Nun intervalo cada vez máis estreito entre campañas electorais, convén lembrar que entramos nos anos decisivos do século XXI. Por pór un só exemplo, os científicos están aterrorizados pola continua superación das marcas de temperatura dos océanos e xa non saben como explicar a gravidade da situación. Segundo a Organización das Nacións Unidas, é urxente reducir á metade as nosas emisións de CO2 para 2030, pero acumúlanse once pesimistas por cada indicador positivo. Iso cando hai datos, porque, sorprendentemente, os últimos datos oficiais da nosa zona son de 2021. Coma se ocultar información eliminase o problema.
Só cinco anos e medio para chegar ao 2030, pero (case) todo por facer. Os principais vectores de descarbonización están identificados, pero non conseguimos seguir boas rodas. A título ilustrativo, o Reino Unido ha reducido as súas emisións de CO2 nun 52% desde 1990. Nós, en torno ao 10%. O 60% da electricidade xerada en Alemaña provén xa de fontes renovables. Na CAPV só o 11%. En Europa do Norte está a realizarse unha substitución masiva de caldeiras de gas por sistemas de bombas de calor. No noso caso, case ningunha pegada. En mobilidade eléctrica estamos nun dos últimos vagóns dun estado que é o último sopro de Europa. Medio perdido, bloqueado en discusións bizantinas, escoitando nas costas as gargalladas de quen pretenden perpetuar o sistema fósil. Iso é un choio, din.
O discurso da transición “non hai présa” fixo que aínda non haxa unha planificación mínima para ordenar as renovables
Os que din que van tomar o goberno na próxima lexislatura tiveron unha mensaxe confusa. Parece que a transición debe realizarse sen ansiedade e sen présas, sen pór en perigo a industria e os seus postos de traballo. Pon de manifesto que non entenderon nada. Porque a mellor maneira de pór en perigo os postos de traballo industriais é facelo con lentitude. Ou alguén cre que os produtos producidos pola nosa industria poderanse vender unha vez en Europa cando os principais países europeos producen produtos equivalentes pero descarbonizados?
Si non se caracteriza a situación, creo que se producen fortes golpes. Sexa pola confusión climática, sexa polas consecuencias socio-económicas da falta de adaptación do tecido produtivo ou pola enfermidade de dependencia de enerxías fósiles no exterior. Estamos a multiplicar os deberes, si, e desmontar o discurso “non hai présa” é un dos primeiros. Isto provocou, entre outras cousas, que aínda non exista un plan mínimo de ordenación das renovables. Por tanto, hai onde empuxar, sen atramilarse en posicións que atrasarán a transición.
Bidali zure iritzi artikuluak iritzia@argia.eus helbide elektronikora
ARGIAk ez du zertan bat etorri artikuluen edukiarekin. Idatzien gehienezko luzera 4.500 karakterekoa da (espazioak barne). Idazkera aldetik gutxieneko zuzentasun bat beharrezkoa da: batetik, ARGIAk ezin du hartu zuzenketa sakona egiteko lanik; bestetik, egitekotan edukia nahi gabe aldatzeko arriskua dago. ARGIAk azaleko zuzenketak edo moldaketak egingo dizkie artikuluei, behar izanez gero.
Predicir o final de calquera cousa púxose de moda. O fin do ser humano, das ideoloxías, da comunidade, da autoridade, da filosofía, ou da democracia. Son etiquetas cargadas de sensacionalismo?
Quizá foi Francis Fukuyama quen iniciou esa moda do final. Tras o derrube do muro... [+]
Bagira prozesuaren emaitza, Herri bidea bide-orria izan zen. Bide-orri honetan, abertzaleen helburua herriari boterea itzultzea dela aipatzen da, eta boterea itzultzeko, herriari burujabetza maila maximoa emanen dioten instituzioak herriari eskaintzea adierazten da. Zehazten da... [+]
A Policía Municipal de Donostia-San Sebastián aínda non deu solución á falta de persoal no seu persoal. Durante o verán o persoal viuse reforzada coa contratación de decenas de policías locais para atender as diferentes necesidades e servizos que xorden durante o verán... [+]
As esixencias de eúscaro de Osakidetza son abusivas. Sen dúbida. Estamos a colocar e mobilizando aos profesionais sanitarios nesta liña. Sen estar en contra do eúscaro, con poucas intencións de aprender e moito menos de utilizar.
A nova plataforma de referencia é “Unidas... [+]
Pello Salaburu puña en valor nas redes sociais que dentro de quince anos o peso da poboación inmigrante en Bizkaia multiplicaríase até chegar ao 22% do total da poboación, o que “constitúe en realidade a ameaza do eúscaro”. Naturalmente, tirados desta maneira, sen... [+]
O sol levantouse por cuarta vez na zona asediada das festas de Baiona e creo que neste País Vasco do setentrión respiramos mellor, sobre todo porque o noso tres deputados son da Nova Fronte Popular e relegamos ao terceiro posto á onda negra e caca. Con todo, dúas cousas: 1... [+]
O novo portavoz do PNV no Parlamento Vasco, Joseba Díez Antxustegi, considerou que o lehendakari, Imanol Pradales, "formou un goberno de mulleres e homes con gran experiencia, respectados nos sectores profesionais e comprometidos con Euskadi". O presidente do partido, Andoni... [+]
Estimada Sra. Pedrosa:
Felicidades polo seu nomeamento como Conselleiro de Educación. Non é unha nova responsabilidade o que de agora en diante terás sobre ti. Tes que coñecer ben o Departamento de Educación, despois de catro anos como viceconsejero. Ao finalizar o curso,... [+]
O debate sobre a deterioración cognitiva de Joe Biden ten unha duración aproximada de dous anos. Ás veces comportábase de forma estraña, ás veces non se lle entendía ben ou dicía cousas que non eran verdade, como que o seu fillo morrera en Iraq. Con todo, o establishment... [+]
Lin fai dúas ou tres días un artigo sobre as filas de Guillem Martínez e non sei si entendino ben. Contaba que debaixo da súa casa ten unha xeadaría que non tiña nada de particular e que, nos últimos tempos, adoita ter xente en canto ábrese, unha detrás doutra,... [+]
Non teño moi claro si, individualmente, temos o poder suficiente para guiar as nosas vidas, pero si que temos que seguir tentándoo. Aínda que se poden facer moitas cousas en grupo, cada día temos unha loita solitaria connosco mesmos para seguir adiante. A maioría dos seres... [+]
A pesar de que pasaron dous séculos, o problema dA Plutónica non se pode deixar desvanecer no pozo do esquecemento. Ademais de 200 anos atrás para coñecer a historia dA Plutónica, debemos remontarnos alén do océano, Montevideo.
Os irmáns José Rosendo e Valentín... [+]
A cuadrilla é unha dos acenos de identidade dos vascos. Todo vasco ten unha cuadrilla ou, polo menos, iso é o que se espera dun vasco nato. Non é para menos, porque poderiamos dicir que a Cuadrilla é a unidade social de Euskal Herria, o átomo ou compoñente básico da nosa... [+]