Nos medios de comunicación escoitamos unha e outra vez que pasamos o Concello máis cálido e entre os que estiveron en terras ao sur de Euskal Herria, que calor! A seca e a calor asfixiantes do ano pasado non se repite este ano, o noso campo e os nosos bosques gozarán máis do comezo de curso. Pero o aumento da temperatura do planeta, sexa ou non máis evidente, sexa ou non máis grave, está a ocorrer. Outro debate é que provoca o quecemento do planeta e como afecto ou adapta á nova climatoloxía.
A nivel domestico, as novidades climatolóxicas están a adquirir presenza. Recentemente, nas reformas das casas notamos a preocupación de moitos: aínda que nas nosas casas nunca vivimos o aire acondicionado ou a instalación de ventiladores fixos, os episodios de pernoctaciones asfixiantes e repetidos, máis as predicións críticas, cuestionan a tradición das casas. Nas rehabilitacións das casas de Barcelona non hai formulacións sen aire acondicionado, non hai cuestionaje, a auga quente ou o mesmo grao de necesidade que a calefacción. Pero no noso caso é unha gran novidade. Dise que a venda de ventiladores de aire é alta, sinal de periodicidade, pero se a necesidade de refrixeración da vivenda alcanza o nivel de instalación, a situación será un claro síntoma dun cambio. As instalacións dos fogares sempre quedan obsoletas co tempo, xa sexa por renovación tecnolóxica ou por esixencias dun maior nivel de seguridade das instalacións. A influencia da climatoloxía na arquitectura das casas non ten respostas arquitectónicas.
A climatoloxía deixou xa a súa pegada nas cidades: a creación de espazos de protección climática. Nalgunhas capitais, as bibliotecas ou centros culturais consideráronse como espazos de protección climática para albergar resguardos de calor. Outra función que traerá a cultura ao núcleo urbano. Nas cidades do Mediterráneo, ademais, están a crearse parques de petos, como zonas verdes refrescantes. Se o estado das casas fixésese sostible, quizais a cidade protéxanos nos búnkers de frescura.