Bortxaketen kasuentzako bideratu daitekeen kartzela zigorrik gorena jarri diote senar-ohi Dominique Pelicoti; eta beste 50 bortxatzaileei dagokionez, guztiak dituzte erruduntzat jo, baina fiskalak galdetzen zuena baino apalagoak dira zigorrak. Hiru hilabetez iraun du Mazango auziak, Gisèle Pelicotek irekitakoa, zeinean ikertu duten urte luzez senarrak somniferoz drogatu eta berak zein beste dozenaka gizonek 200 bat aldiz bortxatu izana.
Mazango auziaren epaia atera da abenduaren 19 goizean: 20 urteko kartzela zigorra jarri diote senar-ohi Dominique Pelicoti, bortxaketen kasuentzat Frantziako Estatuan ezarri daitekeen gorena.
Beste 50 bortxatzaileek ere kartzela zigorrak jaso dituzte, baina, fiskalak eskaturikoak baino apalagoak dira. Bi izan ezik, bortxaketagatik edo bortxaketa saiakeragatik zigortu dituzte, eta hamabost urtekoa da presondegiratze luzeena. Beste bi erasotzaileei dagokionez, "kalte sexual larrigarrien" errudun jo ditu epaileak, eta hiru urtekoa dute kartzelaldia, horietan bi urte gibelapenarekin. Presondegiratze prebentiboak edota eskumutur elektronikoak direla eta, sei bortxatzaile kalean egonen dira aske, gaurtik aitzina.
Giselen sostenguz, auzitegiaren aitzinean elkarturikoen haserrea eta amorrua eragin ditu epaiak. Ehunka izan dira elkartasuna eta babesa erakustera bertaratutakoak, eta "lotsa Justiziarentzat!" oihuak egin dituzte sententzia ezagutu dutenean. Giselek ez du hitza publikoki hartu, baina hainbat komunikabidek jakitera eman dutenez, bere senideek deitoratu egin dituzte zigor apalegiak.
Prokuradoreak hogei urteko presondegi zigorra galdetu zuen Dominique senar-ohiaren kontra eta hamar eta hemezortzi urte artean beste gizonentzat –bakar bati leporatu zitzaion "kaltetze sexuala" eta lau urteko kartzela zigorra eskatu zuen bere kontra, beste guztiei, ordea, bortxaketa edo bortxaketa saiakera–. Hamar egun dituzte epaiaren kontrako helegitea jartzeko.
Gisèle Pelicoten kasu pertsonaletik haratago, Mazango auziak jendarteari egindako ekarpenak jaso ditugu Bortxaketaren kultura epaitzeko plaza bihurtu dute Mazango auzia erreportajean. Hain zuzen, Gisèlek nahi izan du fokua zabaldu, oinarrian eta osotasunean dagoen osagaiari begira jartzeko: bortxaketaren kultura. Epaiketa auzitegiko ateak hetsirik bideratzea ez zuen onartu, hain justu, arazoa plazaren erdira ekarri eta "bortxaketa gauza arrunta bihurtzen duen jendarte matxista eta patriarkal honek begiak irekitzeko".