De cando en vez, ouzo ou leo unha preocupación que normalmente pasa polo bordo da miña atención: a poboación envellece. Pasoume recentemente. E a través dun mergullo de datos adóitanme debullar o ritmo e a xeografía dese envellecemento. Dá a tentación de pornos en serio e comentar que estamos a tomar café, “están a envellecer as nosas sociedades! Envellecendo, e non parece que haxa volta atrás!”.
Pero en realidade, o dato, en si mesmo, non consegue xerar demasiada preocupación en min, ou non na dirección que teoricamente debería. É dicir, á vista dos datos, á vista de onde se teñen máis nenos, o que me preocupa non é o envellecemento das nosas sociedades brancas, senón o destino das mulleres dos lugares onde se dan estas fortes taxas de natalidade. Por tanto, tomar un café para pór unha cara seria e “que seguen facendo nalgúns lugares do mundo as mulleres para ter e ter fillos, que lles obriga a iso?”. E esa preocupación si, porque a imaxinación tamén utiliza os datos que temos ao noso alcance, a tripa adquire unha dimensión confundible. Porque a resposta non é “claro, neses países teñen traballos fixos, conseguen rapidamente unha vivenda digna, e nas súas vidas a incerteza sobre o futuro ten menos peso que nos nosos”. Non.
"Pode pensarse que as mulleres están a deixar de ser incubadoras (nalgúns lugares) e non garanten a dotación de persoal que necesitamos para que a nosa riqueza vaia crecendo"
Bo, pois non son capaz de sentir a preocupación que me pode xerar ese envellecemento. É máis, sinto manipulado cando escoito algunhas preocupacións relacionadas con estes datos: intensificaranse os casos de soidade, non teremos suficientes traballadores para pagar as pensións, as nosas culturas desaparecerán por culpa dos migrantes estraños, quen coidará tanto aos anciáns, as sociedades triste serán as sociedades sen nenos (de verdade? )…
Os datos demográficos utilízanse de forma maliciosa. Non o digo eu, senón Marta Luxan que me veu a xustificar dalgunha maneira a miña falta de preocupación por eses datos. Os problemas mencionados non son demográficos, senón da nosa organización social. E Luxan buscou datos, traballounos e o xornalista deixounos coa cara “que teño que preguntar agora”. E a min fíxome un agasallo: regaloume un concepto que non tiña antes de escoitarlle (os investigadores regálannos de cando en vez fantásticos agasallos: conceptos). Democratización da supervivencia.
Dito así, a quen lle preocupa isto? Quen non quere vivir máis si é san, coidado. A quen lle parecen triste as persoas maiores? E a miña incomodidade quizais estaba xustificada. Os que preocupan o envellecemento da poboación, de que preocupan? “É mercado, é amigo”. Pódese pensar cos mesmos datos, como imos facer para vivir tranquilamente neses cambios demográficos, vendo que o modelo (turbo)capitalista até agora non o dá? Ou pode pensarse, as mulleres están a deixar de ser incubadoras (nalgúns lugares) e non garanten a dotación de persoal que necesitamos para que a nosa riqueza vaia crecendo.
Bo, pois eu non vou ter máis fillos, e vou tentar chegar á vellez. E, vendo a evolución do meu humor, creo que cada vez son máis alegre. Estou cada vez máis cerca do ridículo, afortunadamente. A sociedade non se verá afectada polo envellecemento, a sociedade destrúe os mercados.
Bidali zure iritzi artikuluak iritzia@argia.eus helbide elektronikora
ARGIAk ez du zertan bat etorri artikuluen edukiarekin. Idatzien gehienezko luzera 4.500 karakterekoa da (espazioak barne). Idazkera aldetik gutxieneko zuzentasun bat beharrezkoa da: batetik, ARGIAk ezin du hartu zuzenketa sakona egiteko lanik; bestetik, egitekotan edukia nahi gabe aldatzeko arriskua dago. ARGIAk azaleko zuzenketak edo moldaketak egingo dizkie artikuluei, behar izanez gero.
