Innovar é o único tratamento contra o envellecemento. Nesta ocasión referireime á artrose das organizacións que viven na etapa adulta.
Decadencia institucional. O mesmo que os animais, as institucións, cando son de nova creación, teñen dabondo a súa forza natural. Despois dun camiño, perden a puntilla con frecuencia e métense nunha rutina apática. É unha lei natural que brinda ao nacer e apágase lentamente na madurez.
Por que esa amortiguación? Eu creo que ambos os fenómenos conflúen nesa perda de vitalidade das organizacións. Por unha banda, a formulación orixinal perde brillo pasado un prazo. Sen darse conta, esta fermosa idea que deu sentido á organización na súa orixe pasa a un segundo plano. En segundo lugar, ocorre algo que parece bastante biolóxico e evolutivo: despois de que unha organización pase a primeira fase da súa vida, deixa de crecer e queda como está; a partir de aí, do mesmo xeito que para todo ser vivo, para as organizacións, a pervivencia de si mesma será o obxectivo máis importante. Por iso, este corpo institucional faise máis conservador, ás veces demasiado, até o esquecemento. A supervivencia si, pero ese instinto non debería cubrir a faísca da organización.
A revitalización dunha
organización debe incidir sobre todo en catro ámbitos.
Primeira: toma de conciencia da pasividade
Solucións. A revitalización dunha organización debe incidir sobre todo en catro ámbitos. O primeiro que mencionamos de pasada é tomar conciencia da pasividade. Velaquí os outros tres:
– O seguinte, e o máis importante, é ter un novo proxecto, un proxecto sólido que pode ter un carácter diferente. Para que poida explicalo. A revitalización dunha organización é unha gran aposta. Por tanto, necesitamos unha estratexia con potencial de éxito nesta tarefa. Por iso parece lóxico que este proceso de revitalización baséese nun instinto que esperte as nosas propias mentes internas. Na miña opinión, este instinto é o noso desexo natural de descubrir algo novo. Pensándoo, gústanos a novidade, é algo que nos atrae en calquera ámbito da vida.
– O terceiro variable é o líder. Un líder que sabe converter o novo proxecto nun soño. Pódese dicir que o líder e o proxecto son dúas caras do mesmo imaxinario impactante.
– O cuarto é a formación e información a longo prazo do colectivo. En que? Na razón de ser da organización (sentido), así como nos desafíos e proxectos que esta ten. Así, podemos ter seres máis conscientes e maduros, e iso é importante porque, xunto con outras medidas, a alimentación que necesita a organización equilíbrase.
Un último apuntamento: pódense ver receitas de portada para conseguir as revitalizacións majicas das organizacións. Pero non hai resumos.
Bidali zure iritzi artikuluak iritzia@argia.eus helbide elektronikora
ARGIAk ez du zertan bat etorri artikuluen edukiarekin. Idatzien gehienezko luzera 4.500 karakterekoa da (espazioak barne). Idazkera aldetik gutxieneko zuzentasun bat beharrezkoa da: batetik, ARGIAk ezin du hartu zuzenketa sakona egiteko lanik; bestetik, egitekotan edukia nahi gabe aldatzeko arriskua dago. ARGIAk azaleko zuzenketak edo moldaketak egingo dizkie artikuluei, behar izanez gero.
Non é nada fácil entender o que está a suceder en Cataluña. Con toda seguridade. Podemos dar por terminado o proceso de 2017, pero está por ver si o independentismo será capaz de iniciar un novo proceso de liberación.
Si nas eleccións o independentismo mantívose na... [+]
Levamos unhas semanas coa "serpe de verán" sobre o TAV e coa posibilidade de enlazar a "E vasca" desde Pamplona, desde Ezkio ou Vitoria.
É decepcionante ver que o noso Pobo segue dependendo de decisións interesadas e non argumentadas polos galgos e cans de caza que seguen... [+]
Os globalistas elixiron Francia, Polonia e o Reino Unido para crear un conflito aberto coa OTAN en novembro, xa que Estados Unidos está inmerso na campaña electoral para a Presidencia de novembro.
Deste xeito, a presenza de soldados de Polonia, Francia, Reino Unido e Estados... [+]
Afortunadamente, a maioría das empresas industriais comezan a entender, tras as numerosas sentenzas condenatorias, que unha pequena exposición ás fibras de amianto, sen unha protección respiratoria axeitada, é suficiente para causar unha enfermidade pulmonar grave que causa... [+]
Predicir o final de calquera cousa púxose de moda. O fin do ser humano, das ideoloxías, da comunidade, da autoridade, da filosofía, ou da democracia. Son etiquetas cargadas de sensacionalismo?
Quizá foi Francis Fukuyama quen iniciou esa moda do final. Tras o derrube do muro... [+]
O pasado 1 de agosto, unha decena de persoas da familia estivemos en Aranguren. Dous mozos de Aranzadi deron a coñecer de primeira man as escavacións e traballos que se están levando a cabo en Irulegi. Esta visita é moi recomendable, xa que recolle a dimensión do traballo... [+]
En primeiro lugar, queremos facer chegar as nosas condolencias aos familiares e amigos da muller asasinada a principios de agosto.
Os habitantes de Gaintxurizketa estamos fartos do deixamento da administración e dos responsables.
Os que vivimos no barrio estamos obrigados a... [+]
Ouvín dicir que as mellores bágoas son as que ven os aeroportos. Pero supoño que se trataba doutras bágoas o que dixo, e non como eu vin durante estas vacacións.
Durante varias horas, as bágoas dominaron o aeroporto de Munich, bágoas de indignación, bágoas de fatiga e... [+]
Teño que ir á barbaría”, pensei ao principio de curso, e non fun. Comecei co pelo longo e acabei da mesma maneira (a metade do camiño fixen un mohín cara abaixo e corteille un trocito. Ninguén se deu conta. Nin eu tampouco). Ocúltame si fáltame o xesto e, sobre todo,... [+]
Os vascos sabemos que o aparello estatal está disposto a aproveitar as forzas represivas de todas as cores e os mecanismos represivos de todas as formas, para manter a orde social dentro dun sistema baseado na dominación, aínda que para iso teñan que infrinxir unha lei... [+]
Ocórreme moitas veces: fixarme nas noticias e porme nervioso. A France revient, din. Tanto a Francia de Le Pen como a xenofobia e supremacía española, como os pallasos inchables, levántanse unha e outra vez. A merde revient. Como ouvimos, un grupo de traballadores de... [+]
Até hai pouco, a Unión Europea (UE) era un mar en calma. Todo ía ben. Todos viviamos tranquilos. Os altos mandos cumprían moi ben o seu traballo e os europeos sentiamos contentos baixo as súas ordes. De cando en vez os campesiños ían á rúa a mostrar os seus tractores,... [+]
Antes das eleccións foi un lema na fala da xente: "Temos que pór o coidado no centro", engadiu. Á marxe das expresións curiosas e incorrectas que inventan os políticos e os que teñen a condición de políticos, debo admitir que durante un tempo o tema estivo en todo o seu... [+]
Hai xa moitos anos que non sigo a competición internacional (Xogos Olímpicos, Mundiais…). A indiferenza, o cansazo, a dor… e tamén me producen un pouco de rabia. E, en consecuencia, a alternativa que me queda é non vela.
O motivo non é que non lle guste o deporte ou... [+]