A crise ecolóxica está intimamente ligada ao modelo socioeconómico que construímos e ás necesidades básicas que no día a día, pero que son inevitables para vivir: alimentación, enerxía, auga, saúde, vivenda, cultura, etc. O medio ambiente e as vidas en xeral puxéronse a favor do capital. Agora, aínda que os impactos da crises ecolóxica son irrenunciables, o capital pretende crear novas condicións para seguir reproducindo os seus obxectivos en nome da transición (suposta) verde e dixital.
Pola contra, nos últimos anos emprendéronse varios proxectos por todo o País Vasco con vocación de alternativa, desde a agroecología, a vixilancia comunitaria, a cultura… e tamén desde a enerxía nos últimos tempos, que non dan unha solución integral ao problema que nos enfrontamos e que nos obrigan a reducir o noso consumo enerxético.
Neste sentido, queremos sinalar concretamente:
• Para definir unha dirección e tomar decisións, consideramos necesario partir dun diagnóstico propio do modelo enerxético vasco. Primeiro, coñecer de onde se abastece a nosa demanda enerxética, en que gastamos e cales son os seus impactos con transparencia, especialmente para tomar conciencia da dimensión do problema da crise enerxética e ecolóxica. E desde ese punto de vista da dependencia enerxética, teremos que determinar de onde imos reducir o consumo, tendo en conta que o mundo é limitado e que os recursos para manter este sistema están a piques de esgotarse e vivimos moi por encima das fronteiras do planeta. Con iso poderemos definir o modelo e a dimensión das infraestruturas de xeración de enerxía.
• Ademais, non cremos que sexa un problema estar a favor ou en contra dos proxectos eólicos que existen e que se queren situar en Araba, Navarra e outros territorios, porque entendemos que eses muíños de vento non van responder en absoluto ao problema e á demanda enerxética que temos; porque as crises e as necesidades enerxéticas interpelan ao noso modo de vida e ao noso modelo de produción e consumo. Por iso, é necesario ir máis aló dunha lóxica de substitución das enerxías fósiles, e con esta análise profunda da demanda enerxética clarificar de maneira transparente para que e para quen son os proxectos que promoven a enerxía e os beneficios. Porque a enerxía non é, como a alimentación, unha simple mercadoría, senón unha condición previa para vivir vidas dignas. Hai que ter en conta que na primeira metade de 2022 o prezo da luz foi un 265% superior ao de 2021 e un 637% superior ao de 2020, mentres que no ano 2022 os xigantes eléctricos obtiveron uns beneficios netos de 8.504 millóns de euros, un 28% máis que o ano anterior, e o maior dato dos últimos exercicios.
• Tamén nos parece razoable ter en conta as leccións do pasado, porque non é a primeira vez que nos situamos fronte a macroproyectos. Para iso, débense expor todas as consecuencias e impactos dos proxectos eólicos: movementos de terra, construción de pistas, mortalidade e perda de aves e fauna, perda de hábitats, diferentes tipos de contaminación (paisaxística, cultural, acústica), danos orixinarios dos materiais para a construción das ladeiras dos muíños e xestión dos residuos ao final do seu ciclo de vida, e poucos apuntan aos danos que estas infraestruturas causan ás persoas que viven neles, desde o inicio do proceso até o final. Na maioría dos casos, os habitantes do medio rural e os animais que conviven con eles, produtores de alimentación.
Isto esixe tamén establecer camiños a longo prazo, desde o curto prazo, cunha mirada integral ás necesidades da sociedade (alimentación, enerxía, auga…) e ás nosas estruturas produtivas, para decidir e materializar que tipo de Euskal Herria queremos vivir. É o momento de parar esta disparatada e aterradora forma de avanzar. Desde 1990 perdemos máis de 80.000 hectáreas de terras agrícolas no País Vasco, grazas a decisións de especulación e artificialización. Ademais, esgotouse o modelo de produción e consumo agroindustrial de alimentos baseados no consumo intensivo de enerxía. E é que, ademais da enerxía, a dependencia alimentaria é extrema, lonxe da soberanía alimentaria.
É imprescindible, como axente do movemento agroecológico, explicar a nosa disposición ao debate ante a situación que vivimos e os últimos proxectos enerxéticos que se están presentando, xa que é urxente establecer criterios mínimos ecolóxicos e sociais. Ao mesmo tempo, queremos mostrar a nosa posición: queremos liberar os nosos montes e entender o seu defensa como autodefensa agroecológica. Por iso, animamos á cidadanía a implicarse nos grupos existentes e a participar nas actividades que organicen.
Cremos que necesitamos accións e estratexias a curto, medio e longo prazo, e que estas estratexias para construír futuros desexables sexan xustas, liberadoras e vivideras para todos.
