A principios de xullo tivemos coñecemento de que na nosa localidade pecharase a fábrica de pasteis e doces De Paula, imprescindible para a celebración en moitas casas dos traballadores. Din que se xubilarán os pasteleiros e, por suposto, os traballadores que se xubilen teñen todo o dereito ao descanso, pero imos perder un elemento importante de goce comunitario no pobo, e creo que neses casos necesitamos instrumentos colectivos que fomenten e garantan a continuidade.
No contexto da crise industrial que tivo lugar na década de 1980, houbo moitas recuperacións empresariais en Euskal Herria. Non teño memoria directa, pero vina anos máis tarde, e a película Numax presenta de Joaquim Jordá, que mostra a experiencia de recuperación dunha empresa en Cataluña, marcoume o pensamento. De feito, os procesos de recuperación ou transmisión de empresas viables ou socialmente necesarias non son fáciles, moitos acabaron mal, pero as prácticas de autogestión desenvolvidas no camiño cambian a vida das persoas da comunidade para sempre.
Perderemos un elemento importante para o goce comunitario no municipio, que necesita de instrumentos colectivos que fomenten e garantan a súa continuidade
Estes procesos dependen na maioría dos casos da iniciativa do persoal do proxecto e nestes casos non dispoñen dos apoios e ferramentas necesarios no momento máis necesario. Pero, ademais de facer os procesos de colectivización, é unha pregunta importante quen os debe facer. Para que estas empresas poidan satisfacer as necesidades comunitarias, os suxeitos dos procesos deberán ser amplos, integrados por traballadores, cidadáns, institucións públicas, sindicatos e cooperativas do territorio. E, por suposto, as redes de coñecemento e relación non se crean dun día para outro.
Como consecuencia da situación de crise continua que vivimos, as empresas incrementaron as súas necesidades de transmisión do traballo, do coñecemento e da propiedade, especialmente nos proxectos de primeiro sector e servizos no medio rural, e no pequeno comercio que fai estimulantes aos nosos pobos e barrios. Na mesma liña, pronto chegarán as novas necesidades de recuperación das empresas máis grandes, e como o desenvolvemento do cooperativismo é contracíclico, debemos prepararnos para responder á situación con ferramentas colectivas, a través de proxectos promovidos pola comunidade, con novas alianzas do cooperativismo e do sindicalismo.
Para iso necesitaremos ferramentas sólidas de formación, financiamento, acompañamento e apoio público-comunitario. Estamos a traballar na liña desde o cooperativismo transformador, pero necesitamos redes máis compactas para dar resposta ao reto desde os nosos territorios.
Bidali zure iritzi artikuluak iritzia@argia.eus helbide elektronikora
ARGIAk ez du zertan bat etorri artikuluen edukiarekin. Idatzien gehienezko luzera 4.500 karakterekoa da (espazioak barne). Idazkera aldetik gutxieneko zuzentasun bat beharrezkoa da: batetik, ARGIAk ezin du hartu zuzenketa sakona egiteko lanik; bestetik, egitekotan edukia nahi gabe aldatzeko arriskua dago. ARGIAk azaleko zuzenketak edo moldaketak egingo dizkie artikuluei, behar izanez gero.
Non é nada fácil entender o que está a suceder en Cataluña. Con toda seguridade. Podemos dar por terminado o proceso de 2017, pero está por ver si o independentismo será capaz de iniciar un novo proceso de liberación.
Si nas eleccións o independentismo mantívose na... [+]
Levamos unhas semanas coa "serpe de verán" sobre o TAV e coa posibilidade de enlazar a "E vasca" desde Pamplona, desde Ezkio ou Vitoria.
É decepcionante ver que o noso Pobo segue dependendo de decisións interesadas e non argumentadas polos galgos e cans de caza que seguen... [+]
Os globalistas elixiron Francia, Polonia e o Reino Unido para crear un conflito aberto coa OTAN en novembro, xa que Estados Unidos está inmerso na campaña electoral para a Presidencia de novembro.
Deste xeito, a presenza de soldados de Polonia, Francia, Reino Unido e Estados... [+]
Afortunadamente, a maioría das empresas industriais comezan a entender, tras as numerosas sentenzas condenatorias, que unha pequena exposición ás fibras de amianto, sen unha protección respiratoria axeitada, é suficiente para causar unha enfermidade pulmonar grave que causa... [+]
Predicir o final de calquera cousa púxose de moda. O fin do ser humano, das ideoloxías, da comunidade, da autoridade, da filosofía, ou da democracia. Son etiquetas cargadas de sensacionalismo?
Quizá foi Francis Fukuyama quen iniciou esa moda do final. Tras o derrube do muro... [+]
O pasado 1 de agosto, unha decena de persoas da familia estivemos en Aranguren. Dous mozos de Aranzadi deron a coñecer de primeira man as escavacións e traballos que se están levando a cabo en Irulegi. Esta visita é moi recomendable, xa que recolle a dimensión do traballo... [+]
En primeiro lugar, queremos facer chegar as nosas condolencias aos familiares e amigos da muller asasinada a principios de agosto.
Os habitantes de Gaintxurizketa estamos fartos do deixamento da administración e dos responsables.
Os que vivimos no barrio estamos obrigados a... [+]
Ouvín dicir que as mellores bágoas son as que ven os aeroportos. Pero supoño que se trataba doutras bágoas o que dixo, e non como eu vin durante estas vacacións.
Durante varias horas, as bágoas dominaron o aeroporto de Munich, bágoas de indignación, bágoas de fatiga e... [+]
Teño que ir á barbaría”, pensei ao principio de curso, e non fun. Comecei co pelo longo e acabei da mesma maneira (a metade do camiño fixen un mohín cara abaixo e corteille un trocito. Ninguén se deu conta. Nin eu tampouco). Ocúltame si fáltame o xesto e, sobre todo,... [+]
Os vascos sabemos que o aparello estatal está disposto a aproveitar as forzas represivas de todas as cores e os mecanismos represivos de todas as formas, para manter a orde social dentro dun sistema baseado na dominación, aínda que para iso teñan que infrinxir unha lei... [+]
Ocórreme moitas veces: fixarme nas noticias e porme nervioso. A France revient, din. Tanto a Francia de Le Pen como a xenofobia e supremacía española, como os pallasos inchables, levántanse unha e outra vez. A merde revient. Como ouvimos, un grupo de traballadores de... [+]
Até hai pouco, a Unión Europea (UE) era un mar en calma. Todo ía ben. Todos viviamos tranquilos. Os altos mandos cumprían moi ben o seu traballo e os europeos sentiamos contentos baixo as súas ordes. De cando en vez os campesiños ían á rúa a mostrar os seus tractores,... [+]
Antes das eleccións foi un lema na fala da xente: "Temos que pór o coidado no centro", engadiu. Á marxe das expresións curiosas e incorrectas que inventan os políticos e os que teñen a condición de políticos, debo admitir que durante un tempo o tema estivo en todo o seu... [+]
Hai xa moitos anos que non sigo a competición internacional (Xogos Olímpicos, Mundiais…). A indiferenza, o cansazo, a dor… e tamén me producen un pouco de rabia. E, en consecuencia, a alternativa que me queda é non vela.
O motivo non é que non lle guste o deporte ou... [+]