O fin de semana do 8 e 9 de outubro fomos testemuñas da celebración da punta da dereita española. Con motivo do Día da Hispanidade, Vox organizou o evento “Viva 22” no espazo Mad Cool de Alcobendas. Sobre a participación desta reunión realizáronse diversas interpretacións; a extrema dereita, como non podía ser doutra maneira, mostrou unha gran satisfacción ante o achegamento de 30.000 persoas, xa que pasaron case 90 anos desde que a extrema dereita tivo tantos seguidores. Prensa e prensa subliñaron que só se cumpriu o 10% da súa capacidade para pór de manifesto o fracaso do evento con xoguetes con sentido humorístico. Outros, con todo, non temos motivos para celebrar nada, nin para rirse de nada, porque o espectáculo tráxico que vimos non nos produce máis que rabia e descontento.
As críticas que cada ano se fan ao día da Hispanidade nesta época parécenme esgotadas. Por iso, darei por suposto que o que se deu fai 530 anos foi unha masacre enorme e que América non necesitaba o “descubrimento” de ninguén, nin de todas as “innovacións” que existiran desde o descubrimento. Eu creo que nestes días ponse de manifesto a hipocrisía da dereita española e algunhas contradicións, que son as que se refiren á nación e ao nacionalismo. O día da Hispanidade, que se reuniron en Madrid, é un día de celebración do orgullo patriótico, de celebración da identidade nacional. Reivindican o dereito a sentirse orgullosos por ser patrióticos, por ser españois, e afán ao catro ventos a importancia da identidade. Ao mesmo tempo, quen falan de liberdade e de amor á nación o 12 de outubro, non todos, por suposto, profíreno para explicar libremente o odio e o desprezo cara aos nacionalismos que aparecen na periferia. É curioso, ademais, como utilizan a palabra nacionalismo en forma de burlas, entre outros adxectivos máis ofensivos e duros. Digo que é curioso porque utilizan sempre a palabra nacionalismo como burla e sempre mirando ao País Vasco ou a Cataluña. O partido Vox nunca diría que os fortes berros con España que se viron en “Viva 22” o fin de semana, a bandeira, a simboloxía e o sentimento da comunidade son nacionalismo, nin sequera equivocaríase! O noso, sen dúbida, é un nacionalismo, un nacionalismo separatista, independentista e, como a historia lles demostrou claramente, agresivo. A única diferenza que eu vexo é que a deles é o nacionalismo de estado, máis amplo, politicamente hexemónico e, por tanto, lexítimo. Polo nacionalismo estatalista si, polos nacionalismos particularistas e non estatais, en ningún caso. As bandeiras, as cancións e a historia que tanto odian son unha ameaza para a españolidad que senten tan débil.
Se isto non fose suficientemente contraditorio, o extremo dereito ten outros inimigos que pon en perigo a identidade e integridade do Estado español, ademais dos límites da patria. A crise de inmigración que estalou desde 2015 supuxo un gran reto para os países europeos. Fronte a este problema global, a solución proposta polas extremidades dereita é ben coñecida; murallas, frontes e expulsións, todas elas en nome da seguridade. Non é casualidade que Vox teña no seu programa a mesma categoría de “Inmigración e identidade nacional”. O proxecto do multiculturalismo expón a recuperación da soberanía política e o centralismo dos países pola extrema dereita de toda Europa contra a dependencia das axendas globalistas. Como ven perigar o seu nacionalismo, a punta da dereita diríxese a pisar e marxinar a todos os seus inimigos.
O auxe dos nacionalismos de extrema dereita en Europa non é máis que un síntoma dunha situación moito máis complexa. O mundo globalizado actual e a sociedade universalista supoñen un reto para a acción política. Para facer fronte a estes grandes retos, o extremo dereito propón solucións sinxelas, demasiado sinxelas e supostamente eficaces. Eu non teño fórmulas para afrontar os retos que nos expón o multiculturalismo, o globalismo e a posmodernidad, pero teño claro que o nacionalismo, o chauvinista, o agresivo e o excluínte vistos en “Viva 22” non é unha solución. Como di Joxe Azurmendi, “a orixinalidade da nación non está illada e na súa esencia 'limpa' de sobrevivir, senón alimentarse e enriquecerse das máis variadas relacións”.
