O sol levantouse por cuarta vez na zona asediada das festas de Baiona e creo que neste País Vasco do setentrión respiramos mellor, sobre todo porque o noso tres deputados son da Nova Fronte Popular e relegamos ao terceiro posto á onda negra e caca. Con todo, dúas cousas: 1. O espectro non está lonxe, pode tragarnos e retorcernos en calquera momento; Os deputados que enviamos a París, como dicían os nosos maiores, non nos esquezan en canto chegue o tren a Dax. Os días de voto ás veces son frustrantes, polo menos emocionalmente.
Durante todo un mes estivemos ávidos de ansiedade. A semellanza dun marido ou dunha parella violenta, o presidente perverso-narcisico Macron fixo sufrir aos seus cidadáns un test de tensión real, abrindo de maneira consciente as portas ao partido do odio. Tamén mediante unha carta, pretende convencer aos cidadáns de que nada cambiou, que non gañou as eleccións ninguén, polo menos a esquerda, e que a dereita debería formar goberno, entre eles, negando as regras da Constitución de 1958.
Si tivese algo de poder, eu poría ao ecoloxista Marine Tondelier como primeira ministra.