Nunha casa hai varias zonas que poucas veces se mostran a alguén que non é caseiro. Diga o trasteiro, o faiado, a sala de caldeiras, un armario. Moitas veces sitúanse no pé da casa subterránea ou na parte superior da casa pouco accesible. Estes recunchos da casa activan a vergoña, o medo. Sucio, desordenado ou algo que non se corresponde coas características do personaxe que creamos para o exterior; o que non é unha mostra é o que introducimos no caixón de todo o que lle damos comprensión. O que hai que gardar en segredo, polo si ou polo non. No espazo que consideramos vergoñoso só poderán acceder eu ou moi próximos, e a sensación é que deben protexerse da mirada ou do xuízo dos que consideramos non caseiros. Ás veces poden ser inclusas os espazos encerrados. Pero cando se fan abatibles, prodúcese unha experiencia de cruzamento, porque estamos a nos penetrar nun espazo de entidade especial, un recuncho de profundidade.
Segundo Paul Prezado, no seu libro Pornotopia, no apartamento da masculinidad soltería creado pola revista Playboy gardábanse dous recunchos da casa para a intimidade e a privacidade do home: a oficina e o baño, e na lectura de Prezado, o cerebro e as expresións espaciais do ano. E son cociña, salón e cama tecnologizada, man, ollos e pene concibida para a domesticidad pública. Significativo.
Os espazos de intimidade son esferas de intimidade que parecen conformarse como un matriosco: sentimos unhas zonas do corpo máis íntimas que outras, podemos intuír a necesidade de protexer o espazo que rodea ao noso corpo, do mesmo xeito que os obxectos que son nosos, e cos nosos espazos domésticos ou coas parcelas do territorio en que vivimos. Estes espazos esféricos teñen elasticidade para aumentar e diminuír, endurecer e desfacer, segundo o día e a situación, unha arquitectura de intimidade de diferentes formas.
Bidali zure iritzi artikuluak iritzia@argia.eus helbide elektronikora
ARGIAk ez du zertan bat etorri artikuluen edukiarekin. Idatzien gehienezko luzera 4.500 karakterekoa da (espazioak barne). Idazkera aldetik gutxieneko zuzentasun bat beharrezkoa da: batetik, ARGIAk ezin du hartu zuzenketa sakona egiteko lanik; bestetik, egitekotan edukia nahi gabe aldatzeko arriskua dago. ARGIAk azaleko zuzenketak edo moldaketak egingo dizkie artikuluei, behar izanez gero.
Predicir o final de calquera cousa púxose de moda. O fin do ser humano, das ideoloxías, da comunidade, da autoridade, da filosofía, ou da democracia. Son etiquetas cargadas de sensacionalismo?
Quizá foi Francis Fukuyama quen iniciou esa moda do final. Tras o derrube do muro... [+]
Bagira prozesuaren emaitza, Herri bidea bide-orria izan zen. Bide-orri honetan, abertzaleen helburua herriari boterea itzultzea dela aipatzen da, eta boterea itzultzeko, herriari burujabetza maila maximoa emanen dioten instituzioak herriari eskaintzea adierazten da. Zehazten da... [+]
A Policía Municipal de Donostia-San Sebastián aínda non deu solución á falta de persoal no seu persoal. Durante o verán o persoal viuse reforzada coa contratación de decenas de policías locais para atender as diferentes necesidades e servizos que xorden durante o verán... [+]
As esixencias de eúscaro de Osakidetza son abusivas. Sen dúbida. Estamos a colocar e mobilizando aos profesionais sanitarios nesta liña. Sen estar en contra do eúscaro, con poucas intencións de aprender e moito menos de utilizar.
A nova plataforma de referencia é “Unidas... [+]
Pello Salaburu puña en valor nas redes sociais que dentro de quince anos o peso da poboación inmigrante en Bizkaia multiplicaríase até chegar ao 22% do total da poboación, o que “constitúe en realidade a ameaza do eúscaro”. Naturalmente, tirados desta maneira, sen... [+]
Estimada Sra. Pedrosa:
Felicidades polo seu nomeamento como Conselleiro de Educación. Non é unha nova responsabilidade o que de agora en diante terás sobre ti. Tes que coñecer ben o Departamento de Educación, despois de catro anos como viceconsejero. Ao finalizar o curso,... [+]
O debate sobre a deterioración cognitiva de Joe Biden ten unha duración aproximada de dous anos. Ás veces comportábase de forma estraña, ás veces non se lle entendía ben ou dicía cousas que non eran verdade, como que o seu fillo morrera en Iraq. Con todo, o establishment... [+]
Lin fai dúas ou tres días un artigo sobre as filas de Guillem Martínez e non sei si entendino ben. Contaba que debaixo da súa casa ten unha xeadaría que non tiña nada de particular e que, nos últimos tempos, adoita ter xente en canto ábrese, unha detrás doutra,... [+]
Non teño moi claro si, individualmente, temos o poder suficiente para guiar as nosas vidas, pero si que temos que seguir tentándoo. Aínda que se poden facer moitas cousas en grupo, cada día temos unha loita solitaria connosco mesmos para seguir adiante. A maioría dos seres... [+]
O novo portavoz do PNV no Parlamento Vasco, Joseba Díez Antxustegi, considerou que o lehendakari, Imanol Pradales, "formou un goberno de mulleres e homes con gran experiencia, respectados nos sectores profesionais e comprometidos con Euskadi". O presidente do partido, Andoni... [+]
O sol levantouse por cuarta vez na zona asediada das festas de Baiona e creo que neste País Vasco do setentrión respiramos mellor, sobre todo porque o noso tres deputados son da Nova Fronte Popular e relegamos ao terceiro posto á onda negra e caca. Con todo, dúas cousas: 1... [+]
A pesar de que pasaron dous séculos, o problema dA Plutónica non se pode deixar desvanecer no pozo do esquecemento. Ademais de 200 anos atrás para coñecer a historia dA Plutónica, debemos remontarnos alén do océano, Montevideo.
Os irmáns José Rosendo e Valentín... [+]
A cuadrilla é unha dos acenos de identidade dos vascos. Todo vasco ten unha cuadrilla ou, polo menos, iso é o que se espera dun vasco nato. Non é para menos, porque poderiamos dicir que a Cuadrilla é a unidade social de Euskal Herria, o átomo ou compoñente básico da nosa... [+]