Os empresarios e responsables políticos do sector dinnos que o turismo xera riqueza e emprego, pero que é o traballo turístico? Que tipo de traballo xera o turismo? E quen gana con iso?
A entidade San Sebastián Turismo di que máis de 15.000 persoas traballan no sector en San Sebastián, pero de que estamos a falar en concreto do sector? Heidi Keyer e Obady e Marci son os autores que clasifican o traballo turístico en tres categorías. O primeiro deles é o de traballos directamente relacionados co turista, tanto en hoteis como en restaurantes, entre outros. A segunda, traballos en contacto indirecto co turista, como provedores e de transporte. E, por último, a terceira é a axuda; institucións, emerxencias, limpeza viaria… Por tanto, hai que ter en conta que o traballo turístico abarca moitas formas de traballo.
Moitas veces escoitamos que o turismo crea emprego. Pero non se profunda nas condicións de traballo. O convenio de hostalaría de Gipuzkoa asinouse en 2023, dez anos despois. O convenio supuxo unha mellora para o sector precarizado, que incluía un incremento do 12% do salario e un control máis detallado das horas de traballo. A negociación dos dous últimos convenios hoteleiros púxose en marcha cando os traballadores manifestaron a súa intención de facer folga, entre as melloras que se introduciron atópanse a consideración da saúde dos servidores de pisos que se encargan da limpeza das habitacións hoteleiras e a prevención do risco laboral ou a compensación ao 100% da prestación aos traballadores que estiveron no ERTE durante a pandemia. Doutra banda, non podemos esquecer os feitos que en xaneiro de 2023 deixaron ao descuberto en dous establecementos da cidade contratos ilegais, condicións miserables de vida e traballo e situacións de explotación.
Reparte moi mal na sociedade a riqueza que xera o turismo. E nos empregos turísticos máis precarizados traballan principalmente traballadores migrantes, racializados, mulleres e mozas
Reparte moi mal na sociedade a riqueza que xera o turismo. E nos empregos turísticos máis precarizados traballan principalmente traballadores migrantes, racializados, mulleres e mozas. Nas tarefas de limpeza de hoteis e pisos turísticos, é habitual que traballen mulleres migradas e racializadas. O traballo en bares e restaurantes leva a cabo xeralmente por persoas migradas que se volveron “invisibles”. Os mozos a miúdo traballan nestes traballos durante un tempo que lles permite conseguir un traballo máis digno. Na macro-eventos deportivos e culturais que se organizan para atraer turismo á cidade, tamén son novas os traballadores temporais.
Os investidores que se enriquecen coa turistificación de Donostia buscan reducir custos e aumentar beneficios precarizando e explotando as condicións laborais dos traballadores: empregos que non chegan ao salario mínimo (SMI/SMI), traballos físicos e repetitivos, traballadores que transitan por ETT… Aínda por riba, nos últimos anos incluíuse no xogo a economía “colaborativa” como novo e moderno modelo de explotación. A explotación e a especulación disfrázanse de relacións directas entre a cidadanía a través dunha mercadotecnia colorido. Repartición de comida a domicilio (Glovo), vivendas de aluguer turístico (Airbnb), plataformas que permiten durmir nelas “gratis” a cambio de traballar en hostais…
En Donostia-San Sebastián, na dirección cara ao decrecimiento turístico e para evitar o monocultivo turístico, é prioritario crear empregos non vinculados ao turismo. Por unha banda, para garantir os dereitos dos traballadores e mellorar as condicións de traballo. Doutra banda, para que o modelo económico da cidade non estea dentro dun sector que xere grandes danos, inestable e tan dependente das condicións climáticas, enerxéticas e políticas internacionais. É necesario diversificar a economía de Donostia-San Sebastián para establecer un modelo máis equilibrado. Para iso, o camiño máis axeitado é deseñar e desenvolver un proceso de transformación planificado, no que se implante unha serie de formacións, subvencións e outras medidas que canalicen ao persoal que actualmente traballa no turismo cara a outros sectores, unha transición completa.
Mentres Donostia-San Sebastián está afectada pola turistificación, como traballadores e traballadoras estamos en risco diso. Para loitar contra a precariedade e a discriminación, e para impulsar a transición cara a un modelo económico máis equilibrado na dirección do decrecimiento turístico, é máis necesario que nunca a organización dos traballadores e da cidadanía. Non aceptamos enriquecernos vendendo a nosa cidade e as nosas vidas.
