O 8 de marzo "máis que a celebración é un día de loita e denuncia". O Movemento Feminista de Euskal Herria deixou claro o obxectivo do día. Nos últimos anos o día internacional das mulleres traballadoras tamén cobrou especial importancia en Euskal Herria, e desde o multitudinario día da folga de 2018, as reivindicacións feministas escoitáronse con forza en centos de pobos e cidades. Un ano máis chamaron a saír á rúa baixo a lema Non a negociar coas nosas vidas, reivindicando os dereitos das mulleres traballadoras, a vixilancia pública comunitaria e a loita contra a violencia machista. As principais convocatorias das capitais do Movemento Feminista son as seguintes: Baiona ás 18:00 desde a praza da Casa Consistorial, Bilbao ás 19:00 desde a praza Sacro Corazón, Donostia ás 18:30 desde o túnel do Antigo, Vitoria-Gasteiz ás 18:00 desde a praza San Antón e Pamplona ás 19:00 desde o parque Antoniutti. Tamén se organizaron manifestacións en diversas localidades.
A folga feminista xeneral do 30 de novembro marcou un fito e así o ratificou a plataforma Denon Bizitzak Erdigunea na rolda de prensa do 20 de febreiro. Subliñan que moitas asembleas locais creadas para a folga seguen traballando e que o Movemento Feminista está "con ganas e ambición": "Activou as asembleas, reforzou as ganas, acendeu algunhas redes", explica Ainhoa Olaso. Aseguran que continúan dando pasos cara á vixilancia pública e comunitaria, impulsando dinámicas locais e difundindo o Acordo Popular. Olaso lembrou que o traballo en folga serviu para estreitar as alianzas do Movemento Feminista e que están dispostos a influír nos espazos de decisión xunto coas asociacións de empregados de casa, sindicatos, traballadores do sexo e axentes sociais.
De feito, a plataforma Denon Bizitzak Erdigunea fixo unha lectura negativa á actitude das institucións: "A resposta que recibimos das institucións non foi a que necesitabamos. Non teñen en conta a voz dos que estamos preocupados, non valoran a folga feminista xeneral". Reivindicaron o sistema público comunitario de vixilancia no A30, pero Olaso di que as institucións non tiveron en conta as súas demandas: "Non lles interesa cuestionar nin modificar a súa política. Está claro cal é a súa elección entre as nosas vidas e o capital".
No M8 as feministas seguirán interpelando a institucións e organizacións, e baixo a lema "Non hai negocio coas nosas vidas" pedirán que se responsabilice: "Desgraciadamente, a custodia non é o único asunto que existe nas lóxicas mercantilistas, están mercantilizadas todas as necesidades básicas para vivir, a alimentación, a vivenda, a saúde… é suficiente!". Critican o pacto de custodia aprobado na CAV e acusan o Goberno do "intento de apropiación do discurso" do Movemento Feminista. Envían unha mensaxe ao Goberno e ao Goberno de Navarra dicindo que non queren un pacto se non cumpre os seguintes requisitos: falar contra a publificación e a privatización, mesmo para acabar coa Lei de Estranxeiría, entre outros. Esixen que o pacto inclúa "plans e orzamentos concretos" para cumprir estes requisitos.
O Movemento Feminista de Euskal Herria lembrou que o sistema capitalista heteropatriarcal explota a forza de traballo das mulleres de diversas maneiras: "No emprego, nos traballos feminizados, mesmo nos coidados que facemos gratis e sen recoñecemento. Isto condénanos a vivir directamente á precariedade e á continua opresión". Denuncian a división sexual do traballo e subliñan que as mulleres reciben as pensións máis baixas e que hai unha brecha salarial. As mulleres gañan 7.000 euros menos ao ano que os homes en Hego Euskal Herria, segundo datos de 2020.
Chaman a articular a autodefensa feminista en Iparralde para reforzar o movemento feminista
O Colectivo de Manifeministas de Baiona tamén convocou, a través dunha carta aberta, a alzarse a favor dos dereitos laborais e de custodia en Iparralde. Para ser unha "balanza real" entre vida e traballo, pedíronse ás institucións recursos "audaces", como "aceptar o status do pai en casa a través dun salario educativo mínimo".
