Edorta Agirre: «Kaka jaten badugu, kaka izango gara»

  • Euskaldunon Egunkarian eta ondoren Berrian kaleratu dituen artikuluengatik egin da Edorta Agirre ezagun. ETBrentzat ere egin izan ditu gidoiak. Gainera, lau libururen egile ere badugu, Gaiak argitaletxearen eskutik plazaratu duen Euskal sukaldaritzaren antropologia azkena. Gizon zuzena bezain sakona da Edorta, eta garbi aitortzen du liburuaren izenburuarekin ez dagoela batere konforme, antropologia hitza baino, «panorama xumea» maiteago duelako. Nolanahi ere, Euskal Herrian Historiaurretik gaur arte elikadurari dagokionez egin dugun ibilaldiaz dihardu bere lanean, eta horren gainean mintzatu gara sukaldaritzaren aztertzaile porrokatu honekin.

2021eko uztailaren 28an
Zehazki, zu zer zara, sukaldaritzaren kritikoa edo gastronomoa?
Elikagaiak aztertzen ditut, gu subjektu garen aldetik eta ez objektuaren ikuspuntutik. Elikagaiak nola ematen diren, nondik ekartzen ditugun, nola transformatzen ditugun eta gero nola kontserbatzen ditugun. Osasunaren ikuspuntutik ere aztertzen dut gaia, eta gastronomiaren ikuspuntutik ere bai.
Transformazioa era orokorrean hartzen dut, bai Arzaken edo hor aurreko tabernan egiten dena, bai etxekoandreak edo gizonak etxeko zuloan egiten dutena. Horretarako erosketak egin behar dira, eta horri dagokionez kontuan hartzen ditut nola aukeratu behar den elikagaia, zein faktorek baldintzatzen duten erosketa hori, gustuak, patrika, psikologiak... Orain itsasoko arraina bukatu da, jada piszinako arraina baino ez dugu jango, medizinako oilaskoa jaten dugun bezala... Hori da gustatzen zaidana, gauza bere osotasunean ikustea. Hau nire hobby-a da, itzulpenen bitartez irabazten dut alpistea. Eta hobby-ari dagokionean, ikuslea naizela esan daiteke. Ikusle kritiko bat. Elikaduraren kritikoa. Izan ere, kaka jaten badugu, bada, kaka izango gara.

Euskaldunok jaki nazionalik ez omen dugu. Zer dugu?
Estilo bat. Beno, bi estilo. Nire iritziz, gure lurraldea bitan banatzen da: berdea da batetik, eta lehorra bestetik. Tarte berde honetan bizi izan garenok oso pobreak izan gara; baliabiderik ez geneukan; orain teknologiak eta zerak eman dizkigu, baina bestela hemen lurrak ez du apenas produzitzen. Beraz, alde berdean oso jende gutxi bizi izan da, XVI. mendera arte. Berriz, Nafarroa eta Arabako hegoaldean oso bestelakoa izan da gauza.

Itsastarrek ere pobrezia bera al zuten?
Noski. Itsasoa ez da batere erosoa. Ezagutzen ez dugun ingurunean sartzea eskatzen du. Eta horretarako txalupa egin behar da. Gaur erraza dirudi, baina orain dela berrehun urte ere, arbola bota beharrak, egurra prestatzeak eta... diru eta jakinduri asko eskatzen zuen. Gero, arrantza egiteko behar dira tresnak, sareak eta hori guztia (eta gizonak -emakumeak ez dirudi sekula ibili zirenik-)... Ezin dugu gure iragana eskuilatu. Sekula ez gara izan demokrata errubio, begi urdinak! Gure aldamenekoak bezala bizi izan gara.

