver a un estado anterior a un corpo que se descompuxo. Non... [+]
Expertas e vítimas participaron nos encontros do Departamento de Glotodidáctica da UEU sobre os euskaltegis e a interseccionalidad. Houbo estudantes no centro, estudantes sen privilexios, oprimidos, nos recunchos. Porque os xéneros disidentes, os xordos, os cegos, os que... [+]
Nos últimos tempos tivemos ocasión de analizar a politización e a despolitización, centrando a atención nos mozos. Con todo, a maioría das conclusións dos estudos sociolóxicos que se ocupan dos mozos son aplicables tamén a outros grupos de idade, aínda que de distinta... [+]
A Sra. Xuíza do Tribunal Xudicial de Bayona, despídese:
Algúns euskaltzales xulgáronme en marzo en Baiona por participar nalgunhas das accións que levamos a cabo para denunciar o inxusto tratamento que sofre o eúscaro das autoridades do estado francés. Ao comezo do... [+]
Non é nada fácil entender o que está a suceder en Cataluña. Con toda seguridade. Podemos dar por terminado o proceso de 2017, pero está por ver si o independentismo será capaz de iniciar un novo proceso de liberación.
Si nas eleccións o independentismo mantívose na... [+]
Levamos unhas semanas coa "serpe de verán" sobre o TAV e coa posibilidade de enlazar a "E vasca" desde Pamplona, desde Ezkio ou Vitoria.
É decepcionante ver que o noso Pobo segue dependendo de decisións interesadas e non argumentadas polos galgos e cans de caza que seguen... [+]
Os globalistas elixiron Francia, Polonia e o Reino Unido para crear un conflito aberto coa OTAN en novembro, xa que Estados Unidos está inmerso na campaña electoral para a Presidencia de novembro.
Deste xeito, a presenza de soldados de Polonia, Francia, Reino Unido e Estados... [+]
Afortunadamente, a maioría das empresas industriais comezan a entender, tras as numerosas sentenzas condenatorias, que unha pequena exposición ás fibras de amianto, sen unha protección respiratoria axeitada, é suficiente para causar unha enfermidade pulmonar grave que causa... [+]