No último ano o COVID deu lugar a grandes cambios na nosa forma de vida a gran velocidade. A nova situación parece que tamén vai supor cambios nos nosos hábitos alimentarios.
Nalgúns caseríos que visitei este ano ouvín falar por primeira vez da carne sintética producida artificialmente. Parece ser que na década na que vivimos imos poder comercializalo e as prácticas veganas farannos entrar con facilidade.
A carne artificial fórmase no laboratorio, multiplicando as células nai dos músculos dos animais. Jeff Bezos, Bill Gates e as empresas biotecnológicas máis ricas do mundo son os principais impulsores deste produto. A ética, a saúde, a sustentabilidade do cambio climático e a falta de sufrimento dos animais ante os problemas da gandaría industrial son as ideas que utilizan para vender esta carne de "plástico".
"Apostar pola carne sintética é contribuír a fortalecer un novo sistema que vaia na mesma lóxica que a gandaría industrial"
Nas cidades e especialmente entre os mozos estendeuse moito o hábito de non comer carne con conciencia do sufrimento dos animais. Con todo, este pensamento non xerou preocupación polo que comemos. Así me resulta curioso que os amigos dos veganos non sentan preocupados pola orixe, a química ou o sistema produtivo da leituga que comemos.
Ademais, existen outras razóns para reducir o consumo da nosa carne. A saúde, os desequilibrios no consumo de tanta carne por parte da poboación mundial, a contaminación que produce a gandaría industrial, o alto consumo de auga e cereais, os alimentos toxificados que produce, etc.
Pero non todos os gandeiros son industriais. No ecolóxico e cos recursos dos arredores, hai persoas que aman aos animais e crean unha carne sa. En Euskal Herria non están tan lonxe das cidades.
O sufrimento de animais e persoas ten a súa orixe nun sistema baseado na acumulación de riqueza. Así, apostar pola carne sintética é contribuír a fortalecer un novo sistema que vai na mesma lóxica que a gandaría industrial. Profundar nos problemas que temos e apostar polas grandes empresas para que a nosa alimentación estea aínda en mans de menos xente.
Quérennos afastar da natureza para que sexamos aínda máis traballadores e consumidores escravos dos grandes millonarios. Por iso é importante achegar o caserío e a cidade, construír alianzas entre os pequenos veganos e gandeiros a través do coñecemento mutuo.
Como no verán, eu prefiro comer carne rara pero boa. Para que todos vivamos mellor, mellor comamos, máis sans e máis libres.
Bidali zure iritzi artikuluak iritzia@argia.eus helbide elektronikora
ARGIAk ez du zertan bat etorri artikuluen edukiarekin. Idatzien gehienezko luzera 4.500 karakterekoa da (espazioak barne). Idazkera aldetik gutxieneko zuzentasun bat beharrezkoa da: batetik, ARGIAk ezin du hartu zuzenketa sakona egiteko lanik; bestetik, egitekotan edukia nahi gabe aldatzeko arriskua dago. ARGIAk azaleko zuzenketak edo moldaketak egingo dizkie artikuluei, behar izanez gero.
Non é nada fácil entender o que está a suceder en Cataluña. Con toda seguridade. Podemos dar por terminado o proceso de 2017, pero está por ver si o independentismo será capaz de iniciar un novo proceso de liberación.
Si nas eleccións o independentismo mantívose na... [+]
Levamos unhas semanas coa "serpe de verán" sobre o TAV e coa posibilidade de enlazar a "E vasca" desde Pamplona, desde Ezkio ou Vitoria.
É decepcionante ver que o noso Pobo segue dependendo de decisións interesadas e non argumentadas polos galgos e cans de caza que seguen... [+]
Os globalistas elixiron Francia, Polonia e o Reino Unido para crear un conflito aberto coa OTAN en novembro, xa que Estados Unidos está inmerso na campaña electoral para a Presidencia de novembro.
Deste xeito, a presenza de soldados de Polonia, Francia, Reino Unido e Estados... [+]
Afortunadamente, a maioría das empresas industriais comezan a entender, tras as numerosas sentenzas condenatorias, que unha pequena exposición ás fibras de amianto, sen unha protección respiratoria axeitada, é suficiente para causar unha enfermidade pulmonar grave que causa... [+]
Predicir o final de calquera cousa púxose de moda. O fin do ser humano, das ideoloxías, da comunidade, da autoridade, da filosofía, ou da democracia. Son etiquetas cargadas de sensacionalismo?
Quizá foi Francis Fukuyama quen iniciou esa moda do final. Tras o derrube do muro... [+]
O pasado 1 de agosto, unha decena de persoas da familia estivemos en Aranguren. Dous mozos de Aranzadi deron a coñecer de primeira man as escavacións e traballos que se están levando a cabo en Irulegi. Esta visita é moi recomendable, xa que recolle a dimensión do traballo... [+]
En primeiro lugar, queremos facer chegar as nosas condolencias aos familiares e amigos da muller asasinada a principios de agosto.
Os habitantes de Gaintxurizketa estamos fartos do deixamento da administración e dos responsables.
Os que vivimos no barrio estamos obrigados a... [+]
Ouvín dicir que as mellores bágoas son as que ven os aeroportos. Pero supoño que se trataba doutras bágoas o que dixo, e non como eu vin durante estas vacacións.
Durante varias horas, as bágoas dominaron o aeroporto de Munich, bágoas de indignación, bágoas de fatiga e... [+]
Teño que ir á barbaría”, pensei ao principio de curso, e non fun. Comecei co pelo longo e acabei da mesma maneira (a metade do camiño fixen un mohín cara abaixo e corteille un trocito. Ninguén se deu conta. Nin eu tampouco). Ocúltame si fáltame o xesto e, sobre todo,... [+]
Os vascos sabemos que o aparello estatal está disposto a aproveitar as forzas represivas de todas as cores e os mecanismos represivos de todas as formas, para manter a orde social dentro dun sistema baseado na dominación, aínda que para iso teñan que infrinxir unha lei... [+]
Ocórreme moitas veces: fixarme nas noticias e porme nervioso. A France revient, din. Tanto a Francia de Le Pen como a xenofobia e supremacía española, como os pallasos inchables, levántanse unha e outra vez. A merde revient. Como ouvimos, un grupo de traballadores de... [+]
Até hai pouco, a Unión Europea (UE) era un mar en calma. Todo ía ben. Todos viviamos tranquilos. Os altos mandos cumprían moi ben o seu traballo e os europeos sentiamos contentos baixo as súas ordes. De cando en vez os campesiños ían á rúa a mostrar os seus tractores,... [+]
Antes das eleccións foi un lema na fala da xente: "Temos que pór o coidado no centro", engadiu. Á marxe das expresións curiosas e incorrectas que inventan os políticos e os que teñen a condición de políticos, debo admitir que durante un tempo o tema estivo en todo o seu... [+]
Hai xa moitos anos que non sigo a competición internacional (Xogos Olímpicos, Mundiais…). A indiferenza, o cansazo, a dor… e tamén me producen un pouco de rabia. E, en consecuencia, a alternativa que me queda é non vela.
O motivo non é que non lle guste o deporte ou... [+]