Costas á igrexa
O noso protagonista crecera na fe e adoitaba acudir ás cerimonias da súa parroquia. No seu coro, primeiro é soprano e logo tenor “solista”. Pero no cuartel deuse conta enseguida de que non todos eran iguais. Parecían iguais no que ao uniforme refírese, pero non era así.
"A comida do cuartel era absolutamente repugnante e non só no referente á limpeza"
Era o comandante da brigada quen medía o coñecemento da guía do Mariñeiro. Aos galegos ou con apelido español só facíanlles un par de preguntas ou tres; as preguntas básicas. Pero se tiña problemas para ler un apelido euskaldun, as cousas cambiaban moito. Era tan difícil de superar que moitos se resignaron despois de varios intentos.
E o cura encargado dos exames psicotécnicos. Sentiu amargado polo feito de que as persoas con maior nivel de estudos proclamásense analfabetos. Ademais de crer que o consideraban un idiota, considerou intolerable a súa falta de vontade de colaboración.
Cociña rugosa
A comida do cuartel era absolutamente repugnante, non só no referente á limpeza. Había que levar da cociña un fardo, sen tapa, atravesando medio cuartel. Pero o peor era o contido. O menú consistía en dous pratos básicos: a marmita de avellanas –chicharro–, con anacos de peixe cocidos nunha salsa vermella, e a tortilla de pataca. A salsa facíase cunha corda de chourizo, incluída a soga. A longaniza estalaba cando se cortaba e deixaba ao descuberto o branco contido.
As tortillas ricas eran grandes triángulos redondos. Non tiñan mal aspecto, pero si unha calidade pouca corrente: si tomabas un dos ángulos co índice e o pulgar, conservaban a rixidez, é dicir, non rompían nin se dobraban.
A Alternativa era a Casa do Mariñeiro. Unha vez terminada a cea abríase o gran bar, despois de recibir o permiso.
Era difícil atopar un sitio e non pasaba moito tempo. A pesar diso, a cea consistía nunha paneca, en lugar de frita, queimada por completo, un gran vaso de viño vermello e un leite quente.
Con isto podía durmir mentres lle estorbaban a saída do cuartel.
Ao cabo duns días, conseguiron saír do cuartel. A pesar de que Ferrol do Caudillo é unha cidade chea de mariñeiros, o noso protagonista sentía estraño entre a xente vestida de paisano.
Pronto se formou unha cuadrilla entre cántabros e vascos. Camiñaban a pé, querendo coñecer todos os recunchos, incluída Escardilla. Tratábase dun barrio en forma de outeiro, no que había prostitutas que esperaban aos mariñeiros.
Bidali zure iritzi artikuluak iritzia@argia.eus helbide elektronikora
ARGIAk ez du zertan bat etorri artikuluen edukiarekin. Idatzien gehienezko luzera 4.500 karakterekoa da (espazioak barne). Idazkera aldetik gutxieneko zuzentasun bat beharrezkoa da: batetik, ARGIAk ezin du hartu zuzenketa sakona egiteko lanik; bestetik, egitekotan edukia nahi gabe aldatzeko arriskua dago. ARGIAk azaleko zuzenketak edo moldaketak egingo dizkie artikuluei, behar izanez gero.
Predicir o final de calquera cousa púxose de moda. O fin do ser humano, das ideoloxías, da comunidade, da autoridade, da filosofía, ou da democracia. Son etiquetas cargadas de sensacionalismo?
Quizá foi Francis Fukuyama quen iniciou esa moda do final. Tras o derrube do muro... [+]
Bagira prozesuaren emaitza, Herri bidea bide-orria izan zen. Bide-orri honetan, abertzaleen helburua herriari boterea itzultzea dela aipatzen da, eta boterea itzultzeko, herriari burujabetza maila maximoa emanen dioten instituzioak herriari eskaintzea adierazten da. Zehazten da... [+]
A Policía Municipal de Donostia-San Sebastián aínda non deu solución á falta de persoal no seu persoal. Durante o verán o persoal viuse reforzada coa contratación de decenas de policías locais para atender as diferentes necesidades e servizos que xorden durante o verán... [+]
As esixencias de eúscaro de Osakidetza son abusivas. Sen dúbida. Estamos a colocar e mobilizando aos profesionais sanitarios nesta liña. Sen estar en contra do eúscaro, con poucas intencións de aprender e moito menos de utilizar.
A nova plataforma de referencia é “Unidas... [+]
Pello Salaburu puña en valor nas redes sociais que dentro de quince anos o peso da poboación inmigrante en Bizkaia multiplicaríase até chegar ao 22% do total da poboación, o que “constitúe en realidade a ameaza do eúscaro”. Naturalmente, tirados desta maneira, sen... [+]
O sol levantouse por cuarta vez na zona asediada das festas de Baiona e creo que neste País Vasco do setentrión respiramos mellor, sobre todo porque o noso tres deputados son da Nova Fronte Popular e relegamos ao terceiro posto á onda negra e caca. Con todo, dúas cousas: 1... [+]
O novo portavoz do PNV no Parlamento Vasco, Joseba Díez Antxustegi, considerou que o lehendakari, Imanol Pradales, "formou un goberno de mulleres e homes con gran experiencia, respectados nos sectores profesionais e comprometidos con Euskadi". O presidente do partido, Andoni... [+]
Estimada Sra. Pedrosa:
Felicidades polo seu nomeamento como Conselleiro de Educación. Non é unha nova responsabilidade o que de agora en diante terás sobre ti. Tes que coñecer ben o Departamento de Educación, despois de catro anos como viceconsejero. Ao finalizar o curso,... [+]
O debate sobre a deterioración cognitiva de Joe Biden ten unha duración aproximada de dous anos. Ás veces comportábase de forma estraña, ás veces non se lle entendía ben ou dicía cousas que non eran verdade, como que o seu fillo morrera en Iraq. Con todo, o establishment... [+]
Lin fai dúas ou tres días un artigo sobre as filas de Guillem Martínez e non sei si entendino ben. Contaba que debaixo da súa casa ten unha xeadaría que non tiña nada de particular e que, nos últimos tempos, adoita ter xente en canto ábrese, unha detrás doutra,... [+]
Non teño moi claro si, individualmente, temos o poder suficiente para guiar as nosas vidas, pero si que temos que seguir tentándoo. Aínda que se poden facer moitas cousas en grupo, cada día temos unha loita solitaria connosco mesmos para seguir adiante. A maioría dos seres... [+]
A pesar de que pasaron dous séculos, o problema dA Plutónica non se pode deixar desvanecer no pozo do esquecemento. Ademais de 200 anos atrás para coñecer a historia dA Plutónica, debemos remontarnos alén do océano, Montevideo.
Os irmáns José Rosendo e Valentín... [+]
A cuadrilla é unha dos acenos de identidade dos vascos. Todo vasco ten unha cuadrilla ou, polo menos, iso é o que se espera dun vasco nato. Non é para menos, porque poderiamos dicir que a Cuadrilla é a unidade social de Euskal Herria, o átomo ou compoñente básico da nosa... [+]