Tomouse con alegría a decisión de suspender a parte económica do caso Egunkaria –que aínda non se deu o último paso xudicial do peche, como se cree–, e é especialmente confortable polos procesados e os seus máis próximos, por encima doutras moitas valoracións, porque a persoa necesita un grao de tranquilidade para vivir. Pero a cólera, a rabia, a indignación, entre outras cousas, sucédense coa alegría de que moitos dos danos sufridos na última década en torno ao caso son irreparables. A tortura é indeleble, Egunkaria non se volverá a abrir, os traballadores en paro non volverán ao seu posto de traballo o 20 de febreiro de 2003, os meses pasados en prisión son irrecuperables…
E entón que? Entón necesitaríase unha indemnización, pero non hai moitas esperanzas de que se vaia a cobrar, sobre todo cos que hoxe mandan en España. E si dentro de cinco ou dez anos o bastón de mando estivese en mans máis democráticas? Si as vítimas de ETA merecen un recoñecemento e unha reparación, por que non todas as vítimas capturadas polo asunto de Egunkaria? A resposta do Estado: porque a xustiza non é perfecta e, á fin e ao cabo, este é o final, unha mostra do funcionamento da xustiza. Iso é o que dixo Madrid co peche do diario egin, ou coa absolución dos procesados da sección principal do caso Egunkaria, ou despois de moitos outros abusos da xustiza española.
Ademais de atacar a dignidade das persoas, deixar aberta a ferida, as carencias da democracia española ponse aínda máis de relevo con este tipo de comportamentos de Estado. E, pinga a pinga, a erosión da Xustiza española ha devorado a credibilidade do Estado na sociedade vasca. Como non se van a dar conta de que nese camiño cada vez están máis lonxe da sociedade vasca? Son as bromas do poder, o alimento da impunidade da autoridade, pero quen non pode velas desaparece das primeiras filas da sociedade.Entre as
forzas políticas da sociedade vasca non se cuestiona a reparación e o recoñecemento que necesitan as vítimas de ETA, a pesar das diferenzas que existen sobre a súa realización. En nome da lexislación española, por exemplo, que a foto dun preso apareza publicamente é suficiente para que este sexa insultado e condenado ás vítimas de ETA. Ou moitos pensan que a esquerda abertzale debería ir máis lonxe na súa autocrítica ou… Pero ninguén dúbida de que necesitan reparación e recoñecemento.
A memoria é, á fin e ao cabo, un campo de loita máis, que se pode canalizar por negociación ou por imposición. Si faise por negociación desenvolverase máis estable e con máis arraigamento. O imposto rebentarase nalgún momento e non será efectivo para a convivencia. Pero, ademais, non se pode prohibir nin impor do todo, porque si unha porcentaxe significativa da poboación así o quere atopará a forma e o lugar de tratar a memoria dos seus, sexa en Aritxulegi, Larrun ou na punta Anboto. Máis que lembrar, como é a cuestión, e é mellor acordar iso a través do diálogo que que que a Garda Civil decida que e que non. Percorrer as rúas do norte de Irlanda é, por exemplo, un verdadeiro exercicio de inmersión en varias memorias. A chave do achegamento ou da liberación dos presos é imprescindible en Madrid, pero tamén en todos os elementos necesarios para un proceso de paz? Xa é hora de que o pp e o PSOE afronten un serio proceso de paz e, si non o fan, o camiño teríase que facer entre o resto de forzas.
Exemplo de presos: O Parlamento Vasco aprobou a semana pasada, por sétimo ano consecutivo, a petición de achegamento de presos de eta a Euskal Herria. Pp e PSE. Vale, eles teñen a chave e os achegamentos ata que eles decidan. Pero non teñen a chave da conciencia dos cidadáns e sen ela, tarde ou cedo, o pp e o PSE non teñen ningunha festa. Cada un coa súa forma de ser, pero xa é hora de actuar doutra maneira respecto ao proceso de paz.
Bidali zure iritzi artikuluak iritzia@argia.eus helbide elektronikora
ARGIAk ez du zertan bat etorri artikuluen edukiarekin. Idatzien gehienezko luzera 4.500 karakterekoa da (espazioak barne). Idazkera aldetik gutxieneko zuzentasun bat beharrezkoa da: batetik, ARGIAk ezin du hartu zuzenketa sakona egiteko lanik; bestetik, egitekotan edukia nahi gabe aldatzeko arriskua dago. ARGIAk azaleko zuzenketak edo moldaketak egingo dizkie artikuluei, behar izanez gero.
