O can parécese ao dono. Xardíns tamén. Un nun patio traseiro, entre cementos, encheu os tarros de pintura, os cubos, as tinas de asno e plantou cabazas, tomates, capuchinas, flores de distintas cores mesturadas. Alén do valo que separa do patio lateral, nunha terraza minimalista, unha tumbona, un libro sobre unha mesita. O veciño meteulle nun maceta de cerámica xigante, que parece pintar, un cactus xigante. As plantas teñen os brazos tortos, coma se alguén llos retorceu. O primeiro xardineiro non sabe que facer coa súa vida, está a probar un novo oficio, sabe moitas cousas, pero cre que non serve para nada. O outro deseña event-design para Daimler ou Mercedens, co fin de deseñar eventos.
Os meus achegados saben que tiven que romper a cabeza co tema das posibles profesións que podería ter. E mentres andaba, coa sensación de que todo saía mal, de que a gran colleita de calabacín salvárame. Algo plantado na miña xanela dándolle os seus froitos!
Un xardín pódenos axudar a estar ben. Coma se non pasase nada. Pero fóra das paredes que nos rodean, hai un inferno.
Fai máis de 20 anos lin unha columna de Antonio Gala: Xardín mental. Como vedes, non o esquecín. Todos temos un xardín, dicía. Grazas a el, tiven o meu primeiro xardín: na cabeza. Representeime un xardín agreste, informe, húmido, con herbas de abeto, limóns, flores de sol e cereixas negras recheas de bicos colgando das ramas. Un xardín vivo e fantástico. Pensei que talles xardíns eran necesarios dentro da miña cabeza. O mundo exterior non pode perseguirse cando é asfixiante para protexerse.
Pero os xardíns mentais de Gala eran opostos: a realidade, a salvaxe, colocábaa fóra e dentro das paredes do xardín, a antinatural, a artificialidad domesticada.
Quería un lugar de escapismo. Unha ficción na cabeza. Pero o escapismo ten máis sentido. Trump faio nun tolo: rodeado de paredes, e que queden fose tanto os migrantes como os cambios climáticos. Trump quere fortificarse fóra do mundo. Nun Edén orixinal.
Estou na mesa dos que están sentados entre os tomates. O cacto á vista. Nun xardín que non é meu, pero que envexo. E a migración entrou, como non, na conversación. Consegue entrar en conversacións. Tentamos devolver o Abstumpfung:L’hébete saíu. O eúscaro é bastante bo, mostra o proceso: a creación. Neste momento todos ouvimos que as migracións están relacionadas cos cambios climáticos. Que cada vez hai menos parcelas habitables. Pero pensamos que podemos aguantar un par de graos máis, porque ninguén sabe que facer cando os intelectuais desapareceron. E sobre un dos homes que están sentados á mesa, a súa muller dixo unha e outra vez, Joch, que era académico... Antes de irme a casa preguntei, por fin, en que ámbito é académico. Di que vén da sociología, pero que se afasta dela. Que agora gaña diñeiro con algo concreto: En TI coas tecnoloxías da información. A sociología non é nada. A poboación ten a oportunidade de formarse en técnicas de alta especialización ou de aprender profesións que pronto serán substituídas por robots.
Cando penso que os xardíns tamén van crecer segundo os algoritmos, apareceume unha mapoula vermella que xurdiu hai un mes dun buraco entre os lastros. Asombroume. De onde saíra?
Bidali zure iritzi artikuluak iritzia@argia.eus helbide elektronikora
ARGIAk ez du zertan bat etorri artikuluen edukiarekin. Idatzien gehienezko luzera 4.500 karakterekoa da (espazioak barne). Idazkera aldetik gutxieneko zuzentasun bat beharrezkoa da: batetik, ARGIAk ezin du hartu zuzenketa sakona egiteko lanik; bestetik, egitekotan edukia nahi gabe aldatzeko arriskua dago. ARGIAk azaleko zuzenketak edo moldaketak egingo dizkie artikuluei, behar izanez gero.
