Dun día para outro, case todas as vantaxes de vivir na cidade quedaron en nada. Os bares e centros comerciais están pechos, a Parte Vella está moi triste, o comercio de proximidade está a piques de cambalearse, están a prohibirnos reunirnos coa xente, para andar ou correr é obrigatorio ese horrible bico...
Desta maneira, expónsenos a necesidade de airearnos a cabeza e de fuxir da cidade. Por tanto (e aquí están os exemplos da Comarca de Pamplona), si achegámonos a merenderos de Orikain, Unzué, Zabaldika ou O Perdón, darémonos conta da nosa situación. Todos os fins de semana, están repletos de urbanitas que nunca saían da cidade e que até hai pouco só utilizaban os inmigrantes, pero en segundo ou segundo lugar
"Están repletos de urbanitas de primeira liña que nunca saían da cidade, pero de segunda ou terceira categoría, que até hai pouco eran as únicas que utilizaban os inmigrantes"
terciarios... Si o lecer pode ser graduado, hai que recoñecer que os merenderos próximos á cidade non estaban nos nosos plans de fin de semana.
Quizá porque era un lecer de baixa categoría. Lugares con pouco glamour. Moi baratos! ), todo iso é todo.
Con todo, si miramos cara atrás, podemos atopar curiosas contradicións. Cando eramos pequenos, os pais mobilizábanse porque non había parques nos nosos barrios, e ademais, nos amplos solares que había entón, se apilaban xiringas. Co paso dos anos, as cidades fóronse embelecendo, incluídos os parques, coas súas fontes e os seus lagos.
Paralelamente a esta evolución, fomos abandonando algúns parques do barrio e os merenderos que rodeaban a cidade. A medida que as cidades se volvían máis habitables, utilizabámolas menos, e reuniámonos en recunchos e piscinas privadas (perdón, espazos de iniciativa social, quero dicir) para pasar domingos e tardes de verán. Cando iamos en coche, viamos nos parques da nosa cidade partidos de voleibol ou de fútbol sala, acompañados de sons reggaeton ou bachata. Colorida, viva, pero moi lonxe de nós…
De súpeto, pecháronnos os nosos recunchos e piscinas e quedámonos na rúa. Os parques e merenderos estaban alí, belos e útiles. Ademais, son de todos (como sempre foron). Aos poucos, comezamos a facer plans moi sinxelos para cumprir os nosos fins de semana de pandemia, polo menos na medida das nosas posibilidades. Poida que sen bach pero con ricas roupas de monte. Bo, cada un no seu estilo, pero volvemos a saborear o lecer de baixo glamour e de supostas categorías.
É dicir, en tempos difíciles tivemos que pór os pés no solo. Volvendo á nosa categoría, talvez. Como cambian as cousas, o camarada…
Bidali zure iritzi artikuluak iritzia@argia.eus helbide elektronikora
ARGIAk ez du zertan bat etorri artikuluen edukiarekin. Idatzien gehienezko luzera 4.500 karakterekoa da (espazioak barne). Idazkera aldetik gutxieneko zuzentasun bat beharrezkoa da: batetik, ARGIAk ezin du hartu zuzenketa sakona egiteko lanik; bestetik, egitekotan edukia nahi gabe aldatzeko arriskua dago. ARGIAk azaleko zuzenketak edo moldaketak egingo dizkie artikuluei, behar izanez gero.
Predicir o final de calquera cousa púxose de moda. O fin do ser humano, das ideoloxías, da comunidade, da autoridade, da filosofía, ou da democracia. Son etiquetas cargadas de sensacionalismo?
Quizá foi Francis Fukuyama quen iniciou esa moda do final. Tras o derrube do muro... [+]
Bagira prozesuaren emaitza, Herri bidea bide-orria izan zen. Bide-orri honetan, abertzaleen helburua herriari boterea itzultzea dela aipatzen da, eta boterea itzultzeko, herriari burujabetza maila maximoa emanen dioten instituzioak herriari eskaintzea adierazten da. Zehazten da... [+]
A Policía Municipal de Donostia-San Sebastián aínda non deu solución á falta de persoal no seu persoal. Durante o verán o persoal viuse reforzada coa contratación de decenas de policías locais para atender as diferentes necesidades e servizos que xorden durante o verán... [+]
As esixencias de eúscaro de Osakidetza son abusivas. Sen dúbida. Estamos a colocar e mobilizando aos profesionais sanitarios nesta liña. Sen estar en contra do eúscaro, con poucas intencións de aprender e moito menos de utilizar.
A nova plataforma de referencia é “Unidas... [+]
Pello Salaburu puña en valor nas redes sociais que dentro de quince anos o peso da poboación inmigrante en Bizkaia multiplicaríase até chegar ao 22% do total da poboación, o que “constitúe en realidade a ameaza do eúscaro”. Naturalmente, tirados desta maneira, sen... [+]
O sol levantouse por cuarta vez na zona asediada das festas de Baiona e creo que neste País Vasco do setentrión respiramos mellor, sobre todo porque o noso tres deputados son da Nova Fronte Popular e relegamos ao terceiro posto á onda negra e caca. Con todo, dúas cousas: 1... [+]
O novo portavoz do PNV no Parlamento Vasco, Joseba Díez Antxustegi, considerou que o lehendakari, Imanol Pradales, "formou un goberno de mulleres e homes con gran experiencia, respectados nos sectores profesionais e comprometidos con Euskadi". O presidente do partido, Andoni... [+]
Estimada Sra. Pedrosa:
Felicidades polo seu nomeamento como Conselleiro de Educación. Non é unha nova responsabilidade o que de agora en diante terás sobre ti. Tes que coñecer ben o Departamento de Educación, despois de catro anos como viceconsejero. Ao finalizar o curso,... [+]
O debate sobre a deterioración cognitiva de Joe Biden ten unha duración aproximada de dous anos. Ás veces comportábase de forma estraña, ás veces non se lle entendía ben ou dicía cousas que non eran verdade, como que o seu fillo morrera en Iraq. Con todo, o establishment... [+]
Lin fai dúas ou tres días un artigo sobre as filas de Guillem Martínez e non sei si entendino ben. Contaba que debaixo da súa casa ten unha xeadaría que non tiña nada de particular e que, nos últimos tempos, adoita ter xente en canto ábrese, unha detrás doutra,... [+]
Non teño moi claro si, individualmente, temos o poder suficiente para guiar as nosas vidas, pero si que temos que seguir tentándoo. Aínda que se poden facer moitas cousas en grupo, cada día temos unha loita solitaria connosco mesmos para seguir adiante. A maioría dos seres... [+]
A pesar de que pasaron dous séculos, o problema dA Plutónica non se pode deixar desvanecer no pozo do esquecemento. Ademais de 200 anos atrás para coñecer a historia dA Plutónica, debemos remontarnos alén do océano, Montevideo.
Os irmáns José Rosendo e Valentín... [+]
A cuadrilla é unha dos acenos de identidade dos vascos. Todo vasco ten unha cuadrilla ou, polo menos, iso é o que se espera dun vasco nato. Non é para menos, porque poderiamos dicir que a Cuadrilla é a unidade social de Euskal Herria, o átomo ou compoñente básico da nosa... [+]