O Goberno xaponés, ante a imposibilidade de desfacerse das caóticas consecuencias do accidente nuclear do 11 de marzo de 2011 e o aumento dos fenómenos meteorolóxicos extremos, comeza a reiniciar as centrais: Dos 33 reactores, once funcionan en total en seis centrais. O último, posto en marcha o 28 de xullo, non confía nos seus 48 anos. A pesar da súa antigüidade, o Parlamento xaponés votou en maio a favor da posibilidade de prolongar a supervivencia dos reactores de 40 a 60 anos. Por tanto, creemos firmemente que é unha "seguridade". E dá igual que Fukushima si está na beira do mar. Un mes máis tarde comezan a desembocar no mar as augas contaminadas de Fukushima.
Un milleiro de cisternas acumulan 1,39 millóns de metros cúbicos de auga contaminada. En 2011 lanzáronse toneladas de auga co fin de controlar o accidente, e aínda están niso, co obxectivo de manter os reactores a baixa temperatura. Actualmente quédalles o 3% do espazo das cisternas e engádeselles 140 toneladas de auga contaminada ao día.
Así, horadadas pola agulla do tempo e a molsa, as augas comezan a ser arroxadas ao mar o día 24 de agosto. O pasado 4 de xullo a Axencia Internacional da Enerxía Atómica IAEA aprobou o paso, sendo "compatible coas medidas de seguridade internacionais" e con "efectos radiolóxicos irrelevantes para as persoas ou o medio ambiente".
Os cidadáns non son donos da central en palabras de Tepco e fan ouvir a discrepancia. Inclúe aos pescadores. Un centenar presentou unha denuncia contra o Estado xaponés. Os países da zona tamén están preocupados e China e Hong Kong frearon as importacións de beneficios mariños, o que provocou graves consecuencias económicas para os pescadores, que representan entre ambos o 42% das exportacións do sector. Taiwan e Corea do Sur tamén se opoñen.
En 2022 saíu a sentenza: Multa de 100.000 millóns de euros para o catro responsables de Tepco. “Por incumprir as normas de seguridade e as súas responsabilidades”
Hanse descontaminado oficialmente as augas da central, salvo dous elementos: o tritio e o carbono 14. O tritio pode ser perigoso si atópase en cantidades elevadas, pero a DMA asegura que, no caso das augas de Fukushima, diluíuse en máis auga, como unha taxa de radioactividade aceptable (1.500 becquerel por litro, 40 veces inferior á permitida internacionalmente). Seguindo o que define o medio de comunicación Reporterre, utilizouse a técnica Alps Advanced Liquid Processing System ("Sistema Avanzado de Procesamiento de Líquidos") que permitiu eliminar 62 dos 64 compoñentes radioactivos. Con todo, lembremos que, como fai o blog independente l’ACROnique de Fukushima, que fai un seguimento próximo da central desde o accidente, nun principio Tepco pensaba diluír a auga contaminada en máis auga sen ningún tipo de descontaminación.
Polo momento teñen descontaminado o 35% da auga acumulada. O proceso debería durar até 2050 cun permiso de embarque máximo de 500.000 litros diarios. Nesta primeira ocasión algúns membros da IAEA exerceron o control, pero sempre estarán aí? Estarán presentes 30 anos? Esperemos que o pasado da empresa Tepco complétese tamén con mentiras e documentos falsificados. Quen se daría conta se á auga descontaminada engadiríaselle? Traballador da AEMA que está a facer un control estrito en todo caso, se non, ninguén.
En 2002 descubriuse, por exemplo, que en 29 inspeccións realizadas en 13 das 17 zonas da empresa desde 1977 produciuse unha corrupción co fin de manter en segredo a fisura ou os erros atopados nos reactores. No caso do accidente de Fukushima, en 2022 saíu a sentenza: Multa de 100.000 millóns de euros para o catro responsables de Tepco. "Non cumpriron as normas de seguridade e as súas responsabilidades". Neste sentido, é comprensible que a desembocadura das augas descontaminadas produza preocupación e desconfianza.
