É un pracer poder gozar de dúas obras do século XX que profundan na alma das mulleres no Palacio Euskalduna. Poucas veces poderemos escoitar estas óperas curtas, vivas e, argumentalmente, duras, porque realmente poucas veces prográmanse. E a verdade é que non podemos entender por que non se escenifican máis a miúdo, tanto desde o punto de vista musical como literario, porque son obras notables e moi interesantes.
En definitiva, no Palacio Euskalduna vimos decepcións, dependencia emocional, infidelidade, arrepentimento, traizón... todos eses sentimentos que nos invaden case todos nun momento ou outro. E eses sentimentos non os analizou calquera, senón autores como Jean Cocteau e Óscar Wilde.
NA voix humaine, Cocteau fálanos do proceso de degradación dunha muller devastada, atormentada polo amor subordinado que sente, atada a un home, perdida de liberdade e dignidade. Aínda que se trata dunha obra estreada fai máis de sesenta anos, a profundidade do texto é tan grande que nos penetra na interior da alma. Ademais, a doce música de Francis Poulenc, tinguida de certa frialdade, fai un todo impactante. A interpretación da soprano Nicola Beller Carbone, expresiva, áxil, moi crible, redondeou a sesión. Dez puntos, de verdade.
Noutro plano, no plano de traizóns, infidelidades e arrepentimentos, volvemos ver a Beller Carbone representando o papel de Bianca na ópera Eine florentinische Tragödie (con texto de Wilde) de Alexander von Zemlinsky. Trátase dunha obra moi curta, de apenas unha hora de duración, na que os tres intérpretes, soprano, barítono e tenor compiten e colaboran para crear unha tensión interpretativa e musical auténtica. Unha vez máis, a interpretación de Nicola Beller Carbone creo que é estupenda. A súa forza non só nos concibe como musical, senón como un actor que pasa por todas as emocións que propón este texto. E tanto o tenor Giorgio Berrugi no papel de Guido, o amante de Bianca, como o barítono Carsten Wittmoser no papel do marido de Simone, o protagonista, ademais de mostrar as súas redondas vocais, fixeron un alarde expresivo no que o rigor, a ironía e a rabia dos seus personaxes apareceron de forma sutilante.
A Orquestra Sinfónica de Bilbao, baixo a dirección de Pedro Halffter, actuou correctamente, resaltando a acción pero sen protagonismo. Notábao, pero non o invadía. Moi ben.
Na libraría Hitz de Durango ocorréuseme que a ópera Saturraran merecíase a crítica. Por unha banda, a resposta de Jose Julián Bakedano, a ilusión das palabras de Gaizka Olabarri da libraría, a ilusión de Nekane Bereziartua, que durante tantos anos encargouse da... [+]
Ópera de cámara baseada na obra de Orgia
Pier Paolo Pasolini.
Música: Héctor Parra.
Libreto: Calixto Bieito. Ensemble Intercontemporain.
Director: Pierre Bleuse. Escenografía: Calixto Bieito. Solistas: Ausrine Stundyte (soprano), Leigh Melrose (barítono), Jone Martínez... [+]
Ópera Anna Bolena de Donizetti organizada pola ABAO. Bilbao Orkestra Sinfonikoa. Dirixido por Jordi Bernacer. Coro de Ópera de Bilbao. Dirixido por Boris Dujin. Solistas: Joyce O-Khoury (soprano), Silvia Tro Santafé (mezzo), Marko Mimica (baixo), Celso Albelo (tenor),... [+]
Ópera I Puritani de Bellini organizada pola ABAO. Orquestra de Euskadi. Director: Giacomo Sagripanti. Coro de Ópera de Bilbao. Director: Boris Dujin. Dirección de escena: Emilio Sagi. Escenografía: Daniel Bianco. Solistas: Jessica Pratt (soprano), Xabier Anduaga (tenor),... [+]
Bilbao Orkestra Sinfonikoa. Director: Daniel Oren. Coro de Bilbao Opera. Director: Boris Dujin. Solistas: Angela Meade (soprano), Daniela Barcellona (mezzo), Sergio Escobar (tenor), Giovanni Meoni (barítono), David Lagares (baixo).Lugar:... [+]
Non é moi coñecida a historia da ópera Madama Butterfly baseada nunha obra do escritor Pierre Loti, locamente namorado de Euskal Herria. Esta obra é Madame Chrysanthème. Ten un argumento similar, aínda que o orixinal de Loti ten un final feliz e no caso de Puccini a... [+]
Rigoletto é unha desas obras que se poden gozar mil veces sen cansarse. É unha das óperas máis destacadas de Verdi, con pasaxes moi coñecidas e de gran beleza e un argumento que atrae ao público. A historia dun xiboso que trata de protexer á súa filla dunha presunta... [+]
Un dos proxectos máis interesantes da ABAO nos últimos anos foi o denominado Tutto Verdi. Neste ciclo representáronse todas as óperas do compositor Verdi, sen excepción. E a última destas óperas é a que mencionamos a continuación: Alzira.
Por moitas razóns merecía a... [+]
Sempre é pracer gozar dunha ópera de Mozart. No amplo repertorio do compositor de Salzburgo hai auténticas pedras preciosas e non só desde o punto de vista musical. Este é o caso dA clemenza di Perico, unha obra singular, de carácter introspectivo desde o punto de vista... [+]
Operazaleok pozez itxaroten dugu OLBE-ren denboraldiaren hasiera. Eta aurten poza bikoitza izan dugu. Alde batetik, titulu eder-ederra, publikoaren kuttuna izan dugulako, eta, bestetik, interpretazio mundialak disfrutatu ditugulako. Behin baino gehiagotan entzun dugu Bilbon... [+]