Laura Richardson, xefa do Comando Sur dos Estados Unidos, tardou un minuto en explicar a natureza do imperialismo norteamericano dunha maneira sinxela e clarificadora. Aínda que non tiña eco nos medios do sistema, como se esperaba, a entrevista do 19 de xaneiro está na web. Tras falar do reto da participación, a seguridade e a prosperidade das relacións con América Latina e o risco da influencia de China e Rusia, “tomou terra”. De feito, citou o triángulo do litio (Arxentina - Bolivia - Chile), o petróleo, os minerais e as terras raras de Güiana e Venezuela, a Amazonía e as reservas de auga doce. A continuación pechou o minuto de forma enfática: “Temos moito que facer. Esta zona é importante. Está intimamente ligada á seguridade nacional e debemos incrementar o noso xogo”.
Estas expresións sen complexos ilustran a actualidade do discurso do presidente Monroe de 1823, unha doutrina centrada na “América americana”, adaptando o termo “americano” aos adxacentes aos colonizadores anglosaxóns. O advertido por pioneiros de renome prospectiva como Simón Bolivar ou José Martí quedou claramente demostrado. A doutrina Monroe segue plenamente viva e segue sendo un nome claro: o imperialismo (aínda que moitos tentempiés tras a verdade din que o uso destes termos está obsoleto…). Xusto dous séculos despois, EE.UU. segue considerando a Abya Yala – América Latina como un “patio traseiro”.
América Latina e os principais acontecementos do Caribe non poden entenderse fóra desta estratexia do imperialismo ianqui
As fronteiras formais da EE.UU. esténdense máis aló de 1823, ocupando as zonas setentrionais de México e, a través da conquista do “oeste salvaxe”, confinando os pobos orixinarios en reservas e roubando as súas terras. Esta operación de masacre foi a inspiración para Hitler, o III. Para Reich, co obxectivo de conquistar o espazo vital no leste de Europa. Así mesmo, dous séculos despois, chegaron moito máis lonxe de América: da implantación da primeira base militar en Guantanamo en 1903, a centenares de instalacións militares en polo menos 80 estados na actualidade (250-800, segundo a fonte, algúns segredos).
E é que están repartidos por todo o mundo, en puntos estratéxicos, tanto para captar recursos naturais concretos como para rodear aos seus principais inimigos (o acordo destes días para acceder ás catro bases militares de Filipinas está nesa lóxica). A NATO, AUKUS e outras alianzas militares responden a esta pretensión de manter o liderado mundial, incluído o partido que se está xogando en Ucraína. A doutrina Monroe converteuse en “O mundo para os americanos”.
Esta doutrina, formulada ante as potencias colonialistas europeas, está dirixida desde hai tempo a China e outras potencias. “Isto é o meu campo. Non entres”. Tamén, como non podía ser doutra maneira, enfocado tamén ao “inimigo interno” do “patio traseiro”, materializado ao longo dun longo século con sangue: intervencións militares, golpes de estado, represión xeneralizada con escusa contra o comunismo… Aínda que a realidade é complexa e crúzanse os intereses dalgúns actores, os acontecementos principais que se producen en América Latina e o Caribe non poden entenderse fóra desta estratexia de imperialismo yanquía. Nin en Bolivia, nin en Perú, nin en Venezuela, nin en Brasil…
Aínda que os colonizadores europeos foron derrubados con forza hai tempo, aínda queda lonxe a “Gran Patria”, que tantas revolucionarias americanas loitaron. E é que, fronte á inxerencia do imperialismo e aos intereses das oligarquías locais, a integración dos pobos é un camiño indispensable para a segunda e definitiva independencia.
A necesidade de integración está a recuperar atención, o cume do CELAC de xaneiro é un dos exemplos
A integración tivo un impulso moi evidente a principios do século XXI, grazas a numerosos proxectos e ámbitos de colaboración postos en marcha por iniciativa de Chávez: ALBA, Mercosur, Unasur, Telesur, CELAC... Con todo, a combinación de moitos elementos (dificultades e contradicións internas, o ataque das elites económicas, a guerra híbrida do imperialismo ianqui…) provocou a recuperación e a reintegración da burguesía. Parecía que a iniciativa pasou da ALBA ao Grupo de Lima.
Hoxe en día, a socialdemocracia ao goberno nalgúns estados importantes ha cambiado lixeiramente a perspectiva. A necesidade de integración está a recuperar a atención. O cume do CELAC de xaneiro é un dos exemplos nos que as autoridades arxentinas e brasileiras apoiaron o impulso dunha moeda propia para América Latina e o Caribe. Está por ver o desenvolvemento deste novo intento de integración.
Os estreitos triunfos electorais destes partidos e alianzas socialdemócratas e a súa debilidade política son evidentes, moi lonxe do control dos poderes económicos, xudiciais, mediáticos e institucionais da violencia. Tamén son evidentes as contradicións e retrocesos internos, como a actitude represiva do goberno de Boric cos mapuches.
Nesta Europa aliñada co imperialismo ianqui, esteamos atentos á desinformación e propaganda da estratexia imperialista
Por encima de todo isto, se algo é claro, é que a verdadeira soberanía e o desenvolvemento dos pobos só pode vir dun proxecto socialista. E isto constrúese desde abaixo, desde a organización e a loita do pobo. Esa é a única garantía para que o proxecto transformador avance, os gobernos de esquerdas poidan tomar medidas valentes e manterse no poder político ante os ataques da oligarquía local e o imperialismo. Así mesmo, só se pode conseguir a modificación a partir dun proxecto conxunto para toda a zona.
