Dous cazadores penétranse no bosque e, de súpeto, un deles esborrállase e cae ao solo. O outro, asustado, chama ao teléfono de emerxencia e di a quen o toma: “Creo que o meu amigo está morto. Que teño que facer?”. O de en fronte responde: “Primeiro tes que asegurarche de que o teu amigo está morto”. Entón escóitase un disparo, seguido da pregunta do cazador: “Vale, e agora que vou facer?”.
Até aquí, un chiste vello e coñecido. Non é malo, pero tampouco un dos que máis me gustan. De aí o meu asombro, cando desde a prensa souben que é o mellor chiste do mundo.
Dixen “Omen”, pero habería que quitarlle a reputación (a dúbida, non a reputación), porque esa resolución é o resultado dunha investigación científica tan seria, tan seria como seria e tan longa como cara. Non se trata, pois, dunha revelación pueril e frívola amizade entre ignorantes e parvos como vostede e eu, senón do xuízo final e total da ciencia. O do noso par de cazadores é un chiste único que non ten igual entre todos os chistes que circulan polo mundo na fala da xente, papel e pantalla. Amén.
Como mostra o parágrafo anterior, existe un espazo moi pequeno entre a reputación e a omisión, debido á escasa distancia existente. O camiño é máis curto, por suposto, se se dan algunhas pinceladas de carácter académico. Por exemplo, que o director da investigación é un psicólogo (o nome é o mínimo si cítaselle un “catedrático” e un “university”).
Que se nos queira pór á mercé do mellor chiste, do mellor deportista, do mellor país ou de calquera outro, esa é a miña negra sospeita. E cando non sexa o mellor, elixiremos outro superlativo, e aí empezarán a competir pola palabra, pola canción ou pola cidade máis bonita.
E coidado, porque é inútil empezar a negar o que nos queren impor. É inútil dicir que hai mellor chiste, ou que a mellor canción en eúscaro non é a que Xabier Lete dedicou a Xalbador, ou que a palabra máis bonita en castelán non é “paz” (até onde nos chegaron).
Non, a oposición ao que o poder di textualmente non é unha estratexia axeitada, porque só engorda o poder. Na crenza de que nos opomos ao poder, iso é aceptar os esquemas e parámetros que nos quere impor. Por favor, le o libro Don´t think of an elephant de George Lakoff, dispoñible na rede (gratuíto en inglés e castelán, non pagado en eúscaro, por desgraza).
O que importa aquí non é o mellor chiste (ou o que sexa). Aquí o que pasa é que nos queren facer tragar o concepto de “o mellor”, se antes non se pode meter por detrás. Entretéñennos coa discusión de cal é o mellor en cada caso, por medo a que non só nos pareza ridículo o concepto de mellor, senón tamén que nos deamos conta de que é malo e perigoso e empecemos a reivindicalo.
O que ao ver o dedo que apunta á lúa, sen mirala, mira ao dedo sen mirala, tómase por un idiota idiota; pero a única maneira de darse conta é de que ese dedo é parte dunha man, e a man a dun brazo, e o corpo a dunha persoa, e dun poder dunha clase ou doutra clase, e que ese poder de que se trata quere seguir sendo o noso soberano, un servo e un criado, un servo.
Fariamos falta máis estúpidos dese tipo, de maneira que o mundo quizá deixaría de ter un mal chiste.
Bidali zure iritzi artikuluak iritzia@argia.eus helbide elektronikora
ARGIAk ez du zertan bat etorri artikuluen edukiarekin. Idatzien gehienezko luzera 4.500 karakterekoa da (espazioak barne). Idazkera aldetik gutxieneko zuzentasun bat beharrezkoa da: batetik, ARGIAk ezin du hartu zuzenketa sakona egiteko lanik; bestetik, egitekotan edukia nahi gabe aldatzeko arriskua dago. ARGIAk azaleko zuzenketak edo moldaketak egingo dizkie artikuluei, behar izanez gero.
Non quero que a miña filla se disfrace de xitana nos caldereros. Non quero que os nenos xitanos da escola da miña filla gocen de xitanos nos caldereros. Porque ser xitano non é un disfrace. Porque ser xitano non é unha festa que se celebra unha vez ao ano, manchada de roupa... [+]
O camiño faise paso a paso, e hai un tempo aprendín que parece feito polo principio. Pero a xente tamén quere aprender a encher esa frase de contido. Só non podemos conseguir nada, quizá axiña que como comecemos. Incluso a gran afluencia de xente pode complicar a... [+]
Non actuou correctamente, había que tomar medidas, si non, non aprendemos. Ao parecer, non se daba conta do impacto do que fixera, seguía normal, ás veces cun aspecto máis feliz que os que lle rodeaban. Ademais, fala demasiado alto, iso non lle gusta a ninguén. Como as... [+]
Hezkuntza Sailak ez ei du ulertzen publikoko langileak zergatik joan garen grebara. LAB sindikatuari galdetzea dauka. Sindikatu horrek akordioa sinatu zuen sailarekin, 2023ko apirilean. Urte bi geroago grebara deitu dute haiek ere, aurrekoetan ez bezala, Hezkuntza Sailak... [+]
Profesor de Historia en homenaxe a un ex compañeiro que acaba de xubilarse. Bravo e máis bravo!
As leis educativas subliñan a importancia de fomentar o pensamento crítico no alumnado. Pero o claustro de profesores, nun tempo un espazo de debate de ideas e contraste de... [+]
A democracia liberal nos países occidentais parécese cada vez máis a unha democracia minimalista. O núcleo da definición sería que se respectan os cambios de goberno nas eleccións. A esta variante autoritaria, os politólogos Levitsky e Way chamárono autoritarismo... [+]
Mentres escribía esta columna, tiven que cambiar o tema, porque a miña atención se viu afectada polos aranceis de Trump. Necesitaredes poucas explicacións, é novo en todos os sitios, impuxo aos produtos chineses un 10% e aos produtos canadenses e mexicanos un 25%. O que... [+]
Esta cuña que o anuncio de substitución da bañeira por unha ducha en Euskadi Irratia anima xa ás obras no baño de casa. Anúnciase unha obra sinxela, un pequeno investimento e un gran cambio. Modificáronse as tendencias dos sanitarios nos aseos e estendeuse de forma oral a... [+]
Recollín o seu e-mail no portal da folga, no correo persoal. Ao principio pensei que era para dar a coñecer, como moitos outros, as posibilidades que temos ante a folga. Pero non, o e-mail recibido era o movemento político e comunicativo contra a folga.
Confesareivos que me... [+]
Asteburu honetan 'estetikoa' hitzaren inguruan pentsatzen aritu naiz, lagun batek esandako esaldi baten harira: “Lan hau estetikoa da”. Estetikoa hitzaren etimologia aztertu dut, badirudi jatorrian zentzumenen bidez hautematea zela bere esanahia, eta gerora... [+]
O día anterior, en Bilbao, reuninme cun amigo no bar Bira. Púxenme a pasear e dixen: “Claro, como es Giputxia, ja, ja”. E el subliñou que non era guipuscoano. Sen entendelo, continuei dicindo, “Ah! Non? Pero naciches en San Sebastián?”. “Si, nacín alí, pero eu... [+]
Tiven moitas dúbidas, independentemente de que abrise ou non o melón. Atrevereime, maldita sexa! Quero pór sobre a mesa unha reflexión que teño en mente hai tempo: non é xusto que a muller que deu a luz teña a mesma duración que o outro proxenitor. Mellor dito, o mesmo... [+]