A crise vixente ha traído ao centro o imprescindible papel do Estado na economía.O futuro do nivel de benestar nos países ricos occidentais está en perigo e o seu mantemento depende tamén do papel do Estado. A principal garantía para iso é o sistema e a estrutura tributaria e o debate sobre iso é inevitable no contexto actual. E é que, baixo o neoliberalismo, aínda están estigmatizados os incrementos fiscais e, sobre todo, as liñas de intervención para pagar máis impostos aos máis ricos. Nos últimos tempos, cando se modificou a estrutura fiscal, fíxose para baixar a carga aos ricos, coa esperanza de que iso potencie o investimento privado. Pero a evidencia empírica demostra que esta ecuación se produciu en moi poucas ocasións. É dicir, as desgravacións fiscais a favor dos máis ricos non supuxeron un incremento significativo do investimento produtivo tras a recesión de 2008.
"Os recursos dos estados son cada vez máis escasos, aínda que a presión fiscal é forte para os cidadáns é cada vez máis baixa para os máis ricos, o que leva un forte aumento das desigualdades"
Os profesores Emmanuel Saez e Gabriel Zucman acaban de publicar un libro co mesmo título do artigo, o Triunfo da Inxustiza, que contén moitas pistas para superar o modelo tributario que viña mantendo. Este traballo, rigoroso e exhaustivo, práctico e valente, explica a crueza da situación. Os recursos dos estados son cada vez máis escasos, aínda que a presión fiscal para os cidadáns é forte, cada vez é máis baixa para os máis ricos, o que leva un forte aumento das desigualdades.
Entre os numerosos datos que ofrece destaca a evolución da renda entre os anos 1980 e 2018 dos Estados Unidos de América. Os ingresos reais do 90% da poboación non variaron nos últimos 40 anos, mentres que para o 0,1% de renda máis alta os seus ingresos reais han aumentado un 320%. Os autores demostran que esta disparatada situación débese a que os ricos pagan cada vez menos impostos. O libro mostra con gran precisión a razón de todo isto e derruba todos os argumentos e tópicos para manter un modelo fiscal reaccionario. Por exemplo, rexeitan que a subida de impostos rebaixa a recadación ou debilita o emprendimiento, e lembran que Roosevelt e logo os propios republicanos foron quen, tras a guerra, aumentaron a carga aos máis ricos para incrementar a recadación.
En calquera caso, a dogma principal que destrúen é que, ante a profusión de mecanismos para evitar a carga, non é posible adoptar ningunha medida para que os máis ricos e as empresas xigantes paguen impostos. Pola contra, o traballo demostra claramente que non hai ningún impedimento técnico para iso e que a clave é, evidentemente, a vontade política. É un mantra moi citado, como din Azpiazu, Calviño, etc., que agora pola crise non é hora de subir impostos. Pois os autores din xusto o contrario, que en tempos de crises é necesario aumentar os impostos. Presidente Eisenhower II. Advirten de que a maioría tipo que pagaban os máis ricos tras a Guerra Mundial subiu ao 91%. Na actualidade, aínda que Biden anuncia o cambio de rumbo do modelo fiscal, o propio Zucman conclúe nun estudo realizado para o New York Times : Aínda que entrasen en vigor todas as novas medidas fiscais previstas en Estados Unidos, a presión fiscal sobre os máis ricos quedaría por baixo do nivel que tiñan a mediados dos 90. Hai algo que mellorar en política fiscal.
Bidali zure iritzi artikuluak iritzia@argia.eus helbide elektronikora
ARGIAk ez du zertan bat etorri artikuluen edukiarekin. Idatzien gehienezko luzera 4.500 karakterekoa da (espazioak barne). Idazkera aldetik gutxieneko zuzentasun bat beharrezkoa da: batetik, ARGIAk ezin du hartu zuzenketa sakona egiteko lanik; bestetik, egitekotan edukia nahi gabe aldatzeko arriskua dago. ARGIAk azaleko zuzenketak edo moldaketak egingo dizkie artikuluei, behar izanez gero.
