Nacido en Calabria (Italia) en 1958, o escritor, pensador e filósofo Nuccio Ordine foi experto e experimentado no campo das humanidades e a literatura e, sobre todo, deu importancia á influencia actuarial das obras clásicas. "Leva unha cruzada nestes ámbitos", sinalaba o colaborador de ARGIA Aritz Galarraga no texto introdutorio da entrevista a Ordine. Hai un mes ARGIA ofreceu unha conversación entre ambos no número 2824.
O manifesto de libros L’utilità dell’inutile ("O valor do superfluo") vendeu cen mil exemplares en Italia, Grecia e España, e a editorial Pamiela publicou en eúscaro o pasado martes. Naiz recolle as palabras de Fernando Rey, encargado de traducir o libro: 'A mensaxe principal do libro é que hai que impulsar o que esta sociedade neoliberal considera inútil, porque só iso salvará ao home e á sociedade'. No outono Ordine ía vir a Pamplona convidada por Pamiela para presentar o libro.
Ilusión, publicacións en eúscaro
A Ordine facíalle ilusión ter o libro tamén traducido ao euskera. Así o manifestou a ARGIA:
"As linguas pequenas, como as grandes, son moi importantes porque cada lingua é unha xanela para entender o mundo; e cando unha lingua morre, esa xanela péchase. Estou moi orgulloso de que ese libro apareza en eúscaro. Non me importa a parte económica, canto se vai a vender: a tradución en eúscaro, como a da galega, faime sentirme orgulloso porque hai xente que elixiu o meu libro, dicindo á xente: “Este libro é importante para a nosa cultura”. Para min é máis valioso que un éxito comercial".
"Os nosos contemporáneos son clásicos"
Nun mundo no que parece que as obras clásicas non teñen cabida, os libros de Ordine dedicados aos clásicos acumularon éxito. A ela parecíalle un pouco "incomprensible", pero, sobre todo, dicía que era un "fracaso glorioso". De feito, eses textos din que "a protesta é unha resistencia escrita como xesto".
Estou moi orgulloso de que o libro apareza en eúscaro. Non me importa a parte económica, canto se vai a vender: a tradución ao eúscaro, como a da galega, faime sentirme orgulloso porque hai xente que elixiu o meu libro como importante para esa cultura"
Dicía Ordine: "Aínda que sexan escritos no pasado, os clásicos sempre son os nosos contemporáneos e esta premisa é válida para todas as épocas".
Pero lense os clásicos ou non? Len os mozos? Este é a análise que facía Ordine:
"Os mozos coñecen os clásicos, pero dos resumos que fan os manuais. Non len directamente. Hai unha gran diferenza entre ler un resumo do Quixote ou unha páxina do Quixote. Como pode amar un alumno o Quixote se le un resumo? É unha cousa fría, sen sentido. Só lendo directamente, cun profesor axeitado, comprenderá que ten mensaxes de actualidade: por exemplo, aínda que hoxe se pensa que a primeira persoa que chega é a única que merece a pena –aínda que se fagan cousas difusas eticamente–, dicía Giordano Bruno: “O que realmente vale na vida non é chegar primeiro, senón facelo dignamente”.
Ordine era profesor universitario e facía lecturas moi profundas sobre programas educativos innovadores. Traballaba a memoria e daba mensaxes a favor do coñecemento do pasado:
"Cando vexo programas educativos, Escola 4.0, etc., altérome: que significa que a Escola 3.0 non serve para nada? O Iphone 13 faiche pensar que os doce Iphone anteriores non valen, que quedaron obsoletos, é unha idea de obsolescencia programada. Por que o anterior non é bo para o novo? Non é casualidade que no mundo grego a memoria sexa a nai de todos os coñecementos, que os novos coñecementos sexan fillos da memoria. Hoxe non temos interese pola historia, porque somos un mundo programado para facer diñeiro, miramos só ao futuro, ao produto final da tecnoloxía. O impulso ao consumo é enorme e os mozos son consumidores programados, na escola, na universidade... Non educamos a cidadáns cultos e críticos, xeramos consumidores pasivos, soldaditos que non pensan máis que facer diñeiro, que priorizan o éxito".
Nota previa ao comezo: A historia que aquí se conta é unha historia baseada na realidade. Algúns fragmentos están ficcionados por un proceso creativo. No entanto, en defensa da memoria histórica, os nomes e apelidos e demais datos que aparecen son certos.
A pel está... [+]
Xabier Zabaltza Perez-Nievas historialaria, idazlea eta EHUko irakasleak 'Euskal Herria heterodoxiatik' izeneko liburua plazaratu berri du. Bertan dio Euskal Herria ezinbestean euskara eta euskal kulturaren bidez eraiki behar dela eta horretarako funtsezkoa dela euskara... [+]
Sempre levo unha cámara encima, sen unha funda no bolso para sacala baixo calquera pretexto. Pasei o último ano fotografándoo todo, na medida en que a miña leitmotiv académico e político non ten tempo libre, coma se na frenesí salvaxe algo se quedou inmortalizado. Foi un... [+]
O meu irmán, seguindo os estereotipos da súa idade, lanzoume unha desas preguntas curiosas: “Onde entraron os paraugas?” Tiven que responder, non sei, non sei quen os levou. Entón o meu irmán, coa mesma rapidez con que se lanza, preguntoume: “Quen roubou os... [+]
-Era unha tarde corrente. Para o rape”. Esta noite é a que nos conta Maite Mutuberria neste álbum. O libro ten moi poucos textos e as imaxes cóntannos moi ben o desenvolvemento da historia.
Desde o principio podemos ver nas ilustracións un rape grande e tranquilo, ben... [+]
"Euskara eta euskal literatura, programaketatik ikasgelara" jardunaldian parte hartu zuen Katixa Dolhare Zaldunbidek. Seaskak eta UEUk antolatu Udako Ikastaroen barne. Bere problematikak horiek ziren: Zer leku du literaturak hezkuntza programetan eta nola landu euskal... [+]
A pesar de que pasaron dous séculos, o problema dA Plutónica non se pode deixar desvanecer no pozo do esquecemento. Ademais de 200 anos atrás para coñecer a historia dA Plutónica, debemos remontarnos alén do océano, Montevideo.
Os irmáns José Rosendo e Valentín... [+]
Distinguir ás estrelas fugaces das luces dos avións non é tarefa fácil. É un traballo que só se pode facer nas noites que regalan os longos días de verán.
Acabo de comezar o verán e coa mochila chea hei dado un paso fóra da porta da miña casa, para estar dúas... [+]
O que se achegue a este libro, en primeiro lugar, estará con G. Atópase coas imaxes de Mabire. Son imaxes de estilo cómic, trazos moi precisos e vivencias de cor celestial que axudan a interpretar con facilidade personaxes e situacións. Estas imaxes coinciden co texto, que... [+]