Gehientsuenak pobre eta batzuk aberats?
Hori da! Normalean, jana ez dagoenean, erosi egiten da. Dirurik ez baldin badago, lapurtu egin behar. Edo bestela, baliabideak ez badaude, "soberan daudenak" etxetik bidali behar dira, Ameriketara, fraile edo moja izatera. Zera esan nahi dut, jendea alpistearen lehia horretan bizi izan dela oraintsu arte. Pobrezian hemen, hobeto hegoaldean. Gero industrializazioa etorri, eta gauzak aldatu ziren: hemen hasi ziren baporeak eta zerak egiten, eta hegoaldekoak hona etorri ziren.

Dena den, sua egiten asmatu zutenei zer edo zer zor diegu, ez da hala?
Suaren bitartez janaria egosi edo erre daiteke, haragia samurtu. Guk hitz egiten badugu, maseteroak ahuldu ditugulako da. Bestela, haragia gordinik jateko muskulatura bagenu, ez ginateke hitz egiteko gauza. Suaren eragina izugarria izan zen. Suaren bitartez ez genuen elikagaien problema bakarrik konpondu, komunikazioarena ere bai. Arzakekin-eta ari gara igandero-edo espekulazioan -espekulazio honestoan, e!- honetaz guztiaz mintzatzen. Demagun, bisonte bat gure inguruan dabilela. Harrapatu behar dugu. Gu bion artean hori harrapatzea, malo! Beste norbait ekarri beharko dugu. Eta gero jada planak egin beharko ditugu: nola harrapatu, bota, zatiak egin, kontserbatu -bisonte hori ez baitugu osorik gaur gauean jango-, bakoitzari zer zati dagokion… Horrek ekartzen du elkarren arteko komunikazioa. Espekulazio hori guztia oso polita da. Gure kultura gastronomikoa lantzea.

Historian aurrera jarraitu beharko dugu. Finisterrera joatea edo Santiago Bidea egitea bezala ezagutzen den hori dela-eta, kanpokoek euskal jendearengan izan zuten eragina oso garrantzitsua izan omen zen.
Jende asko joaten zen Finisterrera. Aurretik erromesak, haien atzetik lapurrak, gero sendagileak, perratzaileak, arotzak, handik zebiltzanei zerbait saldu nahi zietenak... mundua! Gauza jakina da XII. mendean Igeldo eta Usurbilgo tarte horretan zegoen ospitaleko gaixoak kanpoan uzten zirela, pasabidean zihoan jendeak ikus zitzan, ea norbaitek zioen: honek duen gaixotasuna ezagutzen dut, badakit nola sendatzen den; halako sendabidea eman behar diozue... Eta elikagaien berri ere berdin jaso zen. Eta gero, Ameriketatik. Gaur gure jaki nazionalak diren marmitakoa edo babarrunak handik ekarritako produktuekin eginak dira. Izan ere, bostehun edo hirurehun urte atzera egin, eta hemen ez dago jaki nazionalik. Hizkuntzak ematen digu horren arrastoa: zein berdurak du euskal izena? Porruak? Ez. Tipulak? Ez. Marrubiak? Ezta ere. Hau da, latinetik etortzen ez diren izenak zeintzuk dira? Aza, ilarra... lau! Horixe izan zen gure panorama mendeetan.

Beraz, hasiera batean gure arbasoek zer zuten?
Sua eta gatza; eta gantza ere bazuten. Egunero ilarra jaten zen, behiek belarra bezala. Ogia bera ere gaztainekin, ezkurrekin eta horrelakoekin egiten zen. Baina hori ez zen hemengo kontua bakarrik, beste lekuetan ere berdin gertatzen zen. Izan ere, lehengo batean sukaldari famatu bati esan nion bezala, Luis XVI.ak baino hobeto jaten dugu guk gaur, edozein egunetan.

