O 26 de agosto esperteime coma se fose un luns normal, levanteime da cama e, cos brazos desorbitados, me desperezé. Pero en canto cheguei ao corredor, souben que aquilo non era un deses luns monótonos e descorazonados de sempre. Atopei aos meus pais diante do computador lendo o xornal e o meu pai deume a noticia do día: “Ouve, Jon, sabes que volveu Oasis?”. Boom. Custoume asimilar a noticia. Despois de quince anos de silencio, oasis, unha das miñas bandas favoritas do pop británico, regresa ao escenario e inaugura o 2025 cunha xira única, catorce concertos, nos estadios máis emblemáticos de Reino Unido e Irlanda: Heaton Park, Wembley, Croke Park… Levaba semanas escoitando os rumores sobre iso, aínda que decidín ser prudente, porque son unha desas persoas que se “empaquetado” facilmente. Pero nesta ocasión si, había ocasión de ser hype, hostia, a relación dos irmáns Gallagher é máis inestable que a política de Oriente Medio e si foron capaces de arranxalos… como non vou ser eu capaz de conseguir un par de entradas para estes concertos?
O 31 de agosto esperteime coma se fose un sábado especial, coma se fose o Nadal. Levanteime da cama e non deime conta, puxen o espertador ás 08:00 (unha hora antes da saída das entradas), e ás 08:05 xa estaba na páxina web Ticketmaster.uk, a páxina do vendedor oficial principal. Bailaba todo ready e nervios. Era posible que estivese a piques de cumprir un deses soños infrecuentes na miña vida?
Creo sinceramente que Tickemaster e os empresarios que xogaron demasiado no monopoly de pequeno están a perforar a tumba da música
Desgraciadamente, nunhas poucas horas, o que era un soño converteuse en frustración. Para empezar, a primeira labazada, con máis dun millón de entradas á venda e unha decena de millóns de persoas esperando na cola. Non hai que ser un experto en estatística para saber que tiñamos menos probabilidades de conseguir un par de entradas que acertar coa quiniela do fin de semana. Con todo, eu fun un afortunado. Tiña antes que eu un fan 105.678 esperando os tickets para o concerto de Edimburgo e durante sete horas, lérono ben, despois de sete longas horas en fila (sábado a coller do popa) conseguín chegar a comprar entradas. Aínda quedaban tres mil entradas por comprar e a ilusión volveu. Inxenuo, porque entón me chegou a segunda labazada, a entrada máis barata a 487 libras. Non é posible, non é posible. 500 euros por un espazo situado a 200 metros do escenario? Ademais, lin na BBC que as entradas se sacarán a 75-150 libras, ouza, o inglés non é a miña lingua materna, pero non creo que entenda tan mal o que puña no artigo. Aí chegoume o terceiro e último culote. A banda de rock tiña a intención de vender as súas entradas a través dun sistema de "prezos dinámicos". É dicir, o algoritmo modifica os prezos en función da oferta e a demanda, é dicir, a maior demanda, maior prezo. Sabía que aplicacións como Uber ou empresas de aerolíneas utilizaban este método, pero non cría que fosen capaces de facelo no mundo da música, sobre todo cun grupo de rock referente da working class. Lin en Internet que este concepto é bastante novo no mundo das entradas a concertos, que Ticketmaster utilizouno por primeira vez en 2022… Total, ao final eu non puiden comprar entradas, pero moitas outras si, porque en 10 horas esgotáronse todas. Sold out, como se di. Hoxe, fixeime nas webs de revenda e os prezos subiron aínda máis, chegando aos 1.200, 2.500 e 7.000 euros, respectivamente.
Creo sinceramente que Tickemaster e os empresarios que xogaron demasiado no monopoly de pequeno están a perforar a tumba da música. É comprensible que os empresarios queiran sepultar un dos poucos escenarios que no seu día existían para difundir mensaxes antisistema. Pero cústame comprender que os carpinteiros que construíron o cadaleito sexan os que noutro tempo propagaban mensaxes contra o sistema. Confeso que tiven a tentación de comprar unha desas entradas ultras caras, pero creo que non son capaz de meter o último cravo que pechará o cadaleito. Á fin e ao cabo (e agora vén a autocrítica), Tickemaster ponnos a zanahoria, si, pero somos nós unha cuadrilla de burros tan curta como para tragar o anzol. Somos os miserables sepultureros aos que, co pretexto do postureo e de querer participar, tocamos o último acorde musical.
