Palestina ez da soilik Gaza eta Zisjordania, errefuxiatuak ere badira Palestinaren parte. Ohiko esaera da hori lurralde okupatuetatik ihes egin behar izan duten milioika palestinarren artean, lau miloi baino gehiago. Beste herrialde batzuetan bizi diren palestinarrak erresistentziaren parte aktibo dira eta noski, lurraldearen etorkizuna beren eskuetan dagoela uste dute. Marwan Abdulal Palestinako Askapenerako Herri Fronteko (PAHF, inglesez PFLP) idazkari nagusia da Libanon eta erakundearen bureau politikoko kidea. Erakunde marxistak Beiruten duen bulegoan hartu gaitu Siriako gerraz, Ekialde Hurbilaren egoeraz eta Palestinaz solasteko.
Libanotik gertu dago Siria eta han PAHF borrokan ari da. Zein da zuen papera?
Palestinarrak defendatzen ditugu, autodefentsa gisa. Hori baino ez; ez gara ez alde baten ezta bestearen alde borrokatzen. PAHFen jarrera Siriako barne aferetan ez sartzea da. Siriako talde palestinar armatuei zabaldu behar zaien mezua argia da: Siriako gerran sartzen bazarete, kanpalekuetan bizi diren palestinarrek ordainduko dituzte zuen ekintzen eta arduragabekerien ondorio latzak. Sirian, Iraken edo Libanon bizi garen palestinarren borroka gure gizartea eta gure burua defendatzera mugatu behar da.
Zein da Siriako palestinarren egoera?
Sirian bizi diren errefuxiatu palestinarrak egoera bikainean bizi izan dira, Libanoko palestinarrak baino askoz hobeto, adibidez. Siriako palestinarrak beren eskubide guztien jabe dira eta siriarren eskubide berberak dituzte. Libanon, ordea, ez dugu inolako eskubide zibil eta politikorik.
Zein da zure iritzia Baxar Al Assaden inguruan?
Palestinar batzuek asko maite dute Al Assad eta Siriako erregimena, gauza asko eman dizkigulako. Halere, Palestinako Aginteak ez du harremanik Siriako erregimenarekin; Yasher Arafatek arazo asko izan zituen Baas alderdiarekin eta bere gobernuarekin. Siriako tropak Libanoko gerra zibilean izan zirenean palestinarren errefuxiatu eremuak inguratu zituzten eta maiz arazoak izan ziren bien artean. Herrien arteko harremana ordea, bikaina izan da beti, elkartasun handia izan dugu eta bidelagun ditugu anai-arreba siriarrak.
Siriako gobernuaren aurka borrokan ari diren fakzio palestinarrak ere badira. Palestinarren arteko gerra zibil bat sustatzen ari dira?
Palestinarren zati txiki bat da Siriako gobernuarekin arazoak dituena. Adibidez, Hamas. Anaia Musulmanen mugimenduaren parte da eta Anaia Musulmanek Siriako Gobernua aldatu nahi dute.
Nolakoa da Israelen esku hartzea Sirian?
Amerikarrek arabiar munduko hainbat erregimen suntsitu nahi dute eta horri erantzuten dio Siriako gerrak. Israelek eta amerikarrek babesten dituzten erregimen kriminalen aurkako matxinadarik egon ez izana ez da kasualitatea, Saudi Arabia kasu. Orain Yemen bonbardatzen ari da Saudi Arabia, hango arabiarrak sarraskitzen ari dira.
Israel ez da soilik palestinarren etsaia, arabiar komunitatearen etsaia ere bada, sionistak Apartheid politikaren sustatzaileak dira. Orain Irango Errepublika Islamiarra ere suntsitu nahi dute. Israelek Ekialde Hurbila kontrolatu nahi du eta horretarako Turkia eta Anaia Musulmanen laguntza behar du.
Mapa geopolitiko konplexu honetan, zein da zure alderdiaren posizioa?
