Olatz Salvador
Noiz: martxoaren 15ean.
Non: Deustuko jaietan.
------------------------------------------------
Martxoak beti du deustuarrontzat kolore berezia; urtero ospatzen ditugu jaiak, San Jose egunaren bueltan. Bi asteburu bete festa, eta urtetik urtera Deustuko Aste Nagusia sortzen ere hasi gara. Berritasunak txertatzen doazen arren, jaiek badute ekintza izarra, kanpotarrak erakarri eta bertakoak jakinminez afixaren zain mantentzen dituena. Bai, asmatu duzue: kontzertuak!
Eta, kontzertuen programazioan zer, noiz, nola antolatu beti da ariketa zail xamarra: estiloa, aurrekontua, ordutegia, baliabideak, eguraldia, disponibilitatea… Asko dira kontuan hartu beharreko irizpideak. Gaur, jaietako lehen larunbatean, esango dut hasiera batean harritu egin nauela Olatz Salvador egitarauan ikusteak. Disko berriaren biran murgilduta dabil donostiarra, eta argi adierazi eta aurreratu zuen kontzertu gutxi eskainiko zituela, denak berarentzat "eroso" ziren oholtza goxoetan. Horregatik, batik bat aretoetan ari da musikaria: Bilboko Kafe Antzokia, Donostiako Victoria Eugenia, Eibarko Coliseo Antzokia…
Deustun, bestelakoa da egoera. Larunbata, jaien bigarren eguna, gaueko 22:00ak eta gradu bat termometroetan. Erreka alboan gogor jotzen du haizeak txosnagunean, eta deustuarrak lehen parranda eguneko ajeari buelta eman ezinik dabiltza oraindik. Olatzek berak kontzertua abiatu eta berehala aitortu du bere konfort gunetik aterata onartu zuela eskaintza, baita ilusio handiz hartu ere. Orduan egin da magia.
Harilkatu ditu Zainak eman disko berrian aurkeztu dituen kantuak, eta aurreko diskoetako abestiak. Zarataz Harago kantuak ireki du zuzenekoa, eta jarraitu diote Azken eguzki printzak, Haragi Bizitan, Aho Uhal, Gerorik Balego edo Zerbaiten Zain-ek. Zintzilik, Korapilatzen, Lokarriak… doinu zaharragoak goxo hartu ditu publikoak. Eta, nabarmentzeko, bi momentu berezi. Lore sorta eskutan eta publiko artera jaitsita abestu du Lore bat emango dizut kantu berezia Salvadorrek. Eta, ixteko, Basan.
Haizearekin, ahotsarekin eta hotzarekin borrokan ibili da musikaria, eta zalantzarik gabe kontzertu deserosoa izateko elementu asko zituen zuzenekoak. Halere, maitasunez agurtu du publikoa. Nik txamarra goraino lotuta eta eskuak poltsikoetan sartuta ikusi dut kontzertua, hipnotizatuta. Beste lagun bat izan dut alboan zuzenekoak iraun artean, baina oso hitz gutxi gurutzatu ditugu. Ez dugu beharrik izan, bakoitzak bere esperientzia propioa bizi du zuzeneko magikoan erabat murgilduta.
Basan-en azken hitzekin puskatu da burbuila, bukatu da Olatzek proposatu digun bidaia eta itzuli gara jaien testuingurura. Txosnako barran zarata eta edari artean murgildu aurretik lagunari esan diot: “Ondo, ezta?”. Berak erantzun: “Edozer dela ere, ondo egiten denean, ze gustora, ezta?”. Hori da konfort gunea, mimoz sortu eta jasotzen dena; sortzailea eta entzulea gustora ari diren unea, tokia edo egoera.