Da madeira xorde máis que acha, entre outras expresións... Pero o proverbio di: "Acha pola madeira". Volta da muela: da semente á planta, semente á planta. Moitos deles foron Gotzon Garate. Preparada para o goce?
Que madeira, que acha. Que tronco, que acha! Semente. Era un estúpido, un arno desa especie. Pola vea do aliso, o aliso. Que árbore, que froita? Nada de fresno do talo da maternidade. Germinar da semente. Calboa pola caste e aliso pola escoria. Non podía recoller cereixas do manzano. Achas dunha madeira. O sorteo de carballos é un deles. Flor do tipo. Non hai haxa pola raíz de Arantza. Vai polo pau, polo pau. Non hai haxa pola raíz do carballo. Planta de semente. Da mesma madeira. Gran de semente, varilla de chourizo, de berro en marzo. Da semente o gran e da madeira a acha, a quen parecemos. O neno do vello murmuraba. Xunto ao aliso brota o aliso. De Mairan equivocado non hai repugnancia directa. Boas uvas, unha boa uva. Bos viñedos, boa uva. Zozpopa parece a súa madeira, e a madeira a súa landra. A col o seu mango, o carballo o seu gran o seu vinagre.
Os animais e os seus crías foron utilizados para explicar a similitude case sempre xenética. Cabrito por cabra. Cabras con cabeza de camero, cabras con cabeza de camero. Que pais, que fillos! Que antigos, que fígados! Pai o burro, fillo a mula. Pai gato, fillo miserable. Mamá pica, fillo parvo. O fillo da ovella sempre é o cordeiro. Que borrico, que animal! Os raposos da caste a cola vermella. Fillo de home corpulento, animal. Piollo da parcela. Que neno máis pequeno! O que queira aos ascendentes, do mesmo xeito que aos descendentes. Similar ao anterior, posterior ao anterior. Os nenos do raposo, os zanahorias. Luki neno raposo. Un corvo negro, un neno negro. Dos ovos de corvo, non de pichones. O neno do corvo, o da esponxa. O neno da perdiz montañeiro. Casta é que a lebre ten medo. Ovos de remolque sen pichón. Era un gato, unha especie de mapoula. O neno do gato, escarvador. Da caste ao conde. Algún antigo ladrón, algún descendente ladrón. Cría de leva, fermento. Tal como era, aquel neno. O neno de Ora, can. O fillo do lobo é o lobo. O neno de pícaa, etc. Unhas picas xordas, nenos. Era o neno do Pica, ohoín. Picha, pica. O neno do rato, o ratoncillo. Fillo da serpe, o da serpe. O neno do ourizo nace cos espinos. Bos seres humanos bos froitos. Non crece nunca do ganso dun cheque. O can non fai gatos. O merlo negro, o neno tamén.
O resto de temas da casa tamén o deron. Tal, tal, tal, tal, tal. Non hai auga doce pola fonte salgada. A folla ten a quen parecerlle unha cacerola. Do coiro ao corro. Que tema, que resultado. Que tecido, que tea. Non hai nada enfermo debido á boa cara. É canso revolcarse no corvo. Do sangue, a tribo, da suor, o diñeiro. Que tea, que vestido! Que tea, que saia!
O pasado febreiro. Adeus ao inverno e benvidos á policía municipal, ao céspede ou ao céspede. É bonito que che ennegrecas, pero para unha próxima vez deixarei ese camiño. Aínda quero tirar da madeira...
O outro día Berria traía a historia da desolada fachada de... [+]
Madeiras duras, resistentes, que terán que soportar moita tensión e forza, botaranse nestas tebras, como dicía o outro día. Si por casualidade córtasche algunha árbore para conseguir unha madeira deste tipo, a lúa menguante de febreiro pecharase cun mes, e eses son os... [+]
O inverno adoita ser a época da madeira e a madeira. A maioría dos que se usan na nosa cultura córtanse no inverno. As madeiras resistentes, resistentes, resistentes á tensión e á forza, tiraranse nestas lúas. Os traballos de demolición de troncos que dean lugar a... [+]
As condicións meteorolóxicas han acabado; a auga, a auga e a auga. De que falar no ascensor ou na parada do autobús? Non hai novidades e hai que empezar a tirar doutra cousa para contar historias. A vantaxe de que se di que hai mal tempo, hai que pensar... O barro volveu ao... [+]
Karrazkilloa edo karraskila (Rhamnus alaternus) ez da ugaria gurean. Berozalea da, eta gozo bizi ohi da zaletasun hori bera duten beste zuhaitz eta zuhaixken artean, hala nola gurbitza (Arbutus unedo), artelatza (Quercus suber), ereinotza (Laurus nobilis), ametza (Quercus... [+]
Zuraz inguratua nabil azken aldi honetan. Basoak eta zuhaitzak gugan duen indarra, eta gure kulturan duen eraginaz dokumental galant horietako bat egiteko ardura tzarra hartua du bizkarrean Jon Maiak; Gutik Zura du izena eta bera gauzatzen sos batzuekin lagundu nahi duenak jo... [+]
Arbolari bezalaxe zuhaitzari agaia jarri eta adarrei goian eustea kultura da. Jakintza handia, kultura. Bestela adarrak hautsita eta desitxuratuta, zarrapastroso litzatekeen landare tzarrari lagundu, eta era berean etorkizun berri bat eman. Kultura: landu. Hazten lagundu... [+]
Biolina jotzen det. Biolin-jotzaile baino harpa-jotzaile hobea naiz, baina biolina dut bizibide. Uda beroa; beroak luze jotzen du. Guk jo eta berak jo. Uda partean dut nik pagotxa, kontzertu korda. Alferra, udan, lehenaz gain, harrotu egiten da, eta batzuek kontzertu batean edo... [+]
Umeak ginela, txakurren bat azkura baretzeko edo arkakusoak haizea hartzera bidaltzeko hankarekin hazka egiten ikusten bagenuen, “gitarra jotzen” ari zela esaten genuen. Txakurrek, ez dakit, baina zakurren batek joko du biolina. Biolin-jotzaile zakurren bat izango... [+]
Zuhaitzak, arbolak eta zuhaixkak muskildu, inausi eta lepatu egiten ditugu. Batzuetan muskil edo kimu ttikiak, eta besteetan adartxoak, adar politak, baita adar tzar asarreak ere. Berari kendu, eta bueltan zauria utziz.
Forma jakin bat emateko mozten ditugu landareak: itzala... [+]
Aurrekoa amaitu nuen erari helduko diot: gosea piztuz. Gazta aipatu nuen. Alnus glutinosa, haltzaren ezpalez ketzen direla nioen, baita haltzak bihotzaz gain odola ere baduela. Kolore gorri asko eransten dio gaztari, gorri hila, distiragabe hila. Ketzen azkarrena da haltza,... [+]
Odol giroa nagusi izaten da neguero. Guraize, aihotz, zerrote, motozerra... inauskaiak zorrotz! Epaia emateko prest epaikiak. Epaile kaskarin gehiegi. Buru beroko kasko asko. Bihozgabe bihozgabetzaileak.
Inausten diren zuhaitzek bihotza non duten ez dakigu. Sentitzen dutelako... [+]