Non son o Nadal, con todo, pronto haberá adornos nas grandes tendas para anuncialo, ou polo menos así o din. Nos escaparates “Zorionak! As reivindicacións como “Gabon ederra pasa!” estarán expostas en todas partes. Con todo, as felicitacións poden ser moitas: a... [+]
O 17 de maio cinco euskaltzales de Ipar e Hego Euskal Herria realizaron unha acción coincidindo coa convocatoria realizada polos alumnos do liceo Bernat Etxepare para mobilizarse en favor do eúscaro. Na parede da Subprefectura de Baiona escribiuse unha mensaxe dirixida ás... [+]
O vindeiro sábado, 21 de setembro, Subflubial NON! Os da plataforma volveremos saír á rúa. Nesta ocasión, ás 12:00 horas, realizarase unha acampada no parque Artatza. Haberá mercado, música, bertsolaris, contacontos e moitas outras actividades. Con iso queremos dar a... [+]
A rexión de Mérida (México) foi obxecto este ano de gran polémica pola colocación nunha praia dunha escultura en homenaxe ao deus grego Poseidón. Merida atópase na península de Yukatán, onde o pobo de Maia trata de preservar a súa cultura, dentro das transformacións... [+]
Os meus ciclos comezan en setembro e terminan en xuño, en realidade, (ía porme, pero cada vez que utilizo o plural grítame un anano na cabeza, “serán teus!”), e así foi na miña vida, haxa ou non vacacións, teña ou non traballo remunerado no horario. Nin os... [+]
No verán, os xubilados non adoitamos ter fame de vacacións e podemos analizar con calma todo o que nos rodea. Velaquí algúns temas que me sorprenderon.
España. A Eurocopa e os Xogos Olímpicos han cumprido todo o verán. Teño que dicir de antemán que a competitividade... [+]
Coa caravana Zabalduz, na cidade de Bihac, en Bosnia Herzegovina, a activista Nihad Suljic explicounos que o río Drina é a maior tumba dos Balcáns. Para que non se esquezan, encárgase de identificar os cadáveres que se atopan e de darlles sepultura, co fin de recoñecer a... [+]
Xa non sei si estamos golpeados polas ondas de calor, si é unha hipocrisía de sempre ou unha lóxica sistémica, pero a brecha entre o que sabemos, o que dicimos e o que facemos, máis aló da preocupación, sorpréndeme, sobre todo nun ambiente estival. Noticias,... [+]
Entre moitas caídas tamén hai logros. Unha nai nova duns 35 anos preguntábame o outro día como conseguían na súa escola que os compañeiros que non recibiran o eúscaro en casa aprendan e falen tan ben como os nenos e nenas que eran euskaldunes de casa. Na escola había... [+]
Un dos motivos para a investidura de Salvador Illa como president da Generalitat foi o pacto PSC-ERC. Non é un pacto soberanista en absoluto, pero nalgúns aspectos poderíanse abrir novas portas, a menos que a estratexia política de freado do PSC-PSOE, que é habitual, volva... [+]
A situación actual require unha análise minuciosa do que hai detrás dos títulos, as manifestacións, a difusión manipulada dalgúns feitos, a ocultación escura doutros e a propaganda disfrazada de análise na maioría dos grandes medios de comunicación. A situación esixe... [+]
Os empresarios e responsables políticos do sector dinnos que o turismo xera riqueza e emprego, pero que é o traballo turístico? Que tipo de traballo xera o turismo? E quen gana con iso?
A entidade San Sebastián Turismo di que máis de 15.000 persoas traballan no sector en... [+]
A principal característica do meu equipo de baloncesto é a súa personalidade. Adóitase dicir que isto é unha característica común entre o equipo e a afección. Con todo, desde a dirección non se ten en conta esa identidade de todos os afeccionados. De feito, os... [+]