O Movemento Feminista aproveitará o 8 de marzo para lembrar os dereitos das mulleres en situación especialmente vulnerable, as que tiveron que migrar a Europa e as que sofren violencia e racismo como consecuencia da Lei de Estranxeiría, tanto no ámbito laboral como no da violencia machista. Así mesmo, probaranse denunciar o xenocidio que está a facer Israel e transmitir desde Euskal Herria solidariedade e agarimo cara a Palestina, "hoxe en día especialmente ás mulleres palestinas".
O Colectivo de Manifeministas de Baiona convida a todas " as mulleres e oprimidos do mundo" a unirse á loita: "Todas as que rompen a norma, estamos xuntos nesta loita". Irantzu Idoate, que traballou na preparación de mobilizacións, puxo o foco na autodefensa e organización feminista en Iparralde. O 8 de marzo tómase como punto de partida para unir forzas, e tras a manifestación ofrecerase unha oferta cultural para reforzar as relacións entre feministas: "Esperamos que sexa un primeiro paso para activar o movemento feminista a nivel regular e non só o 8 de marzo ou o 25 de novembro". Idoate subliñou que moitas feministas están "a desexar" a loita, pero son conscientes de que non teñen a estabilidade do movemento feminista de Hego Euskal Herria. Con todo, o venres esperan unha manifestación multitudinaria e ampla, tendo en conta que no Estado francés tamén é día de folga, e a intersindical tamén se sumou á folga. "Imos facer folga laboral, folga doméstica, folga corporal e folga de consumo", lembraron os organizadores de Iparralde.
Participaron varios colectivos na organización da mobilización de Bayona, de diferentes liñas e ideoloxías, pero Idoate subliñou que deron importancia á lectura común, aínda que atoparon "dificultades" e "diferenzas" neste traballo: "Buscouse o equilibrio entre todos". A carta aberta que publicaron é unha clara chamada a unirse á loita, e diríxense ás súas "irmás e compañeiros", a "levantarse xuntos", a articular a autodefensa feminista.
No marco da M8 elaboraron unha extensa lista de reivindicacións, entre as que solicitaron unha educación igualitaria para "garantir a igualdade de oportunidades e dispor de contidos sen dicotomía de xénero", o dereito ao aborto "garantir onde sexa necesario" o dereito á liberdade corporal, a reprodución asistida e a insuficiencia de anticonceptivos para todos, a responsabilidade dos autores da violencia machista e feminicidios, e a violación do sistema capitalista neocolonialista e racista francés da violación de Estado migratorio.
A organización socialista de mulleres Itaia tamén anunciou mobilizacións para o 8 de marzo: "Cara á construción dunha sociedade socialista que poña as bases para acabar coa opresión das mulleres traballadoras". Itaia advirte que aínda que a sociedade está a facer crer que é cada vez máis progresista, as mulleres traballadoras seguen sendo reprimidas: "Paro estrutural, carga de coidados no fogar, violencia machista, objetivación dos nosos corpos...". Denuncia que os empresarios fan "explotación salvaxe" contra as mulleres traballadoras.
Ademais, os membros de Itaia lembran que a opresión está normalizada na sociedade e que se estenderon ideas reaccionarias e machistas. Subliñan a necesidade de elixir "forza política independente", vendo que as "políticas institucionais capitalistas" non responden os intereses das mulleres traballadoras, senón ás necesidades dos poderosos e das mulleres de clase media.
As mobilizacións realizaranse en Araba, Vitoria-Gasteiz; Bizkaia, Bilbao, Portugalete, Basauri, Gernika e Durango; Gipuzkoa, Mutriku, Donostia-San Sebastián, Azpeitia, Azkoitia, Zestoa, Bergara, Irun, Zarautz, Tolosa, Hernani, Urnieta e Beasain; Navarra, Lizarra, Gares, Altsasu, Iparralde e Bauntza; e País Norte.