O14 tivo dúas características principais: a abstención e o xiro á esquerda da maioría independentista. Participación nas eleccións do 21 de decembro de 2017 – 155. Sitúase vinte puntos por baixo do establecido no artigo. Esta desafección activa ou o medo á pandemia afectaron con máis forza aos partidos unionistas ou federalistas que aos independentistas. Dous datos aválano: O independentismo logra por primeira vez o 50% dos votos (o 50,7% si súmanse os 76.000 votos do PDeCAT quedan fóra do Parlamento); e os deputados independentistas pasan de 70 a 74, grazas ao salto da Cup, con cinco novos escanos.
Practicamente todos os partidos perderon un número importante de votos, pero o caso máis sanguento é o de Ciutadans, que pasa de 36 a 6 escanos e perde un millón de votantes. O PSC e Vox recibiron a súa herdanza, con 16 deputados máis no caso do partido Salvador Illa -33 en total, pero sen posibilidades aritméticas de gobernar- e a extrema dereita irrompeu con forza no Hemiciclo. JxCat perdeu 400.000 votantes, mentres que ERC perdeu 334.000. A Cup case iguala os 190.000 votos logrados hai tres anos, pero duplica a súa representación: Conta con cinco deputados en Barcelona, dous en Xirona e recupera o seu escano en Lleida e Tarragona. En Comú Podem mantense con oito escanos, pero perde 133.000.
Aragonés preséntase á investidura
O presidente de ERC, Oriol junqueras, afirmou na comparecencia da noite electoral que "por primeira vez en 80 anos, ERC vai volver a asumir a presidencia da Generalitat", con "guerra, ditadura e réxime autonómico puxemos fin a 80 anos de marxinación". Pere Aragonès destacou que "por primeira vez superamos o 50% dos votos e imos emprender unha nova etapa para conseguir a liberdade dos presos políticos e o retorno dos exiliados. Queremos un referendo, sen represión". E enviou unha mensaxe en inglés coa lema "sit & talk". Estableceu o seguinte: "Non nos conformamos cos deputados independentistas, senón que queremos sumar aos deputados soberanistas", engadiu Garitano. Mensaxe dirixida claramente ao público de En Comú.
Jessica Albiach (En Comú Podem) tamén subliñou a idea de virar á esquerda, pero coa mirada posta no PSC e sen mencionar a candidatura da Cup: "Necesitamos un goberno de esquerdas e chamarei aos señores Illa e Aragonés para sentarnos á mesa e construír un goberno de esquerdas amplo e sen vetos".
A cabeza de lista da Cup, Dolors Sabater, mostrou a súa satisfacción polos resultados e asegurou que "é grave que a extrema dereita entre no Parlament cunha forza que non nos imaxinariamos nunca". "En tempos de moita represión, nos que o conflito político non se solucionou, temos que ir rápido para tomar medidas e marcar a folla de ruta como país". E engadiu: "Preguntádesnos que imos facer e como o imos a condicionar, e nós imos seguir dicindo o que dixemos durante a campaña. Desde aquí facemos un chamamento a sindicatos, organizacións e movementos sociais: comprometémonos con grandes consensos. A xente de Cataluña é activa en dúas cousas: reivindicando o dereito á autodeterminación e indo cara á esquerda".
O unionismo, sen posibilidade de gobernar
Salvador Illa dirixiuse á poboación catalá e do Estado español, nun discurso similar ao da vitoria de Inés Arrimadas na noite electoral de 2017: "Cataluña deu hoxe unha lección de decencia cívica e de madurez. A nosa candidatura gañou claramente en número de votos, o que significa pasar páxina para escribir unha nova. Volverei escoitar e a reunirme. Volve a Cataluña de sempre, a Cataluña que nunca se foi. Hoxe direivos que me presentarei á investidura. A aritmética é clara e non lle permite ser presidente da Generalitat. Os resultados da catástrofe de Ciutadans e o PP liderado por Alejandro Fernández, a última forza no hemiciclo, van facer imposible. Carlos Carrizosa, de Ciutadans, recoñeceu a derrota, pero asegurou que seguirán "traballando para defender a cataláns, españois e europeos sen ningún tipo de escándalo", en referencia á extrema dereita, a pesar de alcanzar acordos para gobernar en Andalucía e Madrid. O partido de Ignacio Garriga celebrou os resultados nun hotel de Barcelona xunto a destacados militantes neonazis como Ortega Smith e o ex membro de MSR Alejandro Fernández, que anos antes participara nunha homenaxe a Rudolf Hess en Alemaña. A presenza do partido fascista no Parlament de Cataluña será un das maiores dores de cabeza da lexislatura, despois de 220.000 votos e de sorprendentes vitorias en municipios como Vilamalla ou A Pobla de Mafumet.
Non é nada fácil entender o que está a suceder en Cataluña. Con toda seguridade. Podemos dar por terminado o proceso de 2017, pero está por ver si o independentismo será capaz de iniciar un novo proceso de liberación.
Si nas eleccións o independentismo mantívose na... [+]
Despedirse de algo ou de alguén adoita ser un acto relacionado co abandono, o final e, en definitiva, o proceso de duelo. Seguro que algunha vez, ou que escoitarías a alguén, diríaslles a típica e tópica frase de “non gústanme os saúdos”. E non quero enganarvos, nin... [+]
Tren geltoki bateko nasa, bi lagun eta besarkada bat. Besarkada hori izoztuta geratuko da hurrengoan elkartu arte. Ni etxera itzuliko naiz, bera hor geratuko da. Han geratuko da aske izanda ere injustiziak harrapatu nahi gaituelako sentimendu mingarria ere. Jesús... [+]
Os vascos e os cataláns vivimos nun estado de sitio en España, e ademais non temos unha conciencia clara diso, creo. En Cataluña isto foi moi evidente nas últimas eleccións e na situación posterior.
O que sucedeu é realmente analizable: A intervención dos poderes... [+]
Como outros moitos amigos, nos últimos anos Cataluña segue con moita atención. O que alí ocorreu desde que nos adiantaron co referendo de 2017 aféctanos. Por iso tamén estiven desexando coñecer os resultados electorais.
Pensando nunha opción máis interesante e... [+]
En Cataluña tamén houbo eleccións. O diario Público titulou “Emocións, pragmatismo e xenofobia: claves das eleccións catalás”. A esquerda tamén está no pragmático e xestor, e as emocións mencionáronse en relación con Junts. Pero o discurso contra os migrantes... [+]