Jateko hainbeste komeri pasatako herrian, noiz hasi zen euskal sukaldaritzaren ospea?
Euskal sukaldaritza berriarekin. Aurretik zer zegoen hemengo jatetxe ospetsuenetan ere? Bada, etxean jaten ziren gauza berberak, baina garestiago. Ez zegoen aukera handiagorik. Baina 68ko maiatzak guztia eragin zuen, baita hemen ere. Zerbait berria egin behar zela eta mugimendu orokorra zabaldu zen. Ez Dok Hamairu, Gaur taldea, Oteiza, Txillida, Remigio Mendiburu, Sistiaga, Zumeta eta horien lanak... Eta Arzak hantxe zebilen aparejadore, eta norbaitek esan zion: aparejadore asko bada munduan, baina primerako sukaldaririk ez. Eta orduan hasi zen umeei-eta irakasten gauzak nola prestatu eta gastronomiako kultura eta ekonomia. Eta asmatu zuen lan hori auzolanean egiten. Elkartu zen Subijana, Roteta, Argiñano, Irizar eta horiekin, eta proposatu zien: ea egiten dugun zerbait berria. Eta beno, jendea aztoratu zuten, baina egin egin zen. Eta harrera ona izan zuten.

Zein ezaugarri zituen sukaldaritza berri horrek?
Bat, elikagai xumeenek ere merezi dute mahai dotorean agertzea. Bi, printze eta dirudunentzako sukaldaritzari buelta eman behar zaio, jende guztiak probatzeko moduko sukaldaritza on bat lortuz; horrek eskatzen du prezioak jaistea. Nola? Ikasi zen egiten, eta euskal sukaldaritza suspertzen hasi zen.

Eta zure ustez zein da euskal gastronomiaren etorkizuneko egoera? Nora goaz?
Ikuspegi sozioekonomikotik, globalizaziora. Eta globalizazio horrek gu harrapatuko gaitu, berriz ere, azpiko aldean: hanburguesa, oilasko zikin eta kaka horiez gainezka. Beharbada Europa gutxiago. Europa tente jartzen bada, Thailandiara edo Txinara bidali beharko dituzte horiek. Osasun aldetik, berriz, aurrez prestatutako jakiak duten arazo latza aditiboena da, aditiboek sorrarazten dituzten azukreak, alergiak... Hori oso kontuan hartu beharko da, eta gaixotasun horiek neutralizatuko dituzten aditiboak sortu. Gainera, liraintasunaren obsesio horrek aurrera jarraituko du, gizenok diru asko ematen dugulako paliatiboetan, terapietan eta errejimenetan. Kulturari dagokionez, berriz, nik uste dut guk Euskal Herrian jarraituko dugula gauzak asimilatzen, orain arte izan den bezala.

Gizakiaren historia, janaren historia
«Hala da oraindik, e! Irakera zergatik joan dira amerikarrak? Jana bereganatzera. Petrolioa erdiestera eta etsaiari hura kentzera. Betitik bi helburu ditu gizakiak: bata da jana bereganatzea, eta bestea etsaiari zer jan galaraztea».


Azkenak
Haurrak gara behelaino artean

Ardatzean haur filosofia izango duen Galdera Basatiak podcastak, ez alferrik, haur filosofia tailerretan barneratzeko asmoa du. Horixe hitzeman digu Iñigo Martinezek lehen atal honetan. Podcastaren zimenduak ezarri dizkigu, markoa marraztu, eta, batik bat, haurtzaroaz... [+]


Langileek epaiketari uko eginda, Guardian enpresak xake mate egin du Laudion, urte luzez jokaldia prestatu eta gero

Guardian Llodio fabrikako behargin gehienek epaitegira jotzeko bidea bertan behera utzi ondoren, multinazionalak lortu du nahi zuena: enpresa errentagarri bat ixtea erabateko inpunitatearekin. Ez da egun batetik bestera sortutako estrategia, eta bide luzea izan arren, erabat... [+]


2025-04-07 | Behe Banda
barra warroak
Zutitu berri denari

Testu hau balorazio bilera baten ondorio dela esan genezakeen agian. Ordea, balorazio bilerek sarritan uzten dute aho zapore lehor eta gazi-gozoa. Astearte arratsalde eguzkitsu bat da. 16:53. Balorazio bilerara konektatu, eta erabaki dugu limoizko karamelu bana sartzea... [+]


Lokizaldeako Euskararen Eguna
“Euskara gero eta gehiago entzuten da eskualdean, bereziki gazteen artean”

Aurtengo Lokizaldeako Euskararen Eguna Murieta herrian ospatu dute, larunbatean, goizean hasi eta ordu txikiak handitu arte. Zita garrantzitsua eta gozagarria da Nafarroako Lizarra ondoko eskualdeko euskaltzaleentzako.


