Na presunción poética épica, alguén crearía o do “Novo Covadonga”, o II Congreso Español. En tempos da República, algún tradicionalista de dereitas. Historicamente, sabemos que Máximo Ortabe, que se cría doado para este tipo de poesía épica e mística, xa ex director do diario A Tradición Navarra, usouno nun poema en 1934.
Esta dereita tradicionalista adaptou a denominación a Hego Euskal Herria, probablemente dentro do Estatuto Vasco, no ambiente dos tempos nos que se expuxo a competencia para as relacións diplomáticas propias co despit Vaticano da lexislación republicana laica, a partir de 1932. Máis tarde, acendida a guerra Franco, Mola e Sanjurjo, dedicáronse especialmente a Navarra. De paso e curiosidade, na fronte republicana de Asturias, os comunistas tamén utilizaron polo menos un artigo de Covadonga Berria, na necesidade de reconquistar a España republicana desde Asturias, tentando quentar os corazóns asturianos da fronte.
Eran os tempos de UPN, cando crían que todo seguiría “secularmente” nestas paraxes, en mans do clericalismo. Dentro diso, por suposto, a memoria a favor da cruzada de Franco. Pero as cousas cambiaron
Até hoxe perdurou como un mito nacional-católico de Don Pelayo, da Virxe de Covadonga e da Reconquista, sobre todo na Alta Navarra. O bispo de Pamplona/Iruña, Pérez González, parece que segue tentando insistir niso. Non desperdiciou a escola militar cando foi Bispo Militar no período 2003-2007 e o seu próximo bispado, desde 2007, foi entregado nesta suposta Nova Covadonga dos nacionalistas católicos.
Eran os tempos de UPN, cando crían que todo seguiría “secularmente” nestas paraxes, in saécula sæculorum, en mans do clericalismo. Dentro diso, por suposto, a memoria a favor da cruzada de Franco. Con todo, as cousas cambiaron e o ex bispo militar viuse obrigado a asumir un papel que non cría que debese asumir algunha vez, agora como bispo do seu suposto Novo Covadonga, misión consagrada para manter as reliquias de San Jurjo e Mola mártir daquela Santa Cruzada na súa tumba de altar. A artimaña legal, o recentemente cruzado da causa da Reconquista do século XXI, sacudiu a quen sabe que dereito déronlle ao bispado nos tempos do franquismo. Está a esixir o cumprimento da lexislación franquista.
A verdade é que, para engadir, sen palabras, ao que algúns dixeron para condenar a actitude de Pérez González, estou a esperar a que o bispo pase das artimañas franquistas ás súas competencias canónicas: é dicir, a Joseba Asiron, que apoian á alcaldía municipal, a todo o goberno navarro, e á excomunión de todos os crimes a favor da decisión municipal.