Nacido no barrio do Antigo de San Sebastián, ingresou na sede dos Misioneiros Seculares de Vitoria en abril de 1950. Tras dous anos de formación, incorporouse á docencia na Residencia Cidade Ducal de Ávila e foi director, como se pode ler na biografía de Wikipedia. A finais da década de 1950 propuxéronlle escribir na revista católica Vida Nova. Despois de pasar un par de anos como xornalista, decidiu sacar o título. Realizou as prácticas no xornal A Gaceta do Norte de Bilbao.
A principios dos 60 trasladouse a Madrid para estudar xornalismo: “Estiven tres anos, non estudei nada, pero si logrei o título. Con todo, o ambiente alí era estraño. Eu sempre fun euskaldun e abertzale, alí non estaba moi contento e volvín a San Sebastián se empecei a traballar”. Na súa casa compraban Zeruko Argia e aos frades da revista tamén lles deixou o seu cartón de forma inmediata, os cales chamaron dous anos despois. Andoni Iturria era entón director e redactor Azurza, pero el deixouno e en 1969 os capuchinos dedicáronlle a dirección a esta última. O número 400 da revista foi realizado o 1 de novembro de 1970 e celebrouse cun número especial.
“Naquela época do 60 tamén era a Luz do Ceo, pero aparecían con pequenas letras do Ceo e cunha gran LUZ. A igrexa e a relixión eran vivas naquela época e, por tanto , había noticias sobre elas, pero se querían tratar en paralelo a outros temas”, sinalou a Xabier Letona e Estitxu Eizagirre.
Un ano despois da súa aparición na Luz do Ceo foi nomeado director. Naquela época, Zeruko Argia era sobre todo unha recompilación de artigos de opinión. Miren Jon viu clara a necesidade de profesionalizar e modernizar o semanario para traballar todos os xéneros xornalísticos (entrevistas, reportaxes...). Quixo facer unha revista ampla e lexible para todos os vascos, na que Mikel Atxaga, o seu próximo compañeiro, estivo presente. Formaron un equipo de redacción con expertos en diferentes temas e buscaron colaboradores locais para escribir crónicas locais.
Para entón, a publicación xa dera o salto do ambiente rural á cidade. Mari Karmen Garmendia, Begoña Arregi, Carlos Santamaria, Rikardo Arregi, Nemesio Etxaniz, Txillardegi (Larresoro) e moitos máis estaban a escribir alí.
Debido ás discrepancias que tivo con respecto á dirección da revista, abandonou a Luz do Ceo e realizou estudos de Historia na Universidade de Deusto. Tamén traballou no diario Deia, escribindo sobre cultura e temas de San Sebastián. Tamén tiña unha columna de opinión co alcume de Juan Olalde.
Posteriormente colaborou noutros medios de comunicación: Para Garaia e Muga. De 1990 a 1996 colaborou como voluntaria na oficina de prensa do bispo José María Setien.
Por todo o traballo realizado nesta carreira profesional, a xornalista Miren Jone Azurza recibiu numerosos premios e recoñecementos. En 2011 recibiu, por exemplo, o Premio Rikardo Arregi de Honra, xunto con Inazio Agirre. No ano 2018, Euskaltzaindia nomeoulle membro de honra.
Estudou Historia na Universidade de Deusto. A finais da década de 1970 iniciouse en Deia e desde 1990 até 1996 traballou como voluntario na oficina de prensa do bispo José María Setien.