Predicir o final de calquera cousa púxose de moda. O fin do ser humano, das ideoloxías, da comunidade, da autoridade, da filosofía, ou da democracia. Son etiquetas cargadas de sensacionalismo?
Quizá foi Francis Fukuyama quen iniciou esa moda do final. Tras o derrube do muro... [+]
Bagira prozesuaren emaitza, Herri bidea bide-orria izan zen. Bide-orri honetan, abertzaleen helburua herriari boterea itzultzea dela aipatzen da, eta boterea itzultzeko, herriari burujabetza maila maximoa emanen dioten instituzioak herriari eskaintzea adierazten da. Zehazten da... [+]
A Policía Municipal de Donostia-San Sebastián aínda non deu solución á falta de persoal no seu persoal. Durante o verán o persoal viuse reforzada coa contratación de decenas de policías locais para atender as diferentes necesidades e servizos que xorden durante o verán... [+]
As esixencias de eúscaro de Osakidetza son abusivas. Sen dúbida. Estamos a colocar e mobilizando aos profesionais sanitarios nesta liña. Sen estar en contra do eúscaro, con poucas intencións de aprender e moito menos de utilizar.
A nova plataforma de referencia é “Unidas... [+]
Pello Salaburu puña en valor nas redes sociais que dentro de quince anos o peso da poboación inmigrante en Bizkaia multiplicaríase até chegar ao 22% do total da poboación, o que “constitúe en realidade a ameaza do eúscaro”. Naturalmente, tirados desta maneira, sen... [+]
O sol levantouse por cuarta vez na zona asediada das festas de Baiona e creo que neste País Vasco do setentrión respiramos mellor, sobre todo porque o noso tres deputados son da Nova Fronte Popular e relegamos ao terceiro posto á onda negra e caca. Con todo, dúas cousas: 1... [+]
O novo portavoz do PNV no Parlamento Vasco, Joseba Díez Antxustegi, considerou que o lehendakari, Imanol Pradales, "formou un goberno de mulleres e homes con gran experiencia, respectados nos sectores profesionais e comprometidos con Euskadi". O presidente do partido, Andoni... [+]
Estimada Sra. Pedrosa:
Felicidades polo seu nomeamento como Conselleiro de Educación. Non é unha nova responsabilidade o que de agora en diante terás sobre ti. Tes que coñecer ben o Departamento de Educación, despois de catro anos como viceconsejero. Ao finalizar o curso,... [+]
O debate sobre a deterioración cognitiva de Joe Biden ten unha duración aproximada de dous anos. Ás veces comportábase de forma estraña, ás veces non se lle entendía ben ou dicía cousas que non eran verdade, como que o seu fillo morrera en Iraq. Con todo, o establishment... [+]
Lin fai dúas ou tres días un artigo sobre as filas de Guillem Martínez e non sei si entendino ben. Contaba que debaixo da súa casa ten unha xeadaría que non tiña nada de particular e que, nos últimos tempos, adoita ter xente en canto ábrese, unha detrás doutra,... [+]
Non teño moi claro si, individualmente, temos o poder suficiente para guiar as nosas vidas, pero si que temos que seguir tentándoo. Aínda que se poden facer moitas cousas en grupo, cada día temos unha loita solitaria connosco mesmos para seguir adiante. A maioría dos seres... [+]
A pesar de que pasaron dous séculos, o problema dA Plutónica non se pode deixar desvanecer no pozo do esquecemento. Ademais de 200 anos atrás para coñecer a historia dA Plutónica, debemos remontarnos alén do océano, Montevideo.
Os irmáns José Rosendo e Valentín... [+]
A cuadrilla é unha dos acenos de identidade dos vascos. Todo vasco ten unha cuadrilla ou, polo menos, iso é o que se espera dun vasco nato. Non é para menos, porque poderiamos dicir que a Cuadrilla é a unidade social de Euskal Herria, o átomo ou compoñente básico da nosa... [+]