Jin e ide. A visita do seu presidente, Emmanuel Macron, deixoulles un gusto agridoce. A pesar de que París convocou un "diálogo político", os independentistas afirman que as condicións para iso non son completas. De feito, non prometeu nada concreto e faloulles cunha xeneralidade: díxolles que non ten intención de "pasar violentamente" a lei do censo electoral, que vai dedicar "unhas semanas" aos obxectivos de "conseguir tranquilidade e reabrir o diálogo". Pero non retrocedeu en canto á modificación legal que suscitou a queixa. A reforma da lei do censo electoral en París provocou grandes conflitos na illa de Kanaky, que segue dependendo de Francia. Un mes despois de "iniciar un diálogo político", comunica aos axentes locais a súa intención de alcanzar un "consenso xeral".
A actualización deste censo supón, ademais de reducir o peso das canacas, unha falta de respecto ao núcleo dos Acordos de Paz de Noumea de 1998. O 2 de abril votaron a favor os senadores franceses e o 15 de maio os deputados. Abre o dereito de voto ás eleccións provinciais ás persoas que residen na illa durante máis de dez anos –seguindo os Acordos de Noume, o dereito que tiñan o non autóctonos que estaban na lista de votacións antes de 1998–. Robert Xowie, senador independentista, falou con dureza contra o cambio constitucional: "Para poder cumprir co obxectivo do Goberno francés de eliminar toda posibilidade de independencia de Canadá, temos a dilución da cidadanía canadense dentro da cidadanía francesa".
En canto aos incidentes, Macron espera "unha chamada ao final de todos os bloqueos" de todos os axentes. Falou con dureza contra os cidadáns da rúa nos últimos días e precisou que vai pór en planta todas as medidas para "recuperar todos os barrios, todos os retornos e todos os bloqueos". Macron anuncia que, nada máis terminar os incidentes, decidirá o final da situación de emerxencia. "Axuda urxente para o pago de salarios", "fondo monetario solidario" e Kanaky promete unha serie de medidas económicas para "reconstruír" e "axudar a quen sofren bloqueos".
Contesta aos xornalistas que o referendo sobre a independencia está "nos obxectivos" na rolda de prensa ofrecida pola tarde. Con todo, si vaise antes da adaptación do censo electoral, o logro do si será difícil para os independentistas. O 41,2% son actualmente autóctonos. Basicamente, a inmigración foi a estratexia política de París para rebentar o peso dos independentistas. Proba diso é a carta enviada polo primeiro ministro, Pierre Messmer, ao secretario de Estado francés de ultramar, Xavier Deniau, en 1972: "Superaremos o altar nacionalista do autóctonos si as comunidades que non creamos no Pacífico formamos unha maioría. A inmigración masiva de franceses do Metropolitano e Ultramar non debería ameazar a presenza de Francia en Caledonia". De 1969 a 1976 instaláronse 20.000 inmigrantes brancos na illa, aumentando a poboación nun 20%, e desde entón a migración dos brancos xa fixo.