Eihar Egaña
Membro da plataforma de donostiarras polo decrecimiento turístico cos veciños
Bidali zure iritzi artikuluak iritzia@argia.eus helbide elektronikora
ARGIAk ez du zertan bat etorri artikuluen edukiarekin. Idatzien gehienezko luzera 4.500 karakterekoa da (espazioak barne). Idazkera aldetik gutxieneko zuzentasun bat beharrezkoa da: batetik, ARGIAk ezin du hartu zuzenketa sakona egiteko lanik; bestetik, egitekotan edukia nahi gabe aldatzeko arriskua dago. ARGIAk azaleko zuzenketak edo moldaketak egingo dizkie artikuluei, behar izanez gero.
A principal característica do meu equipo de baloncesto é a súa personalidade. Adóitase dicir que isto é unha característica común entre o equipo e a afección. Con todo, desde a dirección non se ten en conta esa identidade de todos os afeccionados. De feito, os... [+]
A Sra. Xuíza do Tribunal Xudicial de Bayona, despídese:
Algúns euskaltzales xulgáronme en marzo en Baiona por participar nalgunhas das accións que levamos a cabo para denunciar o inxusto tratamento que sofre o eúscaro das autoridades do estado francés. Ao comezo do... [+]
Non é nada fácil entender o que está a suceder en Cataluña. Con toda seguridade. Podemos dar por terminado o proceso de 2017, pero está por ver si o independentismo será capaz de iniciar un novo proceso de liberación.
Si nas eleccións o independentismo mantívose na... [+]
Levamos unhas semanas coa "serpe de verán" sobre o TAV e coa posibilidade de enlazar a "E vasca" desde Pamplona, desde Ezkio ou Vitoria.
É decepcionante ver que o noso Pobo segue dependendo de decisións interesadas e non argumentadas polos galgos e cans de caza que seguen... [+]
Os globalistas elixiron Francia, Polonia e o Reino Unido para crear un conflito aberto coa OTAN en novembro, xa que Estados Unidos está inmerso na campaña electoral para a Presidencia de novembro.
Deste xeito, a presenza de soldados de Polonia, Francia, Reino Unido e Estados... [+]
Afortunadamente, a maioría das empresas industriais comezan a entender, tras as numerosas sentenzas condenatorias, que unha pequena exposición ás fibras de amianto, sen unha protección respiratoria axeitada, é suficiente para causar unha enfermidade pulmonar grave que causa... [+]
O pasado 1 de agosto, unha decena de persoas da familia estivemos en Aranguren. Dous mozos de Aranzadi deron a coñecer de primeira man as escavacións e traballos que se están levando a cabo en Irulegi. Esta visita é moi recomendable, xa que recolle a dimensión do traballo... [+]
En primeiro lugar, queremos facer chegar as nosas condolencias aos familiares e amigos da muller asasinada a principios de agosto.
Os habitantes de Gaintxurizketa estamos fartos do deixamento da administración e dos responsables.
Os que vivimos no barrio estamos obrigados a... [+]
Ouvín dicir que as mellores bágoas son as que ven os aeroportos. Pero supoño que se trataba doutras bágoas o que dixo, e non como eu vin durante estas vacacións.
Durante varias horas, as bágoas dominaron o aeroporto de Munich, bágoas de indignación, bágoas de fatiga e... [+]
Os vascos sabemos que o aparello estatal está disposto a aproveitar as forzas represivas de todas as cores e os mecanismos represivos de todas as formas, para manter a orde social dentro dun sistema baseado na dominación, aínda que para iso teñan que infrinxir unha lei... [+]
Ocórreme moitas veces: fixarme nas noticias e porme nervioso. A France revient, din. Tanto a Francia de Le Pen como a xenofobia e supremacía española, como os pallasos inchables, levántanse unha e outra vez. A merde revient. Como ouvimos, un grupo de traballadores de... [+]
Até hai pouco, a Unión Europea (UE) era un mar en calma. Todo ía ben. Todos viviamos tranquilos. Os altos mandos cumprían moi ben o seu traballo e os europeos sentiamos contentos baixo as súas ordes. De cando en vez os campesiños ían á rúa a mostrar os seus tractores,... [+]
Antes das eleccións foi un lema na fala da xente: "Temos que pór o coidado no centro", engadiu. Á marxe das expresións curiosas e incorrectas que inventan os políticos e os que teñen a condición de políticos, debo admitir que durante un tempo o tema estivo en todo o seu... [+]
Hai xa moitos anos que non sigo a competición internacional (Xogos Olímpicos, Mundiais…). A indiferenza, o cansazo, a dor… e tamén me producen un pouco de rabia. E, en consecuencia, a alternativa que me queda é non vela.
O motivo non é que non lle guste o deporte ou... [+]