Inperialismoaren eta kapitalismoaren aurka borrokan ari diren mugimenduak dira gure lagunak, Latinoamerikan, Europan edo Afrikan. Iraultzaren eta komunismoaren alde borrokan ari direnak beti izango ditugu bidelagun.
Sirian gertatzen ari denak eragina izan lezake Palestinaren etorkizunean?
Bai, noski. Israelek dio “bere burua babesteko” egiten duela gerra. Hezbolaren edo Palestinako erresistentzia estrategiek ideia hori guztiz desmuntatu dute. Israelen benetako asmoa da Iraketik Egiptoraino doan eremua suntsitu eta bere interesen aldeko gobernuak ezartzea. Eskala handiko gerra zabaldu nahi du Israelek. Sirian erregimenaren aldekoen eta kontrakoen eta erlijioen arteko zatiketa geografikoa sustatu nahi dute. Irakekin egin zutena egun Sirian gertatzen ari da. Haientzat Siria da eskualdeko etsairik inportanteena eta gainera, harreman bikainak mantentzen ditu Iranekin edo Errusiarekin.
Palestinari dagokionez, Siriako Gobernuak erresistentzia palestinarra babestu eta sostengatu izan du historian. Hezbolak Israel garaitu zuen Siriaren laguntzari esker. Hori da hain zuzen, guk behar duguna. Irak suntsituta, orain Iranen babesaren esperantza dugu, laguntza behar dugulako.
Zein da Siriako eta Ekialde Hurbileko gatazken konponbidea?
Siriak irtenbide politikoa behar du, gatazkari konponbide militar bat ematea ezinezkoa baita. Estatu Islamiarra eta mundu osoko mertzenarioak ari dira Sirian borrokan. Tunisian eta Egipton gertatutakoak antzeko bidetik doaz. Amerikarrek sustaturiko “iraultzek” gerra ekarri dute arabiar mundura.
Daesh (Estatu Islamikoa) aipatu duzu. Zer harreman dago Mendebaldeko indarren eta Sirian borrokan diren hainbat talde islamiarren artean?
Sukalde-lana batera egiten dute talde islamiar erradikalek eta Israelek, adibidez. Israelgo ospitaletan Al Nusra Fronteko (Al Qaeda) milizianoak artatzen dituzte. Estatu sionistak egin eta emandako armak erabiltzen ditu Estatu Islamiarrak eta Israelgo hainbat militarren aholkularitza izan dute. Israel da Al Qaeda eta Estatu Islamiarraren aita ekialde hurbilean.
Israelen aurkakoa da behar dugun udaberri arabiar bakarra. Estatu sionista suntsitu behar da eta hori izan behar du arabiar guztien helburua.
Israelekin konponbide posiblerik ikusten al duzu?
20 urtez konponbidea bilatzen saiatu garen arren, Israelek bere konponbidea baino ez du nahi, bere mesedetan dagoena. AEB dute bidelagun eta babesle. Israelen konponbideak palestinarren zatiketa du ardatz. Konponbiderik gabeko prozesua iruditzen zaigu nazioarteko komunitatearen proposamena.
Orain ‘bi estatuen’ konponbidea proposatzen digute: “Bi estatu, bi herri”. Gure ustez, aldiz, bi konponbide baino ez daude: Israel desagerraraztea edo Israelen konponbidea ontzat ematea. Bien bitartean, gure aukera bakarra erresistentzia da, erresistentzia osoa. Estatu batek inbaditu gaitu eta erresistentziaren hautua egin dugu prozesu iraultzaile baten alde mundu arabiarrean.
Palestinaz ari garenean, ez gara Zisjordaniaz edo Gazaz bakarrik ari, baita mundu osoan barreiatuta dauden errefuxiatu palestinar guztiez ere. Guztion proiektua da Palestina. Palestinar guztion proiektu nazional gisa ulertzen dugu erresistentzia.