Londres 1851. What shall we have for dinner? (Que comeremos?) Publicouse o libro do título. O traballo asinado por lady Maria Cuttlerbuck incluía 42 menús para cear, variados, desde pequenas ceas para dúas persoas até innumerables banquetes para dezaoito comensais. No Londres Victoriano o interese pola gastronomía aumentaba como o número de restaurantes que cultivaban a cociña estranxeira. Esta colección de receitas pronto se converteu nun best seller. A edición orixinal do libro non se conservou e, por iso, non sabemos exactamente en que época do ano publicouse. Pero para outubro esgotouse, xa que a segunda edición publicouse entón. Realizáronse polo menos cinco reedicións até 1860.
Máis tarde descubriuse que se trataba do pseudónimo de Lady Maria Cuttlerbuck, un personaxe dunha comedia francesa, e que o libro foi escrito na casa de Devonshire Terrace do famoso escritor Charles Dickens.Os expertos cren que o prólogo foi escrito polo propio novelista, pero non dubidan en que o contido foi escrito pola súa esposa Catherine Dickens (nada Catherine Hogarth, 1815-1879).
Nacido en Escocia, casou en 1836 con Charles Dickens e tiveron dez fillos. Con todo, mentres as vendas do libro aumentaban, a relación de marido e muller deteriorábase. Segundo o seu marido, Catherine era unha nai e unha ama de casa incapaz, á que acusaba de ter tantos nenos, o que lle causou moitos quebradizos de cabeza económicos. Mesmo dixo que tiña problemas mentais. En xuño de 1858 separáronse e Catherine tivo que abandonar a casa e todos os fillos que non fosen o maior. E, con todo, mostrou a súa lealdade ao seu marido ata que morreu.
Nos últimos anos saíron á venda varios traballos sobre Catherine Dickens. What shall we have for dinner? En 2005 publicáronse dous estudos sobre a BBC, que produciu un documental en 2011... E todos eles utilizaron o libro sobre cociña para deducir que o autor non ten nada que ver coa caricatura da incapacidade debuxada polo seu marido. Detrás desta colección de ceas proposta atópase unha muller práctica, traballadora e eficaz, xenerosa, dedicada a satisfacer os desexos dos demais, obediente. Unha muller victoriana modelo.
Adolfo Bioy Casares (1914-1999) idazle argentinarrak 1940an idatzitako La invención de Morel (Morelen asmakizuna) eleberria mugarritzat jotzen da gaztelaniaz idatzitako literatura fantastikoaren esparruan. Nobela motza bezain sakona da, aparta bere bakantasunean, batez... [+]
Ekain honetan hamar urte bete ditu Pasazaite argitaletxeak. Nazioarteko literatura euskarara ekartzen espezializatu den proiektuak urteurren hori baliatu du ateak itxiko dituela iragartzeko.
Aste honetan aurkeztu da Joseph Brodskyk idatzitako Ur marka. Veneziari buruzko saiakera. Rikardo Arregi Diaz de Herediak itzuli eta Katakrak argitaletxeak publikatu du poeta errusiar atzerriratuari euskarara itzuli zaion lehen liburua.
"Houbo mulleres, alí estaban, eu coñecinas, pero as súas familias encerrábanlles nos manicomios, púñanlles electroshock. Na década dos 50, si vostede era home, podía ser rebelde, pero se era muller a súa familia encerráballe. Houbo algúns casos, e eu coñecinos. Algún... [+]
Gauza garrantzitsua gertatu da astelehen honetan literatura euskaraz irakurtzea atsegin dutenentzat: W. G. Sebalden Austerlitz argitaratu du Igela argitaletxeak. Idoia Santamariak egindako itzulpenari esker, idazle alemaniarraren obrarik ezagunena nobedadeen artean aurkituko du... [+]
Asteazken honetan aurkeztuko dituzte Erein eta Igela argitaletxeek Literatura Unibertsala bildumako hiru lan berriak, tartean Maryse Condéren Bihotza negar eta irri (ene haurtzaroko istorio egiazkoak). Joxe Mari Berasategik euskaratua, idazle guadalupearraren obra... [+]