Sare Herritarrak antolatuta, pasa den urtarrilaren 11n Bilboko kaleak bete zituen manifestazio jendetsuaren ondoren, berriz sortu da eztabaida, euskal presoei salbuespen legeriarik aplikatzen ote zaion. Gure iritzia azaltzen saiatuko gara.
Espetxe politikan aldaketa nabarmena... [+]
Duela gutxi think tank izateko jaioa omen den Zedarriak bere 6. txostena aurkeztu zuen. Beren web orrialdean azaltzen dutenaren arabera, zedarriak ebidentea ez den bidea topatzeko erreferentziak dira. Hots, hiru probintzietako jendarteari bidea markatzeko ekimena. Agerraldi... [+]
Chegou o momento de matricularse nos centros educativos para o curso 2025-26 na CAV, e en moitos fogares o máis pequeno dará un novo paso en setembro, é dicir, escolarizar. Desde Euskal Eskola Publikoa Harro Topagunea apostamos firmemente pola escola pública e queremos... [+]
Desde a aprobación da nova Lei de Educación para Álava, Bizkaia e Gipuzkoa, estamos a escoitar e lendo unha e outra vez que a educación vai ser gratuíta. Escoitamos aos diferentes axentes, tamén ao Departamento de Educación, e nas entrevistas que ofrecemos aos medios de... [+]
A principios de mes, EH Bildu levou a cabo o seu III. Congreso en Pamplona. Trátase, segundo dixo, dun "congreso ordinario" que serve para sacar "conclusións extraordinarias" ou polo menos así o recolleron no relatorio Zutun, aprobada por unanimidade pola militancia proposta pola... [+]
Hai moitas maneiras de conseguir o poder; non todas son bonitas. Hai quen quere repartir o poder e a responsabilidade que iso leva, quen busca o poder. Outros lle respectan demasiado e cada paso, tan medido, non son capaces de tomar decisións. Hai quen non coñeceu nunca o... [+]
Madrilen arkitektoentzako kongresu bat burutu berri da, arkitekto profesioaren krisiaz eztabaidatzeko. Arkitekto izateko modu tradizionala eta gaur egungoa desberdindu dute. Zertan den tradiziozkoa? Oscar bidean den The Brutalist filmean ageri den arkitekto epikoarena. Nor bere... [+]
O 3 de febreiro comezou o período de prematrícula dos nosos nenos e mozos nas escolas, e como todos os anos queremos lembrarvos por que non parécenos boa idea matricular en relixión. O ano pasado terminabamos o artigo dicindo que “a moitos este escrito resultaravos... [+]
Desde a Asociación de Pais e Nais do Instituto Arratia Tranbia Txiki queremos impulsar unha reflexión na comunidade educativa sobre o uso das pantallas.
Ultimamente existe unha gran preocupación pola influencia das pantallas en nenos e adolescentes. Esta responsabilidade... [+]
Si, si, así. Non me atrevo a ir máis aló. Que é un pleonasmo? Quizá unha tautología? É posible, pero nesta época que chaman posverdad, os feitos básicos son necesarios. Mirade, si non, á poderoso lema “Ez dá ez!”. Xa sabiamos antes que isto era así, pero dicir... [+]
Tiña un amigo que traballaba en Porcelana Irabia ata que se pechou, e sempre que iamos a un restaurante ou a un bar a mirar a cunca e o traseiro do prato para saber onde estaba a peza. O mesmo fago eu cando vou aos mercados de antigüidades: miro onde está feito e en función... [+]
Ultimamente cada vez escoitamos máis que moitos mozos non temos poder para comprar unha vivenda. Ás veces parece que non hai máis temas, é certo que é un tema serio. A min, a pesar de estar cerca do 31, aínda me falta un pouco para conseguir a vivenda que vai ser miña... [+]
Iragarki batek mugikorrean salto egiten dit aspaldion. Nire mundua koloreztatuko duela egiten dit promes. Aplikazio horrekin milioidunek bezala erosi ahal izango omen dut. Produktu merkeak, oso merkeak, baita doakoak ere. Momentu historiko soziologikoak eskatzen duen... [+]
Hai conceptos que aparecen por momentos en todas partes e que se converten tamén en mantras. Preséntansenos en si mesmos como positivas e necesarias, sen demasiadas discusións e case sen pensar nelas. Paréceme que un destes mantras é a internacionalización, que ten a súa... [+]