At Fukushima Daiichi, decommissioning the nuclear plant is far more challenging than water release ("Fukushima Daiichin, a desafectación da central nuclear é moito máis difícil que a vertedura de auga"), a reportaxe da axencia AP indícanos que ademais de ser testemuña desta auga, existen outros quebradizos de cabeza. Por unha banda, a xestión de 880 toneladas de combustible nuclear fundido nos reactores, cuxo portavoz, Kenichi Takahara, deu o aviso de que poden chegar a ser máis. O compoñente mortal está tan presente como os robots. O proceso ten moito que ver, porque o método complexo aínda non o atoparon. As probas iniciaranse a finais de ano. Pero o director de Tepco, Junichi Matsumoto, recoñeceu que as medidas para reducir os riscos de exposición das radiacións dos traballadores serán cada vez máis "difíciles". O prazo de limpeza fixouse para o ano 2051, pero varios expertos aseguran que será necesario un prazo maior, engadindo que pode ser un traballo dun século.
E que facer cos compoñentes radioactivos dispersos polas augas pluviais? Menciónanse a nós, pero si empezamos a buscar datos, dispomos de números arrepiantes. Entre outros, os do Ministerio de Medio Ambiente que desde o accidente realiza análise nos encoros próximos á central. Cada mes toma auga en 73 presas de Tokio, Iwate e outras sete prefecturas. Entre eles hai dez na Prefectura Fukushima, na que os solos medidos entre 2011 e 2015 superaron o nivel aceptable de concentración de cesións media: No encoro de Ganbe, 64.439 becquerel por quilo de cesio, en Yokawa 27.533 becquerel e en Man presa 26.859 becquerel. Pero como a auga superficial non tiña grandes cesións, menos de 10 becquerel, o Goberno decidiu deixalo sen mover demasiado. O compoñente radioactivo é mergullado, auga que beben os habitantes da zona, animais e plantas. Ademais dos encoros, existen indicios radioactivos en todo o curso da auga, xa sexa en ríos, arroios ou cursos subterráneos.
Contamináronse 22 millóns de metros cúbicos de terra depositados nunha zona protexida, onde tamén se enfrontan ao problema da escaseza de espazo
Tampouco poden xestionar os pos das incineradoras destinados expresamente aos lixos afectados polo accidente: contabilizar un goberno que contaba con 52.000 toneladas de po radioactivo aos seis meses do accidente. O xornalista non atopou datos actualizados, pero aos doce anos do accidente non nos custa imaxinar unha cantidade astronómica.
Un último dato preocupante: A contaminación de 22 millóns de metros cúbicos de terras acumuladas en zonas protexidas converteuse nun problema de escaseza de espazo, xa que o Cesium-137 tarda longas décadas en desmantelarse e continúa a súa continua expansión. Entre outras cousas, porque o 70% da provincia de Fukushima é un bosque no que non puideron desenterrar. A de aí está e segue estendéndose coas augas pluviais ou coa erosión do solo.
Para transformar o inaceptable en aceptable ou ingestionable, pronto cambiaron de referencia, pasando de 100 Bq/kg a 8.000 Bq/kg inmediatamente despois do accidente. Como non hai solución, as augas "descontaminadas" ao mar e as terras "pouco contaminadas" á "reciclaxe": mesturadas con materiais para a construción de camiños, diques ou outras infraestruturas, reducen a carga radioactiva acumulada...
Japoniako Gobernuak Fukushima Daiichi zentral nuklearretik milioi bat tona ur kutsatu askatzea erabaki duela jakitera eman dute. 2011n istripua gertatu zenetik kutsatutako ura biltegietan jasotzen aritu dira eta arazo larri bilakatu da.
Ura metatzen ari da erreaktoreetan 2011ko hondamendiaz geroztik, eta lekurik gabe geratzen ari direla esan du Japoniako Ingurumen ministroak.
Martxoaren 11n betetzen dira zortzi urte Japoniako Fukushiman gertatu zenetik historiako istripu nuklearrik larrienetakoa. Iaz, 2018an, eskaini bazituen lau erreaktoreetatik matxuratuena omen dagoen bigarrenaren lehen irudiak, aurten robota bertan sartzea lortuta berriak eskaini... [+]
A central nuclear de Fukushima explotou o 11 de marzo de 2011. As imaxes que se emitiron na televisión perpetuaron o momento da explosión e a posterior nube branca no ceo. Nas noticias dos próximos días e meses tivo especial relevancia Fukushima, pero a velocidade que hoxe... [+]