Juan Tovar Torres
Estudante de Filosofía, Política e Economía na Universidade de Deusto
Bidali zure iritzi artikuluak iritzia@argia.eus helbide elektronikora
ARGIAk ez du zertan bat etorri artikuluen edukiarekin. Idatzien gehienezko luzera 4.500 karakterekoa da (espazioak barne). Idazkera aldetik gutxieneko zuzentasun bat beharrezkoa da: batetik, ARGIAk ezin du hartu zuzenketa sakona egiteko lanik; bestetik, egitekotan edukia nahi gabe aldatzeko arriskua dago. ARGIAk azaleko zuzenketak edo moldaketak egingo dizkie artikuluei, behar izanez gero.
Non é nada fácil entender o que está a suceder en Cataluña. Con toda seguridade. Podemos dar por terminado o proceso de 2017, pero está por ver si o independentismo será capaz de iniciar un novo proceso de liberación.
Si nas eleccións o independentismo mantívose na... [+]
Levamos unhas semanas coa "serpe de verán" sobre o TAV e coa posibilidade de enlazar a "E vasca" desde Pamplona, desde Ezkio ou Vitoria.
É decepcionante ver que o noso Pobo segue dependendo de decisións interesadas e non argumentadas polos galgos e cans de caza que seguen... [+]
Os globalistas elixiron Francia, Polonia e o Reino Unido para crear un conflito aberto coa OTAN en novembro, xa que Estados Unidos está inmerso na campaña electoral para a Presidencia de novembro.
Deste xeito, a presenza de soldados de Polonia, Francia, Reino Unido e Estados... [+]
Afortunadamente, a maioría das empresas industriais comezan a entender, tras as numerosas sentenzas condenatorias, que unha pequena exposición ás fibras de amianto, sen unha protección respiratoria axeitada, é suficiente para causar unha enfermidade pulmonar grave que causa... [+]
O pasado 1 de agosto, unha decena de persoas da familia estivemos en Aranguren. Dous mozos de Aranzadi deron a coñecer de primeira man as escavacións e traballos que se están levando a cabo en Irulegi. Esta visita é moi recomendable, xa que recolle a dimensión do traballo... [+]
En primeiro lugar, queremos facer chegar as nosas condolencias aos familiares e amigos da muller asasinada a principios de agosto.
Os habitantes de Gaintxurizketa estamos fartos do deixamento da administración e dos responsables.
Os que vivimos no barrio estamos obrigados a... [+]
Ouvín dicir que as mellores bágoas son as que ven os aeroportos. Pero supoño que se trataba doutras bágoas o que dixo, e non como eu vin durante estas vacacións.
Durante varias horas, as bágoas dominaron o aeroporto de Munich, bágoas de indignación, bágoas de fatiga e... [+]
Os vascos sabemos que o aparello estatal está disposto a aproveitar as forzas represivas de todas as cores e os mecanismos represivos de todas as formas, para manter a orde social dentro dun sistema baseado na dominación, aínda que para iso teñan que infrinxir unha lei... [+]
Ocórreme moitas veces: fixarme nas noticias e porme nervioso. A France revient, din. Tanto a Francia de Le Pen como a xenofobia e supremacía española, como os pallasos inchables, levántanse unha e outra vez. A merde revient. Como ouvimos, un grupo de traballadores de... [+]
Até hai pouco, a Unión Europea (UE) era un mar en calma. Todo ía ben. Todos viviamos tranquilos. Os altos mandos cumprían moi ben o seu traballo e os europeos sentiamos contentos baixo as súas ordes. De cando en vez os campesiños ían á rúa a mostrar os seus tractores,... [+]
Antes das eleccións foi un lema na fala da xente: "Temos que pór o coidado no centro", engadiu. Á marxe das expresións curiosas e incorrectas que inventan os políticos e os que teñen a condición de políticos, debo admitir que durante un tempo o tema estivo en todo o seu... [+]
Hai xa moitos anos que non sigo a competición internacional (Xogos Olímpicos, Mundiais…). A indiferenza, o cansazo, a dor… e tamén me producen un pouco de rabia. E, en consecuencia, a alternativa que me queda é non vela.
O motivo non é que non lle guste o deporte ou... [+]
Co obxectivo de ser obxectivo, facendo fincapé nos movementos significativos que existiron dentro do goberno presidido polo señor Pedro Sánchez, e ante os obxectivos que puxo de manifesto a firma do decreto de últimas decisións, gustaríame facer públicas algunhas ideas... [+]
Bagira prozesuaren emaitza, Herri bidea bide-orria izan zen. Bide-orri honetan, abertzaleen helburua herriari boterea itzultzea dela aipatzen da, eta boterea itzultzeko, herriari burujabetza maila maximoa emanen dioten instituzioak herriari eskaintzea adierazten da. Zehazten da... [+]