Komunitateaz (eta III)

Komunitateari buruzko artikulu segida honekin hasi nintzenean, Antoine eta Antoine zeuden etxean, gazta-ganbara hutsik zegoen, hiltegirako bueltak asterokoak ziren eta hiru egunetik behin egiten genuen gazta. Hau idazten hasi naizenerako, Picardieko lagunak jaioterrira joan... [+]


2025-04-07 | Iñaki Sanz-Azkue
Suge arrantzalea, errekan barrena

Sugea entzun eta leku lehor bat etorriko zaio burura askori, narrastiek beroa behar dutela ondo barneratua baitu gizakiak. Suge guztiak ez dira berdinak, ordea; denek ez dituzte baldintza berak gustuko, eta horri esker dago, besteak beste, dagoen dibertsitatea. Bakoitzak bere... [+]


2025-04-07 | Jakoba Errekondo
Ustezko nekazaritza eta lur lantzea

Nekazariarentzat baratzea eragozpena besterik ez da. Egungo makina bat nekazari “aurreratuk” horrela pentsatzen du. Bere lanean ez dute baratzerik behar, ezta oilategirik, ezta sagarrondorik, ezta erlauntzarik ere.


2025-04-07 | Garazi Zabaleta
Soilik
Lursail txikian eta inbertsio erraldoirik gabe garatu daitezkeen proiektu agroekologikoak

Gasteizko Basaldea etxaldean dago kokatuta Soilik nekazaritza birsortzaileko proiektua, Abetxuko auzoan, eta Jaime Garcia, Joseba Vigalondo eta Javier Chaves dira bultzatzaileak. “Lehen sektorean, eredu agroekologikoan inkorporazio berriak bultzatzea da gure helburua,... [+]


“Errebeldia hazi egin da Argentinan, herri oso bat bultzaka ari da”

Argentinako Abokatuen Gremioa erakundean egiten du lan Laura Taffetanik (Buenos Aires, Argentina, 1963). Gobernuaren errepresioa pairatu duten maputxe ugarirekin lan egin du azken urteetan, eta Askapena antolakundeak antolatutako topaketa antiinperialisten barnean izan da Euskal... [+]


Ertzaintzak Etxarri II gaztetxea hustu du Bilboko Errekalde auzoan

Iragarrita zegoen moduan, Bilboko Errekalde auzoko Etxarri II gaztetxea hustu du Ertzaintzak 9.00etan abiarazi duen operazioarekin. Arratsaldean protesta manifestazioa egingo dute auzoan, 19:00etan Amezolako tren geltokitik abiatuta.


2025-04-04 | ARGIA
Langile bat hil da Agoitzen obra batetik jausita

Ezbeharra ostegunean gertatu da eta SOS Nafarroak 16:00 orduak jotzear zirela jaso du haren berri. Medikua, anbulantzia et Foruzaingoa bertarako dira, baina ezin izan dute gizona suspertu eta bertan hil da.


2025-04-04 | ARGIA
Euskaraldia Hika-rako 83 herrik eman dute izena

Aurtengo berritasuna da. Ahobizi eta belarriprest rolen artean aukeratzeaz gain, herritarrek Euskaraldia Hikan parte hartzeko aukera izango dute. Hitanoa erabiltzen ez den herrietan, toka eta noka, bien erabilera bultzatuko da, eta hitanoa bizirik dagoen herrietan nokaren... [+]


Eguneraketa berriak daude