Bidali zure iritzi artikuluak iritzia@argia.eus helbide elektronikora
ARGIAk ez du zertan bat etorri artikuluen edukiarekin. Idatzien gehienezko luzera 4.500 karakterekoa da (espazioak barne). Idazkera aldetik gutxieneko zuzentasun bat beharrezkoa da: batetik, ARGIAk ezin du hartu zuzenketa sakona egiteko lanik; bestetik, egitekotan edukia nahi gabe aldatzeko arriskua dago. ARGIAk azaleko zuzenketak edo moldaketak egingo dizkie artikuluei, behar izanez gero.
Non é nada fácil entender o que está a suceder en Cataluña. Con toda seguridade. Podemos dar por terminado o proceso de 2017, pero está por ver si o independentismo será capaz de iniciar un novo proceso de liberación.
Si nas eleccións o independentismo mantívose na... [+]
Levamos unhas semanas coa "serpe de verán" sobre o TAV e coa posibilidade de enlazar a "E vasca" desde Pamplona, desde Ezkio ou Vitoria.
É decepcionante ver que o noso Pobo segue dependendo de decisións interesadas e non argumentadas polos galgos e cans de caza que seguen... [+]
Os globalistas elixiron Francia, Polonia e o Reino Unido para crear un conflito aberto coa OTAN en novembro, xa que Estados Unidos está inmerso na campaña electoral para a Presidencia de novembro.
Deste xeito, a presenza de soldados de Polonia, Francia, Reino Unido e Estados... [+]
Afortunadamente, a maioría das empresas industriais comezan a entender, tras as numerosas sentenzas condenatorias, que unha pequena exposición ás fibras de amianto, sen unha protección respiratoria axeitada, é suficiente para causar unha enfermidade pulmonar grave que causa... [+]
Predicir o final de calquera cousa púxose de moda. O fin do ser humano, das ideoloxías, da comunidade, da autoridade, da filosofía, ou da democracia. Son etiquetas cargadas de sensacionalismo?
Quizá foi Francis Fukuyama quen iniciou esa moda do final. Tras o derrube do muro... [+]
O pasado 1 de agosto, unha decena de persoas da familia estivemos en Aranguren. Dous mozos de Aranzadi deron a coñecer de primeira man as escavacións e traballos que se están levando a cabo en Irulegi. Esta visita é moi recomendable, xa que recolle a dimensión do traballo... [+]
En primeiro lugar, queremos facer chegar as nosas condolencias aos familiares e amigos da muller asasinada a principios de agosto.
Os habitantes de Gaintxurizketa estamos fartos do deixamento da administración e dos responsables.
Os que vivimos no barrio estamos obrigados a... [+]
Ouvín dicir que as mellores bágoas son as que ven os aeroportos. Pero supoño que se trataba doutras bágoas o que dixo, e non como eu vin durante estas vacacións.
Durante varias horas, as bágoas dominaron o aeroporto de Munich, bágoas de indignación, bágoas de fatiga e... [+]
Teño que ir á barbaría”, pensei ao principio de curso, e non fun. Comecei co pelo longo e acabei da mesma maneira (a metade do camiño fixen un mohín cara abaixo e corteille un trocito. Ninguén se deu conta. Nin eu tampouco). Ocúltame si fáltame o xesto e, sobre todo,... [+]
Os vascos sabemos que o aparello estatal está disposto a aproveitar as forzas represivas de todas as cores e os mecanismos represivos de todas as formas, para manter a orde social dentro dun sistema baseado na dominación, aínda que para iso teñan que infrinxir unha lei... [+]
Ocórreme moitas veces: fixarme nas noticias e porme nervioso. A France revient, din. Tanto a Francia de Le Pen como a xenofobia e supremacía española, como os pallasos inchables, levántanse unha e outra vez. A merde revient. Como ouvimos, un grupo de traballadores de... [+]
Até hai pouco, a Unión Europea (UE) era un mar en calma. Todo ía ben. Todos viviamos tranquilos. Os altos mandos cumprían moi ben o seu traballo e os europeos sentiamos contentos baixo as súas ordes. De cando en vez os campesiños ían á rúa a mostrar os seus tractores,... [+]
Antes das eleccións foi un lema na fala da xente: "Temos que pór o coidado no centro", engadiu. Á marxe das expresións curiosas e incorrectas que inventan os políticos e os que teñen a condición de políticos, debo admitir que durante un tempo o tema estivo en todo o seu... [+]
Hai xa moitos anos que non sigo a competición internacional (Xogos Olímpicos, Mundiais…). A indiferenza, o cansazo, a dor… e tamén me producen un pouco de rabia. E, en consecuencia, a alternativa que me queda é non vela.
O motivo non é que non lle guste o deporte ou... [+]