Predicir o final de calquera cousa púxose de moda. O fin do ser humano, das ideoloxías, da comunidade, da autoridade, da filosofía, ou da democracia. Son etiquetas cargadas de sensacionalismo?
Quizá foi Francis Fukuyama quen iniciou esa moda do final. Tras o derrube do muro... [+]
Bagira prozesuaren emaitza, Herri bidea bide-orria izan zen. Bide-orri honetan, abertzaleen helburua herriari boterea itzultzea dela aipatzen da, eta boterea itzultzeko, herriari burujabetza maila maximoa emanen dioten instituzioak herriari eskaintzea adierazten da. Zehazten da... [+]
A Policía Municipal de Donostia-San Sebastián aínda non deu solución á falta de persoal no seu persoal. Durante o verán o persoal viuse reforzada coa contratación de decenas de policías locais para atender as diferentes necesidades e servizos que xorden durante o verán... [+]
As esixencias de eúscaro de Osakidetza son abusivas. Sen dúbida. Estamos a colocar e mobilizando aos profesionais sanitarios nesta liña. Sen estar en contra do eúscaro, con poucas intencións de aprender e moito menos de utilizar.
A nova plataforma de referencia é “Unidas... [+]
Pello Salaburu puña en valor nas redes sociais que dentro de quince anos o peso da poboación inmigrante en Bizkaia multiplicaríase até chegar ao 22% do total da poboación, o que “constitúe en realidade a ameaza do eúscaro”. Naturalmente, tirados desta maneira, sen... [+]
O sol levantouse por cuarta vez na zona asediada das festas de Baiona e creo que neste País Vasco do setentrión respiramos mellor, sobre todo porque o noso tres deputados son da Nova Fronte Popular e relegamos ao terceiro posto á onda negra e caca. Con todo, dúas cousas: 1... [+]
O novo portavoz do PNV no Parlamento Vasco, Joseba Díez Antxustegi, considerou que o lehendakari, Imanol Pradales, "formou un goberno de mulleres e homes con gran experiencia, respectados nos sectores profesionais e comprometidos con Euskadi". O presidente do partido, Andoni... [+]
Estimada Sra. Pedrosa:
Felicidades polo seu nomeamento como Conselleiro de Educación. Non é unha nova responsabilidade o que de agora en diante terás sobre ti. Tes que coñecer ben o Departamento de Educación, despois de catro anos como viceconsejero. Ao finalizar o curso,... [+]
O debate sobre a deterioración cognitiva de Joe Biden ten unha duración aproximada de dous anos. Ás veces comportábase de forma estraña, ás veces non se lle entendía ben ou dicía cousas que non eran verdade, como que o seu fillo morrera en Iraq. Con todo, o establishment... [+]
Lin fai dúas ou tres días un artigo sobre as filas de Guillem Martínez e non sei si entendino ben. Contaba que debaixo da súa casa ten unha xeadaría que non tiña nada de particular e que, nos últimos tempos, adoita ter xente en canto ábrese, unha detrás doutra,... [+]
Non teño moi claro si, individualmente, temos o poder suficiente para guiar as nosas vidas, pero si que temos que seguir tentándoo. Aínda que se poden facer moitas cousas en grupo, cada día temos unha loita solitaria connosco mesmos para seguir adiante. A maioría dos seres... [+]
A pesar de que pasaron dous séculos, o problema dA Plutónica non se pode deixar desvanecer no pozo do esquecemento. Ademais de 200 anos atrás para coñecer a historia dA Plutónica, debemos remontarnos alén do océano, Montevideo.
Os irmáns José Rosendo e Valentín... [+]
A cuadrilla é unha dos acenos de identidade dos vascos. Todo vasco ten unha cuadrilla ou, polo menos, iso é o que se espera dun vasco nato. Non é para menos, porque poderiamos dicir que a Cuadrilla é a unidade social de Euskal Herria, o átomo ou compoñente básico da nosa... [+]