Jon Iturregi Martin
Bidali zure iritzi artikuluak iritzia@argia.eus helbide elektronikora
ARGIAk ez du zertan bat etorri artikuluen edukiarekin. Idatzien gehienezko luzera 4.500 karakterekoa da (espazioak barne). Idazkera aldetik gutxieneko zuzentasun bat beharrezkoa da: batetik, ARGIAk ezin du hartu zuzenketa sakona egiteko lanik; bestetik, egitekotan edukia nahi gabe aldatzeko arriskua dago. ARGIAk azaleko zuzenketak edo moldaketak egingo dizkie artikuluei, behar izanez gero.
Desde que nos trasladaron a Euskal Herria desde os cárceres do Estado español, no cárcere de Zaballa atopamos moitas carencias no ámbito da comunicación. Dispomos de menos e máis curtos presenciais, tivemos que realizar as visitas do locutorio en condicións técnicas... [+]
Como lembraredes, a pasada primavera membros da Plataforma Aulas da Experiencia Euskaraz Ere Bai demos unha mensaxe para que a cidadanía poida realizar tamén en eúscaro os cursos que organiza a aula da Experiencia da Universidade do País Vasco.
A mensaxe dirixiuse á... [+]
Kursk é unha rexión histórica de Rusia. Vivía en paz até o 6 de agosto, cando o exército ucraíno entrou na cidade. Entraron un quince mil homes. Centos de tanques, vehículos blindados, pezas de artillaría, radares de defensa aérea… as armas máis modernas que existen... [+]
Non son o Nadal, con todo, pronto haberá adornos nas grandes tendas para anuncialo, ou polo menos así o din. Nos escaparates “Zorionak! As reivindicacións como “Gabon ederra pasa!” estarán expostas en todas partes. Con todo, as felicitacións poden ser moitas: a... [+]
O 17 de maio cinco euskaltzales de Ipar e Hego Euskal Herria realizaron unha acción coincidindo coa convocatoria realizada polos alumnos do liceo Bernat Etxepare para mobilizarse en favor do eúscaro. Na parede da Subprefectura de Baiona escribiuse unha mensaxe dirixida ás... [+]
O vindeiro sábado, 21 de setembro, Subflubial NON! Os da plataforma volveremos saír á rúa. Nesta ocasión, ás 12:00 horas, realizarase unha acampada no parque Artatza. Haberá mercado, música, bertsolaris, contacontos e moitas outras actividades. Con iso queremos dar a... [+]
A situación actual require unha análise minuciosa do que hai detrás dos títulos, as manifestacións, a difusión manipulada dalgúns feitos, a ocultación escura doutros e a propaganda disfrazada de análise na maioría dos grandes medios de comunicación. A situación esixe... [+]
Os empresarios e responsables políticos do sector dinnos que o turismo xera riqueza e emprego, pero que é o traballo turístico? Que tipo de traballo xera o turismo? E quen gana con iso?
A entidade San Sebastián Turismo di que máis de 15.000 persoas traballan no sector en... [+]
A principal característica do meu equipo de baloncesto é a súa personalidade. Adóitase dicir que isto é unha característica común entre o equipo e a afección. Con todo, desde a dirección non se ten en conta esa identidade de todos os afeccionados. De feito, os... [+]
A Sra. Xuíza do Tribunal Xudicial de Bayona, despídese:
Algúns euskaltzales xulgáronme en marzo en Baiona por participar nalgunhas das accións que levamos a cabo para denunciar o inxusto tratamento que sofre o eúscaro das autoridades do estado francés. Ao comezo do... [+]
Non é nada fácil entender o que está a suceder en Cataluña. Con toda seguridade. Podemos dar por terminado o proceso de 2017, pero está por ver si o independentismo será capaz de iniciar un novo proceso de liberación.
Si nas eleccións o independentismo mantívose na... [+]
Levamos unhas semanas coa "serpe de verán" sobre o TAV e coa posibilidade de enlazar a "E vasca" desde Pamplona, desde Ezkio ou Vitoria.
É decepcionante ver que o noso Pobo segue dependendo de decisións interesadas e non argumentadas polos galgos e cans de caza que seguen... [+]
Os globalistas elixiron Francia, Polonia e o Reino Unido para crear un conflito aberto coa OTAN en novembro, xa que Estados Unidos está inmerso na campaña electoral para a Presidencia de novembro.
Deste xeito, a presenza de soldados de Polonia, Francia, Reino Unido e Estados... [+]
Afortunadamente, a maioría das empresas industriais comezan a entender, tras as numerosas sentenzas condenatorias, que unha pequena exposición ás fibras de amianto, sen unha protección respiratoria axeitada, é suficiente para causar unha enfermidade pulmonar grave que causa... [+]