Non creas que é un asunto trivial, eu coñecín Euskal Herria ou polo menos vascos en Hondarribia, Bidarrai e Alkiza. Canto durmir? preguntaba e, a medida que aumentaba a idade, permitíanos estancias cada vez máis longas. Neses micromundos de sete ou dez días coñecía xente como eu, pero á vez moi diferente: que eran as tesoiras ou a carne? Como non lles permitían ir sós á escola? En Guggh... que? Parecíanos que iamos ao outro extremo do mundo e volvemos traer aventuras valentes para logo contarnos a cambio de cartas. Eu tiven un amigo de cartas de Villava que me enviaba emocionantes crónicas sobre a vida metropolitana.
Agora non vou ás colonias, non me corresponde porque me parece que á idade fíxeno demasiado alto, pero miro con envexa a quen teñen a oportunidade. Por exemplo, lin aos asistentes ao HIGA (Encontro de Mozos Falantes de Linguas Minorizadas) que se celebrará do 17 ao 21 de xullo en Vitoria-Gasteiz. Alí reuniranse 75 mozos activistas das linguas minoritarias do mundo que non sei si farán "cinco duros", pero preparáronlles un programa socio-cultural de cinco días.
Non sei si os organizadores van estar de acordo, pero eu creo que basicamente HIGA ten o mesmo espírito que as colonias. Por unha banda, a posibilidade de descubrir novos mundos preto de casa; ademais, coñecer a mozos tan afastados e darse conta de que sodes á vez moi sutís e diferentes, é dicir, que o contexto quizá non ten nada que ver, pero que teñen moitas ganas, inquietudes e expectativas basicamente parecidas. Cinco días para repasar conferencias, talleres, concertos e visitas, aprender de diferentes maneiras, establecer novas relacións, facer das redes unha realidade social e compartir unhas conmovedoras crónicas tras o verán, para abrir unha xanela ao diario doutra persoa e sorprender pola súa "normalidade".
Si xa empezaches a encher o formulario de inscrición, por exemplo. Na web falan claramente que para participar na HIGA hai que cumprir dous requisitos: un, ser falante dunha lingua minoritaria, que sei que cumpre. Pero os organizadores tamén definiron a mocidade, e seguramente o límite de idade para algúns será demasiado estreito: tes entre 18 e 35 anos? Si é que si podes pedir o visado das colonias, porque as colonias de verán baga, o segundo a Euskarabentu e agora HIGA!
Marfa (EEUU), 1954. Na escola primaria Blackwell desta localidade do deserto de Texas, os nenos foron forzados a participar nunha peculiar cerimonia. O profesorado repartiulles anacos de papel e pediulles que escribisen: “Non vou falar español, nin na escola nin no... [+]
A súa filla aprende a tocar o ukelele. Unha vez actuou coas notas de Somewhere over the rainbow. O autor desta versión era Israel Kamakawiwo?ole. Como vedes, o apelido do señor Israel é bastante especial para nós. Tan especial que “Cira, isto non é un apelido inglés,... [+]
Hai uns anos escribín un pequeno libro sobre Tene Mujika, que se chama Udazken argitan. Cando empecei a facer ese ensaio biográfico, atopeime co noso protagonista de hoxe, o señor Watson Kirkconnell. En 1928 Kirkconnell publicou un bonito libro de antoloxía European Elegies,... [+]
Hai uns meses lin un libro moi interesante: National thougth in Europe. A cultural history, de Joep Leerssen, en versión catalá (O pensament nacional Europa, Editorial Afers, 2019). Explica como se produciu en Europa o desenvolvemento do pensamento nacional ou, dito doutro... [+]
Coa man de Irulegi intensificouse o misterio da orixe do eúscaro. Para min as discusións sobre esta man están a ser bonitas, porque nos reiteramos en que a historia ás veces foxe da lóxica que establecemos desde o presente e é tan humana como as persoas que participan... [+]
Hai dúas semanas deixamos aos occitanos preparando ao seu pobo para a guerra. Non era calquera guerra. Durante o século XIII, os asedios foron desapiadados no territorio de Occitania e sufriron unha violencia inesquecible.
Diciamos que a Cruzada era, en realidade,... [+]