Primeiro hai que apuntarse. En canto empecei a encher o formulario a plataforma pediume que elixise o "destino". Afortunadamente, non era unha pregunta aberta e, ao non haber máis referencias xeográficas na lista, enseguida deime conta de que estaba a falar do centro de traballo, é dicir, do destino físico. En calquera caso, entendín que o uso do eúscaro marcaría o meu destino e, de feito, sentín empatía con aqueles que, empuxados por ese mesmo destino, fixeron o "click" en sentido contrario, que nese momento fixeron clic para cambiar o idioma do formulario.
O segundo momento crítico foi decidir o idioma de análise. Unha decisión persoal, parece libre, pero caso. En que idioma está a bibliografía? E os materiais didácticos? Si ten intención de acudir a unha academia, en que idioma falará o profesor? É importante que as organizacións realicen o seu traballo para que o propio examinador non condicione radicalmente a decisión de partida que parecía libre.
Realicei bastantes oposicións e unha soa vez a organización que convocaba a oposición ofreceu a posibilidade de realizar todo o proceso en eúscaro con comodidade. Prometo que é tan aburrido aprender o procedemento administrativo en eúscaro como en todas as demais linguas, pero prometo, porque o fixen, que é posible. Entón, si é posible, por que non garántese sistematicamente que todas as oposicións poidan facerse comodamente en eúscaro? Sería unha vía eficaz para euskaldunizar a administración. Neste momento, no mellor dos casos, o coñecemento do eúscaro nas oposicións é mérito ou condición, pero en todos os casos a oposición en eúscaro ten aínda máis mérito. Non é normal que os euskaldunes diríxanse a facer a oposición en castelán, e haberá que sacarlles deses espazos de confort se queremos construír espazos nos que algunhas organizacións poidan falar en eúscaro con comodidade.
Por último, chegou o día do exame e escoitou os altofalantes: "Si queres facer o exame en eúscaro, por favor, levanta a man". Non hai man á vista, pero despois de tanto condicionar a decisión, sería perecedoiro culpabilizar plenamente a quen realiza o exame de non realizar o exame en eúscaro. A carga da culpa asfixia a Euskalduna da mesma maneira que afogamos a feministas e ecoloxistas. Debemos aprender a liberarnos e a seguir adiante sen afogarnos. Claro que teremos que facer "click", cambiar os hábitos lingüísticos tamén nas oposicións, por exemplo, para aprender que son a sanción e a concesión, como fixeron os pioneiros que aprenderon a física en eúscaro ou como as mulleres que deixaron de cortar os cabelos. É dicir, espertar a conciencia, facer reivindicacións aos implicados, abrir camiños, pero sen impor ao que vai no camiño unha carga de mínimos de arriba abaixo.
No fondo, o reto lembroume que os espazos para falar en eúscaro con comodidade non veñen en si mesmos, que temos que construílos. Piden conciencia e colaboración, salvo o individualismo e non pensar no contexto que nos venden como progresistas. Con todo, aínda que pareza paradoxal, a revitalización do eúscaro, o feminismo ou o ecoloxismo móstrannos constantemente que se pode mirar á contorna. E é que construímos, en certa medida, zonas seguras para as mulleres, refuxios naturais ou espazos de uso cómodo en eúscaro.
As esixencias de eúscaro de Osakidetza son abusivas. Sen dúbida. Estamos a colocar e mobilizando aos profesionais sanitarios nesta liña. Sen estar en contra do eúscaro, con poucas intencións de aprender e moito menos de utilizar.
A nova plataforma de referencia é “Unidas... [+]
A lingüista Carmen Junyent foi a que reivindicou até a súa última etapa a posibilidade de morrer en catalán. Cando morreu, escribiu as súas vivencias co persoal sanitario e pediu que a publicasen despois da súa morte. Desta maneira quixo subliñar que a lingua forma parte... [+]
Zizurko Udalaren obretako langile lanpostu baten euskarazko profila atzera bota du Iruñeko Administrazioarekiko Auzien 3. Epaitegiak. Erabaki horren aurka elkarretaratzera deitu dute hainbat eragilek. Hizkuntza Eskubideen Behatokiko zuzendari Agurne Gaubekaren aburuz,... [+]