É venres pola tarde, o día foi moito, a semana foi longa, pero se imos aceptando a invitación de última hora para o teatro para ver óbraa Compromiso ao Teatro Principal de San Sebastián. Chegamos ao portelo a última hora, sen entrada, e grazas á nova hora enchemos dous asentos que ían quedar baleiros. Hai un bo tempo no exterior, moita xente nas rúas e o ambiente de verán tira cara a fóra.
'Compromiso'
CANDO: 1 de xullo
ONDE:Teatro Principal (Donostia)
Sentarnos na cadeira vermella sen saber moi pouco da obra e calcular o que baixamos de idade media é difícil de dicir, pero algúns puntos si, sen dúbida. Como se escribe a reseína dunha obra de teatro? Tentei lembrar algunhas frases, lembrar nomes, repasar a trama a medida que se produce, prestar atención a temas e elementos que dan coherencia á obra, valorar a obra dos actores. Gardei unha frase: “O peor inimigo é o amigo que sempre di nai” –ou algo parecido–. Coa escusa do debate entre Arrieta, de esquerda, de verdade, que vai traer cambios, e Mentxaka, da dereita, de sempre, corrupto – os candidatos á presidencia, comeza a conversación entre dúas persoas que aparecen na táboa. Ramón Agirre, no papel do actor German e Joseba Apaolaza, no papel do escritor Tomás, parten nunha conversación cirplegaria. O Compromiso é unha comedia lixeira e con todo ten sorpresas, sempre para liberar a tensión de humor no momento oportuno. O trío está formado por Zuhaitz Gurrutxaga, no papel de Gonzalo, o comprador de casas, e Germán e Tomás quedan atrapados nun enfrontamento entre vellos amigos nada máis chegar ao vello piso.
Outra frase no aire: O teatro é vida e a vida é teatro –ou algo así, creo–. Este triplo xogo teatral céntrase nas referencias que os actores fan ao propio teatro e ao público, e nas capas de ficción ou de invención que se van construíndo a medida que avanza a obra. Gonzalo é tamén espectador nos relatos internos da obra, aínda que ás veces é un mero testemuño do que está a suceder.
O texto orixinal da obra é de Philippe Claudel, traducido por Martin Agirre e dirixido por Begoña Bilbao Lejarzegi. A adaptación é moi boa, xa que o orixinal en francés desapareceu totalmente na súa versión en eúscaro. A clave do Consrpomiso está nas entrevistas, pasa a velocidade, avanza retorcendo palabras, provocando risa. Ao mesmo tempo, fala de amizade, de amizade e amor, de ser un bo amigo, de ser unha boa persoa. Ás veces pode parecer axial, a vida a miúdo tamén parece axial.
No labirinto do
teatro I Ander
Lipus EHAZE e Susa
---------------------------------------------
O dramaturgo Ander Lipus publicou xunto a EHAZE e Susa as súas publicacións sobre autobiografía teatral e teatro. No labirinto do teatro I. Caderno de Bitácora e no ... [+]
O Parque de Dona Casilda de Bilbao convértese unha vez ao ano no punto de encontro do teatro de rúa. Este ano, o festival Kalealdia cumpre 25 anos, e na primeira semana de xullo, puidéronse ver 86 actuacións de 32 compañías diferentes.
O día 3 de xullo chamoume a... [+]
A través das redes anunciar o misterioso teatro Axut! persoas da compañía hai poucos meses. Unhas poucas datas, unha chea de actores, coñecidos e non tan coñecidos, e que só ía estar no Palacio Latsaga de Izura. Cando nos demos conta chegamos á data e alí estabamos en... [+]
Que lugar ten o teatro nun escaparate como o libro e a feira vasca de Ziburu? Ou devandito doutra maneira, canto ten o teatro da literatura? Esta pregunta foi o punto de partida de Daniel Landart e Arantxa Hirioien na mesa redonda Zubiburu do acto de apertura da feira. Durante... [+]
Os soños pódense clasificar no conxunto de fenómenos que non entendemos. Aínda que non os entendemos, son tan vivos, tan penetrantes, tan reais. E como podemos imaxinar os soños? Á mañá seguinte moitas veces non lembramos as vivencias do soño, e cando nos espertamos... [+]
Maite Aizpurua e Intza Alkain recíbennos coma se non habería nada máis importante na porta do bar Taba. Postes que marcan fronteiras ou non deixan pasar dun lado a outro ao carón e ti polo centro, coma se estiveses na alfombra vermella. O importante é todo aquilo que o... [+]
No coloquio posterior a unha actuación, o público comparte as súas opinións e reflexións sobre o visto e escoitado, e, dalgunha maneira, o espectáculo segue en funcionamento durante o tempo que dure este encontro. As sensacións que dalgunha maneira convértense en... [+]