A competencia non é nada fácil. Xógase a supremacía mundial e América Latina é o campo crave deste xogo/guerra. O xefe do Comando Sur anunciou que aumentará o intervencionismo. Pode haber máis golpes de estado e intervencións militares máis directas. Nesta Europa aliñada co imperialismo ianqui, esteamos atentos á desinformación e propaganda da estratexia imperialista e ao apoio firme ás loitas dos pobos de Abya Yala. A medida que eles vencen a doutrina Monroe, o imperialismo que nos domina o resto dos pobos quedará debilitado.
Iñaki Etaio, militante de Askapena.
Bidali zure iritzi artikuluak iritzia@argia.eus helbide elektronikora
ARGIAk ez du zertan bat etorri artikuluen edukiarekin. Idatzien gehienezko luzera 4.500 karakterekoa da (espazioak barne). Idazkera aldetik gutxieneko zuzentasun bat beharrezkoa da: batetik, ARGIAk ezin du hartu zuzenketa sakona egiteko lanik; bestetik, egitekotan edukia nahi gabe aldatzeko arriskua dago. ARGIAk azaleko zuzenketak edo moldaketak egingo dizkie artikuluei, behar izanez gero.
A Sra. Xuíza do Tribunal Xudicial de Bayona, despídese:
Algúns euskaltzales xulgáronme en marzo en Baiona por participar nalgunhas das accións que levamos a cabo para denunciar o inxusto tratamento que sofre o eúscaro das autoridades do estado francés. Ao comezo do... [+]
Non é nada fácil entender o que está a suceder en Cataluña. Con toda seguridade. Podemos dar por terminado o proceso de 2017, pero está por ver si o independentismo será capaz de iniciar un novo proceso de liberación.
Si nas eleccións o independentismo mantívose na... [+]
Levamos unhas semanas coa "serpe de verán" sobre o TAV e coa posibilidade de enlazar a "E vasca" desde Pamplona, desde Ezkio ou Vitoria.
É decepcionante ver que o noso Pobo segue dependendo de decisións interesadas e non argumentadas polos galgos e cans de caza que seguen... [+]
Os globalistas elixiron Francia, Polonia e o Reino Unido para crear un conflito aberto coa OTAN en novembro, xa que Estados Unidos está inmerso na campaña electoral para a Presidencia de novembro.
Deste xeito, a presenza de soldados de Polonia, Francia, Reino Unido e Estados... [+]
Afortunadamente, a maioría das empresas industriais comezan a entender, tras as numerosas sentenzas condenatorias, que unha pequena exposición ás fibras de amianto, sen unha protección respiratoria axeitada, é suficiente para causar unha enfermidade pulmonar grave que causa... [+]
O pasado 1 de agosto, unha decena de persoas da familia estivemos en Aranguren. Dous mozos de Aranzadi deron a coñecer de primeira man as escavacións e traballos que se están levando a cabo en Irulegi. Esta visita é moi recomendable, xa que recolle a dimensión do traballo... [+]
En primeiro lugar, queremos facer chegar as nosas condolencias aos familiares e amigos da muller asasinada a principios de agosto.
Os habitantes de Gaintxurizketa estamos fartos do deixamento da administración e dos responsables.
Os que vivimos no barrio estamos obrigados a... [+]
Ouvín dicir que as mellores bágoas son as que ven os aeroportos. Pero supoño que se trataba doutras bágoas o que dixo, e non como eu vin durante estas vacacións.
Durante varias horas, as bágoas dominaron o aeroporto de Munich, bágoas de indignación, bágoas de fatiga e... [+]
Os vascos sabemos que o aparello estatal está disposto a aproveitar as forzas represivas de todas as cores e os mecanismos represivos de todas as formas, para manter a orde social dentro dun sistema baseado na dominación, aínda que para iso teñan que infrinxir unha lei... [+]
Ocórreme moitas veces: fixarme nas noticias e porme nervioso. A France revient, din. Tanto a Francia de Le Pen como a xenofobia e supremacía española, como os pallasos inchables, levántanse unha e outra vez. A merde revient. Como ouvimos, un grupo de traballadores de... [+]
Até hai pouco, a Unión Europea (UE) era un mar en calma. Todo ía ben. Todos viviamos tranquilos. Os altos mandos cumprían moi ben o seu traballo e os europeos sentiamos contentos baixo as súas ordes. De cando en vez os campesiños ían á rúa a mostrar os seus tractores,... [+]
Antes das eleccións foi un lema na fala da xente: "Temos que pór o coidado no centro", engadiu. Á marxe das expresións curiosas e incorrectas que inventan os políticos e os que teñen a condición de políticos, debo admitir que durante un tempo o tema estivo en todo o seu... [+]
Hai xa moitos anos que non sigo a competición internacional (Xogos Olímpicos, Mundiais…). A indiferenza, o cansazo, a dor… e tamén me producen un pouco de rabia. E, en consecuencia, a alternativa que me queda é non vela.
O motivo non é que non lle guste o deporte ou... [+]
Co obxectivo de ser obxectivo, facendo fincapé nos movementos significativos que existiron dentro do goberno presidido polo señor Pedro Sánchez, e ante os obxectivos que puxo de manifesto a firma do decreto de últimas decisións, gustaríame facer públicas algunhas ideas... [+]